tag:blogger.com,1999:blog-90812188256669514562012-02-06T20:21:24.352+06:30History Of Taihttp://www.blogger.com/profile/08044715127455213721noreply@blogger.comBlogger361100tag:blogger.com,1999:blog-9081218825666951456.post-7781554581852244082011-11-26T15:46:00.003+06:302011-11-26T15:57:25.229+06:30<div style="text-align: justify;">ရွမ္းျပည္နယ္ရွိ ေစ်းမ်ားမွာ အားလံုး ငါးရက္တစ္ႀကိမ္ေစ်းမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ဥပုသ္ေန႔မ်ား၊ ဘာသာေရးဆိုင္ရာ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္မ်ားႏွင့္ ၾကံဳပါက ေစ်းေန႔မတိုင္မီ ေစ်းဖိတ္ေန႔ကို ေစ်းေန႔အျဖစ္ ျပဳလုပ္ၾကသည္။ ၿမိဳ႕ႀကီးမ်ား၏ ေစ်းေန႔မ်ားကို လူတိုင္းသိၾကသည္။ ရြာတစ္ရြာ၏ ေစ်းဖိတ္ေန႔ကို အနီးနားရွိ ရြာမ်ားက သိၾကသည္။ စာမတတ္သူမ်ားပင္ ေစ်းဖိတ္ေန႔ႏွင့္ ေစ်းေန႔မ်ားကို ေရတြက္မွတ္သားထားတတ္ ၾကသည္။ ဤအခ်က္ကို ေထာက္႐ႈျခင္းျဖင့္ ေရာင္းဝယ္ေဖာက္ကားေရးတြင္ ေစ်းသည္ အဓိက အေရးႀကီးေၾကာင္း ထင္ရွားသည္။ ေစ်းသည္မ်ားသည္ ေစ်းငါးရက္တစ္ပတ္ လည္လာသည္အထိ မိမိတို႔ ကုန္ပစၥည္းမ်ားကို ကၽြဲ၊ ႏြားလွည္း၊ ျမည္း၊ လား၊ ပခံုးထမ္း၊ ေခါင္းရြက္၊ ပလိုင္းလြယ္စေသာ ဝန္တင္မ်ားျဖင့္ လွည့္လည္ေရာင္းခ် ၾကသည္။ ေစ်းသည္ စီးပြားေရးအတြက္ သက္သက္မဟုတ္၊ လူမႈေရး၊ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ ဘာသာေရးတို႔ႏွင့္လည္း အက်ံဳးဝင္ေလသည္။<br /><br />ရွမ္းျပည္နယ္ေစ်းမ်ားတြင္ ေတြ႕ရတတ္ေသာ ပစၥည္မ်ားမွာ ေတာင္ေပၚဆန္၊ လက္ဖက္ေျခာက္၊ သနပ္ဖက္၊ ပဲပုပ္အေျခာက္၊ အစို၊ ေခါပုပ္အမ်ိဳးမ်ိဳး၊ အခ်ဥ္၊ အငန္သိပ္ ဟင္းရြက္အမ်ိဳးမ်ိဳး၊ ျခံထြက္ပစၥည္း အမ်ိဳးမ်ိဳး၊ အိမ္းတြင္း လက္မႈျဖစ္ ပင္နီစ၊ ဖ်င္စမ်ား၊ ရွမ္းအဝတ္အစားမ်ား၊ စား၊ ေပါက္ျပား အစရွိေသာ အိမ္သံုးပစၥည္းမ်ား အိုးခြက္စသည္တို႔ ျဖစ္သည္။<br /><br />ရွမ္းအမ်ိဳးသားမ်ား ေရာင္းဝ.္ေဖာက္ကားရာတြင္ တိုင္းထြာျခင္တြယ္ေသာ စနစ္မွာ ေအာက္ပါအတိုင္း ျဖစ္သည္-<br /><br />အေျခခံအားျဖင့္ စပါးႏွင့္ဆန္ ျခင္တြယ္ရာတြင္ ျမန္မာကဲ့သို႔ စလယ္၊ ျပည္၊ ခြဲ၊ တင္း စသည္တို႔ကို သံုးသည္<br /><table width="400" border="1" cellpadding="5"><br /><tbody><tr><br /><td>ရွမ္း</td><br /><td>ျမန္မာ</td><br /></tr><br /><tr><br /><td>ဆီစလယ္ = ႏိုင္ပယ္</td><br /><td>ေလးစလယ္ = တျပည္</td><br /></tr><br /><tr><br /><td>ျပက္ပယ္ = ခြိဳင္းႏိုင္</td><br /><td>ရွစ္ျပည္ = တခြဲ</td><br /></tr><br /><tr><br /><td>ေဆာင္ခြိဳင္ = တန္ႏိုင္</td><br /><td>ႏွစ္ခြဲ = တတင္း</td><br /></tr><br /><tr><br /><td>ဆံတန္ = ႏိုင့္လန္</td><br /><td>၁၀တင္း = တေဆာ</td><br /></tr><br /></tbody></table><br /><br />အေလးခ်ိန္ခြင္မ်ားတြင္ ျမန္မာပိႆာက်ပ္ အေလးမ်ားကို အသံုးျပဳၿပီး ခ်ိန္ခြင္ကိုလည္း ျမန္မာခ်ိန္ခြင္အတိုင္း အသံုးျပဳသည္။ စင္ ဟုေခၚသည့္ ခ်ိန္ခြင္တစ္မ်ိဳးကိုလည္း အသံုးျပဳၾကေသးသည္။ ထို စင္ ခ်ိန္ခြင္၏ တဖက္တြင္ ပံုေသ အေလးတစ္ခု ဆြဲခ်ိတ္ထားသည္။ ခ်ိန္ခြင္ခြက္ရွိေသာဖက္မွ ေဘာင္တန္းမွာ ပံုေသျဖစ္ၿပီး အေလးရွိေသာဖက္မွ ေဘာင္တန္းမွာ ပိုမိုရွည္လ်ားကာ အေလးအတြက္ ဂဏန္းမွတ္ကြက္မ်ား ရွိသည္။ အေလးခ်ိန္ငယ္လွ်င္ ယင္းအေလးကို ခ်ိန္ခြင္လွ်ာအနီးသို႔ ေရႊ႕ေပးရသည္။ အေလးခ်ိန္မ်ားလွ်င္ ေဝးရာအမွတ္မ်ားသို႔ ေရႊ႕ေပးသြားရသည္။ စင္ခ်ိန္ခြင္တြင္ ပိႆာ၊ အခြဲ၊ အဝက္ဟူ၍ အခ်ိန္ ေလးမ်ိုးေလာက္သာ ခ်ိန္ႏိုင္ၿပီး မွန္ကန္တိက်မႈ မရွိေခ်။ ႀကီးမားေသာ ေတာင္းႀကီး၊ ပုတ္ႀကီးမ်ားကို ခ်ိန္ရန္အတြက္ စင္ ခ်ိန္ခြင္ႀကီးမ်ားလည္း ရွိသည္။<br /><br />အရွည္အလ်ား တိုင္းရာတြင္ ျမန္မာကဲ့သို႔ လက္မမွစၿပီး လက္တလံအထိ တိုင္းထြာသည္။ တိုင္းထြာပံုမွာ -<br /><br />တစ္လက္မ = ႏုႏိုင္<br />တစ္မိုက္ = ကမ္တန္<br />တစ္ညိဳ = စြမ္ႏိုင္<br />တစ္ထြာ = စုပ္ႏိုင္<br />ေတာင္ဆုပ္ = ေဆာင္ကမ္<br />တစ္ေတာင္ = ေဆာက္ႏိုင္<br />ႏွစ္ေတာင္ = ေဆာင္ေဆာ<br />ေလးေတာင္ = ဝါးႏိုင္<br /><br />ေျမဧရိယာစတုရန္း တိုင္းရာတြင္ အလံ ၁၀ ပတ္သည္ကို ေလ့ႏိုင္ ဟုေခၚသည္။ အလံ ၄၀ ပတ္လည္ကို တြန္ႏိုင္ဟု ေခၚသည္။ အရွည္ အလ်ားတိုင္းရာတြင္ ဆပ္လန္႔ဟု အေခၚတစ္မ်ိဳးလည္း ရွိေသးသည္။ ထိုအတိုင္းအတာမွာ ဘယ္ေျခရာ လက္တဆန္႔ သို႔မဟုတ္ ယာေျခ ဘယ္လက္တဆန္႔ အတိုင္းအတာကို ဆိုလိုသည္။<br /><br />လံုးပတ္တိုင္းရာတြင္လည္းေကာင္း၊ ဒုထည္တိုင္းရာတြင္လည္းေကာင္း တစ္ထြာ၊ တစ္ညိဳစသည္ျဖင့္ တိုင္းၾကသည္။ ေခ်ာင္း၊ ေျမာင္း၊ ေရကန္စေသာ အနက္ကို တိုင္းရာတြင္ လူ၏ အရပ္ႏွင့္တိုင္းတာၾကသည္။<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9081218825666951456-778155458185224408?l=shanhistory.blogspot.com' alt='' /></div>History Of Taihttp://www.blogger.com/profile/08044715127455213721noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-9081218825666951456.post-15856470117426165052011-11-08T17:17:00.003+06:302011-11-08T17:22:03.023+06:30၁။ တိုင္းလံု<br />၂။ တိုင္းေမာဝ္<br />၃။ တိုင္းလိ၊တိုင္းလူး<br />၄။ တိုင္းခင္န္၊<span style="color:dimgray;"> (ဂံုရွမ္း)</span><br />၅။ တိုင္းဒြဲ၊ယီး၊ယိုင္<br />၆။ ပူတိုင္း<br />၇။ တိုင္းခ်င္း<br />၈။ တိုင္းပါး<br />၉။ တူဂ်င္း<br />၁၀။ တိုင္းတံုဂ်င္း<br />၁၁။ တိုင္းလႈိင္း၊တိုင္းနမ့္<br />၁၂။ တိုင္းပါးယီ<br />၁၃။ ထိုတိုင္းလို<br />၁၄။တိုင္းႏံုး<br />၁၅။ တို္င္းဟတ္ကာ<br />၁၆။ တိုင္းအံုးေပ့<br />၁၇။ တိုင္းလီ<br />၁၈။တိုင္းေခ်ာင္း<br />၁၉။ ေဒါင္<br />၂၀။ တိုင္းနားခီ<br />၂၁။ ကီလ<br />၂၂။တူးေလာဝ္<br />၂၃။ ပူေလာဝ္<br />၂၄။ တိုင္းအဟုမ္<br />၂၅။ တိုင္းထို<br />၂၆။ တိုင္းတိုင္<br />၂၇။ တိုင္းႏုန္း<br />၂၈။ တိုင္းထိုတစ္<br />၂၉။ တိုင္းယန္း၊တိုင္းနန္း<br />၃၀။ တိုင္းလႈိင္<br />၃၁။ တိုင္းေဖာင္း<br />၃၂။ တိုင္းေခါင္<br />၃၃။ တိုင္းလမ္<br />၃၄။ တိုင္းေယာ<br />၃၅။ တိုင္းတူးေလာဝ္<br />၃၆။ ပူေပါင္း<br />၃၇။ တိုင္းေမွ်ာ<br />၃၈။ ေလာဖြီး၊ဖူအြန္<br />၃၉။ တိုင္းေန<br />၄၀။ တိုင္းထိုင္း<br /><br /><div style="text-align: justify;">စာအုပ္ထဲမွာေတာ့ ဒီေလာက္ရွိတယ္ဆိုတာ ေရးျပထားတာ မဟုတ္ပါဘူး၊ စာအုပ္ဖတ္ရင္းနဲ႕မွ စာအုပ္ထဲပါတာေလးေတြ ထုတ္ႏႈတ္ထားတာပါ။ ျမန္မာ၊ တရုတ္၊ ေလာ၊ အိႏၵိယ၊ ထိုင္း စတဲ့ေနရာေတြ မွာေနထိုင္ၾကပါတယ္။<br /><br /><span style="font-style: italic;font-size:85%;" >{အရွင္သုခမိႏၵ (တန္႔ယန္း) ၏ ရွမ္းတိုင္းရင္းသားမ်ား၏ ယံုၾကည္မႈႏွင့္ ဓေလ့ထံုးစံမ်ား}</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9081218825666951456-1585647011742616505?l=shanhistory.blogspot.com' alt='' /></div>History Of Taihttp://www.blogger.com/profile/08044715127455213721noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-9081218825666951456.post-53251732915751477982010-09-03T18:13:00.004+06:302011-11-04T17:03:10.777+06:30<p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><img onclick="pageTracker._trackEvent('fullimg-lp','fullimg-zoom-image-click');" id="main_image" class="border" src="http://img9.imageshack.us/img9/6430/p8180165.jpg" alt="ImageShack, free image hosting, free video hosting, image hosting, video hosting, photo image hosting site, video hosting site" title="click to zoom" style="width: 302px; height: 448px; cursor: pointer;" /></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span style=";font-family:&quot;;" >လူတို႔သည္ လူမႈေရးအတြက္ ေန႔စဥ္အမွ် လႈရွားသြားလာလ်က္ စားေသာက္ေနထိုင္ေရး ကိစၥရပ္မ်ား၊<span style=""> </span>ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ ကိစၥရပ္မ်ား၊ အမ်ိဳးအႏြယ္အလိုက္ အေပါင္းအသင္း ဆက္ဆံေရးႏွင့္ ယံုၾကည္ကိုးကြယ္မႈ ကိစၥရပ္မ်ား၊ တဦးႏွင့္တဦး ေရေျမ ေတာေတာင္ ဘယ္လုိပင္ျခားေသာ္လည္း ေတာေတာင္ ရွိဳေျမာင္မ်ားအၾကား အခက္အခဲ အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ ျဖတ္ေက်ာ္သြားလာခဲ့သည္မွာ လြယ္ကူသည့္ ကိစၥမ်ိဳးမဟုတ္ပါေခ်။<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span style=";font-family:&quot;;" ><o:p> </o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;"><span style=";font-family:&quot;;" >အခက္အခဲၾကားမွ ေက်ာ္လႊားေျဖရွင္းခဲ့သည့္ ေရွးယခင္က အျပဳအမူ လိမၼာယဥ္ေက်းမႈ (Civilization) အဆင့္ အတန္းကို ဆိုလိုျခင္းျဖစ္သည္။<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;"><span style=";font-family:&quot;;" ><o:p> </o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;"><span style=";font-family:&quot;;" >သွ်မ္းျပည္နယ္ အပါအဝင္ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း မွီတင္းေနထိုင္ လုပ္ကိုင္စားေသာက္လ်က္ရွိၾကကုန္ေသာ တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးမ်ားသည္ ေခတ္စဥ္ကိုလိုက္၍ ၄င္းတို႔ သံုးစြဲခဲ့ေသာ လူသံုးပစၥည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးမွ သုေတသနျပဳလုပ္လ်က္ေတြ႕ရွိေသာ အခ်က္အလက္မ်ားအရ မွတ္တမ္းတင္ခဲ့ေပသည္။ ထိုကဲ့သို႔ သုေတသန ျပဳလုပ္ခဲ့ရာမွ ေတြ႔ရွိခ်က္မ်ား၊ လွည္းလမ္း၊ ကားလမ္း မရွိေသးသည့္ေခတ္ သမယ၌ အသံုးျပဳခဲ့ေသာ ႏြားဝန္တင္ ႏွင့္ေခါင္းေလာင္းသံ အေၾကာင္းကို ေဖာက္သည္ခ်ရသည္သာလွ်င္--<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;"><span style=";font-family:&quot;;" ><o:p> </o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;"><span style=";font-family:&quot;;" >သွ်မ္းတို႔သည္ လွည္းလမ္း ေပၚေသးခင္ ကုန္ကူးရာ၌ ေရွ႕ေဆာင္ႏြား၊ ေရွ႕သြားဥႆဖ မွာ ႏြားဝန္တင္မ်ားအထဲမွ ေရွ႕ဦးဆံုး အျမဲသြားတတ္ၾကေသာ ႏြားအရြယ္ေကာင္း ရုပ္ေကာင္း အင္အားေကာင္းတစ္ေကာင္မွ သံုးေကာင္အထိေရြးခ်ယ္၍ ၄င္းတို႔အား အသိအလိမၼာရွိေအာင္၊ အထူးသျဖင့္ ခရီးသြားေနစဥ္ ဘယ္ေရွာင္ ညာေရွာင္၊ ေရွ႕သြား ေနာက္ဆုတ္၊ အသြား အလာ အရပ္ အနား အတြက္ သူ႔နည္းသူ႔ဟန္ႏွင့္ သံုးႏႈံးသည့္ လူ႔စကားလံုးကို လိုက္နာေအာင္သင္ၾကားေလ့က်င့္ေပးရ၏။<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;"><span style=";font-family:&quot;;" ><o:p> </o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;"><span style=";font-family:&quot;;" >ခရီးသြားဖန္မ်ားေသာ္ မိမိ၏ႏြားအုပ္မွ ၄င္းတို႔ သံုးႏႈံးေသာ စကားလံုးမ်ားကို နားလည္၍ လိုက္နာေသာ ႏြားတေကာင္ကို ေရြးထုတ္၍ ေရွ႕ေဆာင္လမ္းညႊန္အျဖစ္ (ပိုးနမ္း) ဟုသတ္မွတ္လ်က္ ထိုႏြားအား အျခားႏြားမ်ားထက္ အခြင့္အေရးေပးၿပီး အထူးတန္ဆာ ဆင္ေပးလိုက္သည္။<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;"><span style=";font-family:&quot;;" >ဆင္အပ္ေသာတန္ဆာမ်ားမွာ-<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;"><span style=";font-family:&quot;;" >ႏြားနဖူးစီး၊ ႏြားဦးကင္းတပ္ဆင္သည့္ ေရာင္စံုပန္းခက္ ပန္းႏြယ္၊ မွန္စီေရႊခ်၊ ပိုးႀကိဳး၊ ဖဲႀကိဳး၊ ကတၱီပါႀကိဳး မ်ားခ်ယ္လွယ္ထား၏။ အျခားေသာ ဝန္တင္ႏြားမ်ားကဲ့သို႔ ပစၥည္းထည့္သည့္ ျခင္းမ်ားမပါ။ ဦးစီးေခါင္းေဆာင္ျဖစ့္သည့္ လူႀကီး၏ အဖိုးတန္ပစၥည္းမ်ားေစာင္ႏွင့္ အျခားေသာ ပစၥည္းမ်ားကို ေက်ာကုန္းေပၚတင္လ်က္ ေရွ႕စီးေနာက္စီးႀကိဳးမ်ားျဖင့္ ျမဲေအာင္ ခ်ည္ေႏွာင္ထားပါသည္။<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;"><span style=";font-family:&quot;;" ><o:p> </o:p></span></span><img onclick="pageTracker._trackEvent('fullimg-lp','fullimg-zoom-image-click');" id="main_image" class="border" src="http://img180.imageshack.us/img180/3590/img0001vo.jpg" alt="ImageShack, free image hosting, free video hosting, image hosting, video hosting, photo image hosting site, video hosting site" title="click to zoom" style="width: 296px; height: 448px; cursor: pointer;" /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;"><span style=";font-family:&quot;;" >(ဝိုးတံး-ဝိုးလံး) ဟူ၍ ေနာက္လိုက္ ႏြားႏွစ္ေကာင္ထားရေသးသည္။ ပထမ (ဝိုးနမ္း) ေရွ႕ဆံုးသြားႏြား ကဲ့သို႔ ႏြားႏွစ္ေကာင္ေရြးခ်ယ္၍ ၄င္းတို႔အား ထိုက္သင့္ရာ တန္ဆာဆင္ေပးလ်က္ ၄င္းတို႔၏ ေက်ာကုန္းေပၚ ေခါင္းေလာင္းႀကီး တလံုးစီ တင္ေပးလိုက္၏။ (ဝိုးနမ္း) ၏ေနာက္သို႔ ထပ္ၾကပ္မကြား အျမဲတေစ လိုက္ရသည္႔ ဒုတိယ ႏြားေဆာင္ ျဖစ္သည္။<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;"><span style=";font-family:&quot;;" ><o:p> </o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;"><span style=";font-family:&quot;;" >ေခါင္းေလာင္းႀကီး ႏွစ္လံုးမွာ မတိမ္းမယိမ္း အစဥ္လိုက္၍ အႀကီး အငယ္ခြဲျခားထား၏။ အသံမွာလည္း လြန္စြားၿငိမ့္ေညာင္း သာယာနာဖြယ္ ေကာင္းလွ၏။ ငါးမိုင္အေဝးသို႔ အသံလႊင့္၏။ (ဝါ) ငါးမိုင္တာေဝးမွ ၾကားရသည္။ ႏြားဝန္တင္ အသင္းအဖြဲ႕ အသီးသီး ရွိၾကေသး၏။ ေဒသအလိုက္ ရြာအလိုက္ ႏြားဝန္တင္အုပ္စုဟု ဖြဲ႕စည္းထားတတ္ၾကေသး၏။ အခ်ိဳ႕လည္း တသီးပုဂၢလအေနျဖင့္ ႏြားဝန္တင္အအုပ္လိုက္ ထား၏။ ထိုအသင့္းအဖြဲ႕မ်ားမွ ေခါင္းေလာင္းႀကီး လံုးႀကီး၊ လံုးငယ္ အသြယ္သြယ္၊ အလံုးလွ အလံုးေကာင္း၊ အသံေကာင္း ဟူ၍ အသီးသီး တန္ဖိုးထား၍ အခ်င္းခ်င္း ဂုဏ္ယူၾကေသး၏။<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;"><span style=";font-family:&quot;;" ><o:p> </o:p></span></span><img onclick="pageTracker._trackEvent('fullimg-lp','fullimg-zoom-image-click');" id="main_image" class="border" src="http://img819.imageshack.us/img819/5595/img0002lo.jpg" alt="ImageShack, free image hosting, free video hosting, image hosting, video hosting, photo image hosting site, video hosting site" title="click to zoom" style="width: 448px; height: 285px; cursor: pointer;" /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;"><span style=";font-family:&quot;;" >အစဥ္တစိုက္ ခရီးသြားသည့္အခါ၊ ေရွ႕ဆံုးႏြား (ဝိုးနမ္း) ေနာက္မွ ပစၥည္းမ်ား အျပည့္ တင္ေဆာင္သည့္ ႏြားဝန္တင္အုပ္ႀကီး ျဖစ္သည္။ ႏြားဝန္တင္အုပ္ႀကီးမွာ ႏြားအေကာင္ရည္ အစိတ္မွ ငါးရာအထိ ပါရွိသည္။<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;"><span style=";font-family:&quot;;" ><o:p> </o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;"><span style=";font-family:&quot;;" >ပစၥည္းမ်ား တင္ေဆာင္သည့္အခါ ႏြားဝန္တင္မ်ား၏ အင္အားကိုလိုက္၍ ပစၥည္းမ်ား တင္ေပးလိုက္သည္။ အခ်ိဳ႕ကိုလည္း ပစၥည္းမွ်ၿပီး တင္ေပးေလ့ရွိသည္။<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;"><span style=";font-family:&quot;;" ><o:p> </o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;"><span style=";font-family:&quot;;" >ႏြားဝန္တင္အုပ္ႀကီး၏ အလယ္၌ သြားေလ့ရွိေသာ ႏြားအလွ ႏွစ္ေကာင္အား ေရြးခ်ယ္လ်က္ ေခါင္းေလာင္းကို တလံုးစီတင္ေပးၿပီး လိုက္ပါေစခဲ့သည္။ ေခါင္းေလာင္းႀကီး၏ အသံမွာ အႀကီးအငယ္လိုက္၍ အသံေကာင္းပါသည္။</span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><img onclick="pageTracker._trackEvent('fullimg-lp','fullimg-zoom-image-click');" id="main_image" class="border" src="http://img13.imageshack.us/img13/5334/imglbq.jpg" alt="ImageShack, free image hosting, free video hosting, image hosting, video hosting, photo image hosting site, video hosting site" title="click to zoom" style="width: 321px; height: 333px; cursor: pointer;" /><br /><span style="font-size:85%;"><span style=";font-family:&quot;;" ><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;"><span style=";font-family:&quot;;" ><o:p> </o:p></span></span><span style="font-size:85%;"><span style=";font-family:&quot;;" >ထိုကဲ့သို႔ျပဳလုပ္ျခင္းမွာ အစဥ္အလာအရ ျဖစ္သည္။<span style=""> </span>ပစၥည္းေပ်ာက္ဆံုးျခင္း ႏြားမ်ား၏ အက်င့္ပ်က္ျပားျခင္းမွ ကာကြယ္သည့္ သေဘာပင္ျဖစ္သည္။ ေနာက္တေၾကာင္းလည္း ေနာက္လိုက္ လုပ္ေဖာ္ငယ္သားမ်ားအတြက္ အလြယ္တကူ ႏြားအုပ္ႀကီးအား ထိန္းကြပ္ႏိုင္ပါသည္။<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;"><span style=";font-family:&quot;;" ><o:p> </o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;"><span style=";font-family:&quot;;" >ေရွ႕ေဆာင္ႏြားအတြက္ ရံဖန္ရံခါ ေျခေထာက္နာျခင္း၊ ဝမ္းေလွ်ာျခင္း၊ ေရာဂါတခုခုျဖင့္ မသြားႏိုင္ပါက အရံႏြား (ဝိုးနမ္း) ထားရပါသည္။ ေရွ႕ဦးဆံုး အျမဲတေစ သြားေလ့ရွိသည့္ ႏြားကိုသာ ေရြးခ်ယ္ရပါသည္။<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;"><span style=";font-family:&quot;;" ><o:p> </o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;"><span style=";font-family:&quot;;" >ေရွ႕ေဆာင္ႏြားမရွိလွ်င္ မျဖစ္ပါ။ ေရွ႕ဦးဆံုးသြားရေသာ ႏြားကိုၾကည့္ၿပီး ဝန္တင္ႏြားအားလံုး လိုက္သြားရျခင္းျဖစ္သည္။ ေရွ႕ေဆာင္ႏြား၊ ညႊန္ရာသြားရာ လိုက္သြားရသျဖင့္ ေတာင္ေတာင္ရွိဳေျမာင္မ်ား ျဖတ္ကူးသြားလာျခင္း စေသာအမႈကို ေရွေဆာင္ႏြား၏ ရဲစြမ္းသတၱိေၾကာင့္ ေအာင္ျမင္ခဲ့ေပသည္။<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;"><span style=";font-family:&quot;;" ><o:p> </o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;"><span style=";font-family:&quot;;" >ထို႔ေၾကာင့္ ထိုေရွ႕ေဆာင္ႏြားေကာင္းမွ ေနာက္လိုက္ၾကသည့္ ဝန္တင္ႏြား အားလံုးေကာင္းသြားပါမည္။ ေရာက္လိုသည့္ေနရာ စခန္းသို႔ ေရာက္ရွိႏိုင္ပါသည္။<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;"><span style=";font-family:&quot;;" ><o:p> </o:p></span></span><img onclick="pageTracker._trackEvent('fullimg-lp','fullimg-zoom-image-click');" id="main_image" class="border" src="http://img197.imageshack.us/img197/8675/pa240150.jpg" alt="ImageShack, free image hosting, free video hosting, image hosting, video hosting, photo image hosting site, video hosting site" title="click to zoom" style="width: 448px; height: 336px; cursor: pointer;" /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;"><span style=";font-family:&quot;;" >မွတ္ခ်က္ ။<span style=""> </span>။ မူရင္းစာအေရးအသားမွ ေရွးယခင္က အေရးအသားျဖစ္ေသာေၾကာင့္ Shan History Group မွ အနည္းငယ္ျပင္ဆင္ထားပါသည္။ မူရင္းေရးသားသူႏွင့္ မူရင္းစာအုပ္ကို မေဖာ္ျပႏိုင္ျခင္းအတြက္ ေတာင္းပန္ပါေၾကာင္း …..<o:p></o:p></span></span></p> <span style="font-size:85%;"><span style=";font-family:&quot;;" >Shan History Group</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9081218825666951456-5325173291575147798?l=shanhistory.blogspot.com' alt='' /></div>History Of Taihttp://www.blogger.com/profile/08044715127455213721noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-9081218825666951456.post-86638297690651744922010-07-06T12:22:00.003+06:302011-11-04T16:05:19.599+06:30<div style="text-align: justify;">ရွမ္းအမ်ိဳးသား ပြဲလမ္းသဘင္မ်ားမွာ မ်ားေသာအားျဖင့္ ဘာသာေရးဆိုင္ရာ ပြဲမ်ားသာ ျဖစ္သည္။ အမ်ားအားျဖင့္ ေအာက္ပါ ပြဲမ်ားကို က်င္းပေလ့ ရွိၾကသည္-<br />(၁) ရွင္ျပဳပြဲ<br />(၂) ဘုရား႐ုပ္ပြားေတာ္ လွဴပြဲ<br />(၃) ဓမၼက်မ္းစာ ပုရပိုက္ လွဴပြဲ<br />(၄) အိမ္တက္ မဂၤလာပြဲ ႏွင့္<br />(၅) ဆြမ္းေတာ္ႀကီး ကပ္လွဴပြဲ - မ်ား ျဖစ္ၾကသည္။<br /><br />ေဖာ္ျပပါပြဲမ်ားတြင္ ရွင္ျပဳပြဲ၊ ဘုရားရုပ္ပြားေတာ္ လွဴပြဲႏွင့္ က်မ္းစာပုရပိုက္ လွဴပြဲမ်ားကို တတ္ႏိုင္သူမ်ားက တဦးခ်င္း အေနႏွင့္လည္းေကာင္း သို႔မဟုတ္ ရပ္ရြာအလိုက္ စုေပါင္း၍လည္းေကာင္း က်င္းပေလ့ ရွိသည္။ ထိုပြဲသံုးခုကို တေနရာတည္း၊ တခ်ိန္တည္း ပူးေပါင္း က်င္းပေလ့ရွိသည္။ ယင္းပြဲက်င္းပသည့္အခါ အလွဴ႕ဒကာတို႔က ေက်ာင္းကန္ဘုရားအနီး သာယာျပန္႔ျပဴးေသာ ေနရာတြင္ ယာယီအလွဴမ႑ပ္ ေဆာက္လုပ္ က်င္းပၾကသည္၊ မ႑ပ္အလယ္ေနရာတြင္ လွဴဖြယ္ပစၥည္းမ်ားနွင့္ ဘုရားရုပ္ပြားေတာ္တို႔ကို လွပစြာ ျပင္ဆင္ထားသည္။ ဘုရားစင္တဖက္တခ်က္တြင္ တေတာင္ခန္႔အျမင့္ရွိ စင္ထိုးၿပီး ရာဇမတ္ကာ၊ ေလွကားတပ္၍ ငွက္ေပ်ာပင္၊ ၾကံပင္မ်ားျဖင့္ ဆင္ယင္ထားၿပီ သက္ကယ္၊ ေကာက္႐ိုးမ်ား ကာရံထားသည္။ ၀င္းေပါက္မ်ားတြင္ ေရအိုးစင္မ်ား ေဆာက္ထားသည္။<br /><br />အလွဴပြဲေန႔ရက္ မတိုင္မီ ႀကိဳတင္၍ နီးစပ္ရာ ပတ္၀န္းက်င္ရွိ ေဆြမ်ိဳးသဂၤဟမ်ားအား အလွဴပြဲသို႔ ၾကြလာရန္ လူလႊတ္၍ ဖိတ္ၾကားေလ့ရွိသည္။ ဖိတ္ၾကားျခင္းကို စကားေျပာဆိုရာတြင္ လိမၼာယဥ္ေက်းသူမ်ားက ေဆာင္ရြက္၍ ဖိတ္ၾကားသည့္အခါ ၾကက္လွ်ာႏွင့္ ပူးတြဲ ခ်ည္ေႏွာင္ထားေသာ မုန္႔ထုပ္ႏွင့္ ဖိတ္ေလ့ဖိတ္ထ ရွိသည္။<br /><br />အလွဴေန႔တြင္ ရွင္ေလာင္းမ်ားႏွင့္တကြ အလွဴပစၥည္းမ်ားကို ပြဲခင္းမ႑ပ္သို႔ အိုးစည္၊ ဗံုေမာင္းမ်ား တီးမႈတ္လ်က္ ေဝါျဖင့္ တင္ေဆာင္လာၾကသည္။ ရွမ္းအမ်ိဳးသားတို႔၏ ဓေလ့ထံုးစံအရ ရွင္ျပဳလိုသည့္ သားရွင္ မိဘမ်ားးသည္ သားအတြက္ ရွင့္အဖႏွင့္ ရွင့္အမိရွာၿပီး သားအား ရွင္ျပဳေပးပါရန္ အပ္ႏွံၾကရသည္။ ရွင့္အဖႏွင့္ ရွင့္အမိတို႔က ရွင္ေလာင္းကို အ၀တ္အစား ဆင္ယင္ေပးျခင္း၊ အလွျပင္ေပးျခင္း၊ ေဘးမွ ေစာင့္ေရွာက္ေပးျခင္း တာ၀န္မ်ား ယူရသည္။ ရွင္ျပဳအဖႏွင့္ အမိတို႔သည္ အလွဴမွ ဆုမ်ားခံၿပီး ရရွိေသာ ေငြမ်ားကို ရြာအတြက္လိုအပ္ေသာ ပစၥည္းမ်ား ၀ယ္ထားရန္ ျပန္၍ လွဴခဲ့ၾကသည္။ ရွင္ျပဳေပးေသာ ရွင့္ဖရွင့္မိမ်ားအား ရွင္ေလာင္းက မိဘအရင္းကဲ့သို႔ ခ်စ္ခင္ေလးစားသည္။<br /><br />ေငြေၾကးတတ္ႏိုင္သည့္ အေျခအေနကိုလိုက္ၿပီး အလွဴပြဲကို သံုးရက္၊ ငါးရက္၊ ခုႏွစ္ရက္စသည္ျဖင့္ က်င္းပေလ့ ရွိသည္။ ရပ္ေ၀းမွေရာက္လာေသာ ဧည့္ပရိတ္သတ္တို႔ တည္းခိုစားေသာက္ေရး အားလံုးကို အလွဴရွင္မ်ားက တာ၀န္ယူၾကရသည္။<br /><br />အလွဴ ေရစက္ခ်မည့္ေန႔တြင္ မ႑ပ္သို႔ ဘုန္းႀကီးမ်ားအား ပင့္၍ ရွင္ေလာင္းမ်ားကို သာမေဏအျဖစ္ သကၤန္းစည္းေပးၿပီး လွဴဖြယ္ရာမ်ားကို ေရစက္ခ် လွဴျခင္းျဖင့္ အလွဴအခမ္းအနား ၿပီးေျမာက္သည္။ ပြဲၿပီးေသာည၌ အလွဴပြဲတြင္ အခ်က္အျပဳတ္မွစၿပီး ပါ၀င္ကူညီေပးသူမ်ားက အိုးစည္၊ ဗံုေမာင္းမ်ားျဖင့္ အလွဴရွင္မ်ားအတြက္ ဆုေတာင္းပြဲလုပ္ၾကကာ အလွဴရွင္မ်ားကလည္း အေကၽြးအေမြးႏွင့္ ဆုေငြမ်ားေပးၾကသည္။<br /><br />(တိုင္းရင္းသား ႐ိုးရာဓေလ့ ထံုးစံမ်ား-<br />ျမန္မာ့ ဆုိရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ပါတီ) စာအုပ္မွ.....<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9081218825666951456-8663829769065174492?l=shanhistory.blogspot.com' alt='' /></div>History Of Taihttp://www.blogger.com/profile/08044715127455213721noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-9081218825666951456.post-73602877097184153112010-07-06T09:17:00.004+06:302011-11-04T17:05:24.804+06:30<div style="text-align: justify;"><div style="text-align: center;"> <img id="main_image" onclick="pageTracker._trackEvent('fullimg-lp','fullimg-zoom-image-click');" class="border" src="http://img46.imageshack.us/img46/1995/40749875.jpg" alt="ImageShack, free image hosting, free video hosting, image hosting, video hosting, photo image hosting site, video hosting site" title="click to zoom" style="width: 327px; height: 448px; cursor: pointer;" /></div>အမ်ိဳးသမီးတို႔ မဂၤလာ ေဆာင္ပြဲမ်ားမွာ ေဒသအလိုက္ အနည္းႏွင့္ အမ်ား ကြဲျပားၾကသည္။ မိဘမ်ားက ေတာင္းရမ္းေပးရာတြင္ ဦးစြာ ပထမ လူပ်ိဳ၏မိဘမ်ားသည္ အပ်ိဳ၏ မိဘမ်ားထံသို႔ သြား၍ ေျပာရသည္။ အပ်ိဳ၏ မိဘမ်ားက ေလး-ငါးရက္ အခ်ိန္ယူၿပီး ေဆြမ်ိဳးမ်ားႏွင့္ တိုင္ပင္ရသည္။ သမီး၏ သေဘာကို ေမးရသည္။ သမီးက သေဘာတူပါက လူပ်ိဳဖက္သို႔ အေၾကာင္းျပန္ၾကားရသည္။ လူပ်ိဳ၏ မိဘမ်ားက လူႀကီးမ်ားႏွင့္ ေန႔ေကာင္းရက္သာ ေရြးၿပီး အပ်ိဳ၏မိဘမ်ာထံ သမီးေတာင္းရန္လာၾကသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ အပ်ိဳအိမ္၌ ေဆြမ်ိဳးအစံု ေရာက္ေနၾကရသည္။ အပ်ိဳဖက္မွ လူငယ္မ်ားက လူပ်ိဳကို ျခံတံခါးဝတြင္ တႀကိမ္၊ အိမ္တံခါးဝတြင္ တႀကိမ္ ႀကိဳးတားၾကသည္။ ေငြေၾကးေပးမွ ဖြင့္ေပးၾကသည္။<br /><br />အိမ္ေပၚသို႔ ေရာက္သည့္အခါ အပ်ိဳဖက္က လူႀကီးႏွစ္ဦးကို လူပ်ိဳဖက္မွ လူႀကီးမ်ားက သြား၍ႏွင္ဆက္ရသည္။ အပ်ိဳဖက္မွ လူႀကီးမ်ားက လာရင္းကိစၥကို မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး ေမးရသည္။ လူပ်ိဳဖက္က သမီးလာေတာင္းသည့္ အေၾကာင္းေျပာျပရသည္။<br /><br />ဤသို႔ တဖက္ႏွင့္တဖက္ အျပန္အလွန္ ေျပာဆိုၾကသည္။ ထိုသို႔ေျပာေနစဥ္ လူပ်ိဳဖက္က လင္ပန္းတခုတြင္ လက္ဖက္ႏွစ္ထုပ္၊ ကြမ္းႏွစ္ထုပ္၊ ငွက္ေပ်ာ္ႏွစ္ဖီး၊ အနည္းဆံုး ေငြငါးမတ္ႏွင့္ ၾကက္ဥျပဳတ္ ႏွစ္လံုးထည့္၍ အိမ္ေထာင္စံု အ်ိဳးသမီးထံ ပို႔ထားရသည္။ အကယ္၍ စကားေျပာလို႔မၿပီးမီ ထိုလင္ပန္းကို ေအာက္ခ်ထားမိပါက အပ်ိဳဖက္က ယူစားပစ္ႏိုင္သည္။ ထို႔ေနာက္မွ ၾကက္ဥႏွစ္လံုးမွတပါး လင္ပန္းအတြင္းရွိ အစားအစာ တ၀က္ကို ေဆြမ်ိဳးႏွစ္ဖက္အား ေကၽြးေမြးၿပီး က်န္တ၀က္ကို အိမ္အျပင္တြင္ နတ္ပသ၍ ဆုေတာင္းျခင္းျပဳၾကသည္။<br /><br />ထို႔ေနာက္ လူပ်ိဳဖက္မွ ဧည့္သည္မ်ားကို အပ်ိဳဖက္က ထမင္းေကၽြး ျပဳစုသည္။ အပ်ိဳႏွင့္ လူပ်ိဳအတြက္မူ ထမင္းပြဲတခု သီးသန္႔ျပင္ေပးရသည္။ လူပ်ိဳႏွင့္အပ်ိဳ ထမင္းစားေနစဥ္ အနားတြင္ ကေလးမ်ားက သားသမီးမ်ားသဖြယ္ ၾကက္ဥႏွစ္လံုးကို ခြဲၿပီး “ေဖေဖ၊ ေမေမ” ဟုေခၚကာ သတိုးသားႏွင့္ သတို႔သမီးတို႔အား ခြံ႕ေကၽြးရသည္။ ခ်ည္ခုႏွစ္ပင္ပါသည့္ ခ်ည္မန္းကြင္းျဖင့္ သတို႔သား၊ သတို႔သမီးတို႔အား စြပ္ေပးရသည္။ လူပ်ိုႏွင့္အပ်ိဳ တျပန္စီ ထမင္းခြံ႕သည့္ဓေလ့လည္း ရွိသည္။ သတို႔သားက သတို႔သမီးအား မိဘအား သမီးေမြးေပးသည့္အတြက္ ေငြငါးက်ပ္ကို ႏို႔ဘိုးအျဖစ္ ကန္ေတာ့ရသည္။ ထို႔အျပင္ အပ်ိဳဖက္က ေဆြမ်ိဳးမ်ားအတြက္ တအိုးစားလွ်င္ တက်ပ္၊ ႏွစ္အိုးစားလွ်င္ ႏွစ္က်ပ္ စသည္ျဖင့္ ေငြေၾကးေပးရသည္။ ထိုသို႔ ျပဳလုပ္ျခင္းမွာ ေနာင္တေန႔ လင္မယား သေဘာထား ကြဲလြဲပါက ေဆြမ်ိဳးမ်ားကို သက္ေသထူၿပီး သတို႔သား၊ သတို႔သမီးအား ဆံုးမရန္ျဖစ္သည္။<br /><br />အခ်ိဳ႕ေဒသမ်ားတြင္ လက္ထပ္ပြဲျပဳလုပ္လွ်င္ ငွက္ေပ်ာပြဲကိုျပင္၍ ငခ်ဥ္ထုပ္မ်ားကို အုပ္ထဲတြင္ထည့္ထားသည္။ ရြဲထဲမွ အသက္ႀကီးရင္သူတို႔က ထိုအထုပ္မ်ားကို ေျဖၿပီး ဧည့္သည္မ်ားကို ေကၽြးေမြးသည္။ ေရႊ၊ေငြ ထည့္ထားသည့္ ေရကို လက္ထပ္ေပးသူ လူႀကီးက သတို႔သမီးကို တိုက္သည္။ သတို႔သမီးမွတဆင့္ သတို႔သားအား တိုက္သည္။ လက္ဖြဲ႕ေသာ အေလ့ရွိသည္။ သတို႔သမီးအရံ၊ သတို႔သားအရံႏွင့္ လက္ထပ္ေပးသူတို႔ဥည္ မိဘစံုလင္စြာရွိၿပီး ငယ္လင္၊ ငယ္မယား အိမ္ေထာင္စံုမ်ားျဖစ္ရသည္။ လူပ်ိဳ၏ မိဘမ်ားက အပ်ိဳ၏ မိဘမ်ားထံ သမီးေတာင္းရာတြင္ တင္ေတာင္းေသာ ပစၥည္းမွာ ေရႊ၊ ေငြ၊ အ၀တ္အစားမ်ားသာ ျဖစ္သည္။ အိမ္ႏွင့္ ေျမယာမ်ားကို တင္မေတာင္းၾကေပ။ လက္ထပ္ပြဲကုန္က်ေငြကို ေယာက်္ားေလးဖက္က အကုန္ခံရသည္။၏<br /><br />ရွမ္းျပည္နယ္ ေျမာက္ပိုင္း အခ်ိဳ႕ေဒသမ်ားတြင္ မိန္းကေလးကို သြားေရာက္ေတာင္းယူရာတြင္ ေရအျပည့္ပါေသာ ေရတေကာင္းတခု၊ ႏွစ္ေတာင္ပတ္လည္ရွိေသာ ဖ်ာေခ်ာတခ်ပ္၊ ကြမ္းေဆးအစံု ထည့္ထားေသာ ကြမ္းအစ္တလံုး၊ ေဆးလိပ္ထည့္ထားေသာ ေဆးလိပ္ခြက္ တခြက္ႏွင့္ သြားေတာင္းရသည္။<br /><br />ရွမ္းျပည္နယ္ ေတာင္ပိုင္း အခ်ိဳ႕ေဒသမ်ားတြင္ လက္ဖက္စို တပိႆာ၊ ဆားတပိႆာ၊ ၾကံသကာ တပိႆာ၊ ဆင္အန္ငွက္ေပ်ာဖီး တဖီးႏွင့္ မိန္းကေလး မိဘ သို႔မဟုတ္ အုပ္ထိန္းသူထံ လာေရာက္ကန္ေတာ့ၿပီး မိန္းကေလး ၀တ္ဆင္ရန္ ေရႊတို ေရႊစ အဆင္တန္ဆာ မ်ားကိုပါ ယူေဆာင္သြားရသည္။<br /><br />ေတာင္းရမ္းရာတြင္ <span style="color: rgb(0, 0, 153);">ကြမ္းေတာ့ေတာ္</span> ေခၚ တဖက္ႏွင့္တဖက္ အခ်ီအခ် စကားေျပာဆိုရာတြင္ ၾကား၀င္ေျပာရမည့္ စကားေျပာ လိမၼာကၽြမ္းက်င္သူ၊ အာ၀ဇၨန္းရွိၿပီး လူမႈေရးရာ သိနားလည္သူ (အမ်ားအားျဖင့္ လူပ်ိဳေခါင္း) တစ္ေယာက္ေယာက္ကို ငွားရမ္းေခၚေဆာင္ကာ သြားေတာင္းေလ့ရွိသည္။ မဂၤလာပြဲကိုလည္း သတို႔သမီး အိမ္တြင္သာ ျပဳလုပ္ေလ့ ရွိသည္။ ေရွးရွမ္းပံုျပင္မွ ခြန္ဆန္ေလာ၀္ႏွင့္ နန္းဦးျပင္တို႔ကို အစြဲျပဳၿပီး သတို႔သား၊ သတို႔သမီးအိမ္သုိ႔အလာ လမ္းတြင္ ေရႊႀကိဳး၊ ေငြႀကိဳးတားၾကသည္။ လက္ထပ္ၿပီး ခုႏွစ္ရက္အတြင္း ခရီးထြက္ေလ့မရွိၾကေပ။ ေယာကၡ မအိမ္တြင္ အနည္းဆံုး တႏွစ္ေနၿပီးမွ အိမ္ေထာင္ခြဲလိုက ခြဲေနၾကေလ့ရွိသည္။<br /><br />(တိုင္းရင္းသား ႐ိုးရာဓေလ့ ထံုးစံမ်ား-<br />ျမန္မာ့ ဆုိရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ပါတီ) စာအုပ္မွ.....<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9081218825666951456-7360287709718415311?l=shanhistory.blogspot.com' alt='' /></div>History Of Taihttp://www.blogger.com/profile/08044715127455213721noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-9081218825666951456.post-67876739572052465832010-05-11T15:29:00.002+06:302011-11-04T17:11:43.464+06:30<p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><b><span style="">ႀကိဳးက်စ္ခံု</span></b><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify; line-height: normal;"><span style="">သွ်မ္းဓါးလြယ္ႀကိဳးမ်ားမွာ သွ်မ္းတိုင္းရင္းသား ပညာရွင္ တစ္ဦး၏ တီထြင္ဖန္တီးခဲ့ေသား ႀကိဳးက်စ္ခံု အရြယ္ အမ်ိဳးမ်ိဳးမ် ျပဳလုပ္က်စ္ရစ္ၾကပါသည္။<br /><br />ႀကိဳးက်စ္ခံုကေလးသည္ ေအာက္ခံပ်ဥ္ခံုႏွင့္ တိုင္သံုးေခ်ာင္း သို႔မဟုတ္ ေလးေခ်ာင္း၊ အျမင့္ တစ္ေပစိုက္ၿပီး ၂၄ လက္မပတ္လည္ရွိ ပ်ဥ္ျပားဝိုင္းအထူ ၁ လက္မ၏ အလယ္ဗဟိုတြင္ အေပါက္ငယ္ ၂ပိုင္း ၁ပိုင္းလက္မ ထြင္းၿပီး၊ သို႔တည္းမဟုတ္ လိုအပ္ေသာ ႀကိဳး၏ အရြယ္အစားအလိုက္ အေပါက္ဝတြင္ ၂ ပိုင္း ၁ ပိုင္းလက္မမွ ၃ ပိုင္း ၄ပိုင္း လက္မအထိရွိသည္။ ထိုအေပါက္ငယ္မွ ေၾကး သို႔မဟုတ္ ေငြျပြန္ငယ္ အျမင့္ ၃ လက္မျဖင့္ ျမဲေအာက္စိုက္ထူထားသည္။ ထိုျပႊန္ငယ္ေပါက္မွ လိုအပ္ေသာ ခ်ည္ခင္အျဖဴကို ေကာက္ညင္းျဖင့္ ျပဳလုပ္ထားေသာ အနက္ေရာင္ အနီေရာင္ ဆိုးထားသာ ေကာ္ရည္ျဖင့္ ဖြတ္၍ေတာင့္ေနေအာင္ ေနပူလွန္းခဲ့ၿပီးေသာ ခ်ည္စုကို က်စ္ခံုေအာက္မွ အထက္သို႔ ျပြန္ငယ္အတြင္းမွ ထိုးထည့္ရပါသည္။ သွ်မ္းအေခၚ က်င္ဆယ္ အလယ္ဆံစု ဟုဆိုသည္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=""><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt; line-height: normal;"><b><span style="">ႀကိဳးက်စ္ရန္</span></b><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify; line-height: normal;"><span style="">က်စ္လိုေသာ အရြယ္အစား အမ်ိဳးအမည္ အဆင့္အတန္းကိုလိုက္၍ ပိုးႀကိဳးလိုလွ်င့္ ပိုခ်ည္ျဖင့္၄င္း၊ သိုးေမြးႀကိဳးလိုလွ်င္ သိုးေမြးခ်ည္ျဖင့္၄င္၊ ခ်ည္လိုလွ်င္ ခ်ည္ခင္ရိုးရိုးျဖင့္၄င္း လိုရာအေရာင္ကို ေရြးခ်ယ္၍ လိုရာအတိုင္းအထြာ၊ အတိုအရွည္ႏွင့္ ခ်ိန္သီးသို႔ သီးျခားရစ္ပတ္ရပါသည္။<br /><br />ခ်ိန္သီးဆိုရာ၌ က်စ္ခံုအရြယ္အစားကိုလိုက္၍ က်စ္ခံုႀကီးလွ်င္ ႀကီးသလို၊ ေသးလွ်င္ေသးသလို ခ်ိန္သီး ၆လံုးမွ ၁၂လံုး ထိပါရွိသည္။ ထိုခ်ိန္သီးမ်ားမွ ခ်ည္မွ်င္မ်ားကို အလယ္ဗဟိုမွ ျပႊန္ေခ်ာင္းငယ္ထိပ္ဖ်ား၌ ခ်ည္ထားလ်က္ လက္ႏွစ္ဘက္ျဖင့္ ခ်ိန္သီး၂လံုးမွ ခ်ည္ကို တစ္ကြက္ျခားၿပီး တၿပိဳင္တည္းအစံုမ၍ တပင္ေက်ာ္အသြားျဖင့္ အခ်ီအခ်ျပဳလုပ္ရသည္။ ထိုကဲသို႔ အခ်ီအခ်ျပဳလုပ္ရင္း ခ်ည္မွ်င္မ်ားတစ္ခုႏွင့္တစ္ခု၊ တစ္ခုအေပၚတစ္ခုထပ္တင္ကာ ရစ္ကာျဖင့္ တျဖည္းျဖည္းႏွင့္ ျပႊန္ငယ္ေအာက္ေျခရင္းအနီးသို႔ က်စ္၍သြား၏။ သွ်မ္းအေခၚ ပိုင္းနင္၊ ဟြတ္နင္ ဟုတခ်ီခ်ျဖစ္၏။ တစ္ဦ၏မွ သံုးဦးအထိ လက္ဝင္လက္ဆက္က်စ္ႏိုင္သည္။ သံုးဦးလက္က်စ္ၾကပါက တစ္ဦးခ်င္းထက္ လွ်င္ျမန္ၿပီးေျမာက္ႏိုင္သည္။<br /><br />တခ်ီခ်သည္ႏွင့္ ျပြန္ငယ္ထိပ္ဖ်ားမွ အလယ္ဆံႏွင့္တကြ ခ်ည္မွ်င္စုကိုစုေပါင္းဆုတ္ကိုင္လ်က္ အထက္သို႔တျဖည္းျဖည္းဆြဲတက္ရ၏။ တခ်ီၿပီးတစ္ခ်ီ ဆြဲတက္တိုင္း အခ်ီေပါင္းမ်ားစြားျဖင့္ အလယ္ဆံရွည္သေလာက္ ႀကိဳးတေခ်ာင္းရရွိသည္။<br /><br /><b>ပူ-ဆယ္<br /><br /></b>က်စ္ခံုမွရရွိေသာ ႀကိဳးေခ်ာင္းမွာ ၄င္းတို႔၏ တဖက္တခ်က္ အစြန္းအဖ်ား၌ အဆံုးမသတ္ေသးသျဖင့္ ဓါးႀကိဳး၏အဂၤါ မစံုေသးဟု မွတ္ယူၾက၏။ ႀကိဳးတေခ်ာင္း၏ ထိပ္ဖ်ားတခုစီ၌ အသီအၿမိတ္ အထံုး အၿမိတ္ထားၾကရ၏။<br /><br />ႀကိဳး၏ထိပ္ဖ်ား၌ အလယ္ဆံခ်ည္ကို ၃လက္မအရွည္ထားၿပီး ခ်ည္မွ်င္ျဖင့္ပတ္ခ်ီၿပီး ကြမ္းသီလံုးေလာက ္ႀကီးသည္အထိ ထားရသည္။ ထိုမွတဆင့္ အေရာင္ခ်င္းတူသည့္ ႀကိဳးက်စ္သည့္ခ်ည္မွ်င္ျဖင့္ အသီးတစ္လံုးလွ်င္ ႏွစ္ဖက္ျခမ္းေသာ လက္ယက္ကြန္ခ်ာစိတ္ျဖင့္ ျပန္၍ဖုံးအုပ္ရသည္။ ထိုကြန္ခ်ာမ်ားမွာ တေတာင္ရွည္ေသာ အၿမိတ္မ်ားထား၏။ အဖ်ားအသီးတစ္လံုးတြင္ အထည္းကြန္ခ်ာ ၂ျခမ္း ႏွင့္ အျပင္ကြန္ခ်ာ ၂ျခမ္း ေပါင္း ၄ျခမ္းျဖင့္ ထပ္လ်က္ထူ၏။ ၾကည့္၍အဆင္ေျပမွသာ ဓါးႀကိဳးတစ္ေခ်ာင္းအဂၤ ါ ႏွင့္ျပည့္စံုသည္မည္၏။<br /><br /><b>ညေနပိုင္းလုပ္ငန္း<br /><br /></b>သွ်မ္းအမ်ိဳးသမီးမ်ားသည္ ေန႔အခါ၌ အိုမင္းမစြမ္းျဖစ္ေသာ ဘိုးဘြားမိဘမ်ားအား ခ်န္လပ္၍ တအိမ္သားလံုးႏွင့္အတူ လယ္၊ ယာ၊ ဥယ်ာဥ္၊ ျခံ စသည့္ လုပ္ငန္းခြင္ဝယ္ နံနက္မိုးေသာက္သည္မွ ေနဝင္ရီတေယာ အခ်ိန္ထိ တေန႔တာအခ်ိန္ကို ကုန္လြန္ေစသည္။<br /><br />မိုးခ်ဳပ္၍ အိမ္သို႔အျပန္လမ္းခုလပ္တြင္ ေတြ႔ရာ စမ္းေရ၊ ေခ်ာင္းေရ၊ ေျမာင္းေရ တခုခုတြင္ အပမ္းေျဖရင္း ေရမိုးခ်ိဳးျပီးမွ အိမ္သို႔ျပန္တတ္ၾကေလသည္။ အခ်ိဳ ႔ အမ်ိဳးသမီးမ်ားသည္လည္ အိမ္သို႔ျပန္ေရာက္သည့္ အခါမွ ေအးေဆးစြာ ကိုယ္ေရသန္႔ရွင္း စင္က်ယ္ေအာင္ ျပင္ဆင္ေလ့ရွိတတ္ၾကသည္။<br /><br />အိမ္သို႔ျပန္ေရာက္လွ်င္ ေရာက္ျခင္း အိမ္မႈကိစၥ အဝဝ ေဆာက္ရြက္ျခင္းႏွင့္ မီးဖိုေခ်ာင္ကိစၥ၊ ညစာအတြက္ထမင္း ဟင္းလ်ာမ်ား ခ်က္ျပဳတ္ျပဳလုပ္ၾကရျပန္သည္။ အိမ္တြင္က်န္ရစ္ခဲေသာ ဖိုးဖြား၊ မိဘမ်ားအားလည္း ဝတ္ႀကီး ဝတ္ငယ္ အသြယ္သြယ္တို႔ကို ျပဳစု ေကၽြးေမြးျခင္း၊ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားအား ရည္စူး၍ ပန္းနံ႔သာ ေရေမႊး၊ ေရခ်မ္း၊ ပန္းအိုး၊ ေသာက္ေတာ္ သံုးေဆာင္ေတာ္ေရမ်ား ကပ္လွဴပူေဇာ္ျခင္းအတြက္ ျပင္ဆင္ၾကရေသးသည္။<br /><br /><b>ႀကိဳးက်စ္ခ်ိန္<br /><br /></b>သွ်မ္းအမ်ိဳးသမီးမ်ား၏ ညေနပိုင္းအတြက္ အဓိက တာဝန္တစ္ခုမွာ ႀကိဳးက်စ္လုပ္ငန္းပင္ျဖစ္သည္။ သွ်မ္းအမ်ိဳးသမီးမ်ားသည္ သွ်မ္းအမ်ိဳးသားမ်ားႏွင့္ ရင္ေဘာင္တန္းလ်က္ ေန႔အဖို႔ အိမ္ကိုပင္မကပ္ႏိုင္ေအာင္ အလုပ္ၾကမ္းျဖင့္ တစ္ေနကုန္ သြားရပါသည္။ ညေနပိုင္းအတြက္ တဦးတည္းေသာ္လည္းေကာင္း၊ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမတစ္စုျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ အိမ္နီးနားျခင္း ရြာနားနီးျခင္း အသိမိတ္ေဆြျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ၄င္းတို႔၏ လုပ္ငန္းခြင္တြင္ ဝိုင္းဝန္းကူညီမႈ အေလ့အထ တစ္ခုအစဥ္အလာ ျဖစ္လာခဲ့ပါသည္။ ဓါးႀကိဳးက်စ္ခံုတြင္ ဝိုင္းဖြဲ႕၍လည္းေကာင္း၊ ခံုဆန္႔သေလာက္ ဝင္ေရာက္ကူညီ ႀကိဳးက်စ္ၾကပါသည္။<br /><br />ရပ္နားသည့္အခ်ိန္တြင္ ထိုအဖြဲ႕အား ညီမေလး - ေမာင္ေလးေသာ္ လည္းေကာင္း၊ မိမိကိုယ္တိုင္ေသာ္ လည္းေကာင္း ကြမ္း၊ ေဆးလိပ္၊ လက္ဘက္ရည္၊ ဂ်င္းသုတ္ မ်ားျဖင့္ ဧည့္ခံေကၽြးေမြးပါသည္။ တခါတရံ လူအိုဝိုင္းျဖစ္ၿပီး၊ တခါတရံလည္း အပ်ိဳလူပ်ိဳပိုင္းျဖစ္ပါသည္။ တခါတရံ လူပ်ိဳအပ်ိဳ ႏွစ္ဦးထည္းျဖင့္ စကားလက္ဆံုက်၍ ညဥ့္နက္သည္အထိ ႀကိဳးခံုတြင္ မခြာၾကသည္ကို ေတြ႕ရေပမည္။<br /><br /><b>အခ်စ္အစ က်စ္ခံုက<br /><br /></b>အပ်ိဳ လူပ်ိဳခ်င္း ႀကိဳးက်စ္ရင္း အကိုင္အတြယ္ အခ်ီအခ်တြင္ တဦးလက္ေပၚတဦးထိမိ၊ ခိုက္မိသည္မွ အိုးခ်င္းထား အိုးခ်င္းထိ၊ ႀကိဳးခ်င္းထား ႀကိဳခ်င္းညွိ ဆိုသလို က်စ္ခံုမွ အစပ်ိဳး၍ ေမတၱာ ေစတနာပြားလ်က္ တဦးႏွင့္ တဦး ခ်စ္ခင္ရင္းႏွီးလာခဲရေပသတည္း။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=""><o:p> </o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9081218825666951456-6787673957205246583?l=shanhistory.blogspot.com' alt='' /></div>History Of Taihttp://www.blogger.com/profile/08044715127455213721noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-9081218825666951456.post-7144755306094694902010-02-14T20:54:00.002+06:302011-11-04T17:09:23.259+06:30<p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><img style="width: 576px; height: 464px;" alt="http://img62.imageshack.us/img62/905/pa240188.jpg" src="http://img62.imageshack.us/img62/905/pa240188.jpg" /></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >သွ်မ္းမ်ားသည္ ဓါးအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ ပံုအဖံုဖံု၊ အရြယ္အစား သူ႔ေနရာႏွင့္သူခြဲျခား၍ ဓါးမ်ားသံုးစြဲလာခဲ့ရေလရာ ႏွစ္ေပါင္းပရိေစၦဒၾကာေညာင္းခဲ့ေပျပီ။ လုပ္ငန္းခြင္အသီးသီးမွ (၁) အၾကမ္းသံုးသည့္ သစ္ခုတ္ ဝါးခုတ္၊ ထင္းေခြ၊ ခုတ္ထစ္ပိုင္းျဖတ္ေသာ အခါ သွ်မ္းအေခၚ ဖလံု၊ ဖငက္၊ ဖဟတ္၊ ဖအြန္ စေသာ ဓါးမၾကီး၊ ဓါးမလတ္၊ ဓါးမငယ္ အသီးသီးျဖင့္လည္းေကာင္း၊ (၂) လယ္ယာျခံေျမလုပ္ငန္းခြင္မ်ား ေတာေတာင္လွ်ိဳေျမာင္၊ သစ္ပင္ျခံဳႏြယ္မ်ား သုတ္သင္ရွင္းလင္းေသာ အခါ သွ်မ္းအေခၚ ဖဝိုင္း၊ ဖေယာင္း၊ ဖတီတဲ၊ ဖတီေငါက္ စေသာ ဓါးရွည္ဓါးမေကာက္၊ မၾကီးမငယ္အလတ္လတ္ အရြယ္ဓါးမ်ားျဖင့္လည္းေကာင္း၊ (၃) အိမ္းတြင္းအိမ္ျပင္ အနီးအနား လုပ္ငန္းမ်ား၊ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ ႏွီးစိတ္ႏွီးေခ်ာႏွင့္ ေပါ့ပါးေသာလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ အသံုးျပဳသည့္ ရွမ္းအေခၚ ဖဝိုင္း၊ ဖအြန္၊ ဖဝစ္၊ မစ္အြန္ စေသာ ဓါးေျမာင္ အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္လည္းေကာင္း၊ (၄) မီးဖိုေခ်ာင္သံုး ဟင္းသီး၊ ဟင္းလွ်ာ၊ အာလူး၊ ၾကက္သြန္ မ်ားလွီးျဖတ္ခြဲစိတ္ရန္ သွ်မ္းအေခၚ မိတ္အြန္၊ ဖအြန္ စေသာ ဓါးေျမာင္၊ ဓါးလွီးဓါးမ်ားျဖင့္လည္းေကာင္း၊ (၅) ထိုမွတပါး အျခားလူ႔အသံုးအဆာင္အျဖစ္ သွ်မ္းအမ်ိဳးသားမ်ား၏ ဂုဏ္အဂၤါရပ္ တစ္ခုအပါအဝင္ျဖစ္ေသာ သွ်မ္းအေခၚ ေလ်ာင္းေယာင္း၊ မစ္အြန္၊ မစ္ဟြန္၊ မစ္ေပါက္ စေသာဓါးလြယ္အရြယ္အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ လူၾကီးလူငယ္မေရြး ေစ်းသြားေစ်းျပန္၊ ပြဲလန္းသဘင္ဆင္ယင္ က်င္းပရာသို႔ သြားသည့္အခါ သွ်မ္းအမ်ိဳးသားမ်ား၏ ဆင္ယင္ထံုးဖြဲ႕မႈအပါအဝင္ ပုခံုးလြယ္၊ ခါးခ်ိတ္သည့္ ဓါးမ်ားျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ဓါးသိုင္းကရာတြင္ ဓါးလြယ္မ်ားပင္ သံုးၾကသည္။ (၆) လက္သမား၊ ပန္းပု ပန္းဘဲ၊ ပန္းထိမ္ သံုးသည့္ ဓါးအရြယ္အမ်ိဳးမ်ိဳး ပံုအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္လည္းေကာင္း ရွိၾကေပသည္။<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" ><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >အထူးသျဖင့္ အလွသံုး ဆင္ယင္ထံုးဖြဲ႕မႈ အေဆာင္အေယာင္ျဖစ္သည့္ ဓါးလြယ္ႀကီးငယ္မ်ားမွာ ဓါးအိမ္ပါရွိသည္။ ဓါးရိုးကို ဆင္စြယ္၊ ကၽြဲခ်ိဳ ႏွင့္ ဝါးသစ္သားကို ေရႊကြတ္၊ ေငြကြတ္၊ ေၾကးကြတ္မ်ားပါသည္။ ဓါးအိမ္မ်ားမွာလည္း မ်ားေသာအားျဖင္ ယမေနသားႏွင့္ မဲ့ယံုးသားမ်ားျဖင့္ျပဳလုပ္ၾကသည္။ ဓါးအိမ္ကို ေရႊ၊ ေငြ၊ ေၾကးေခြ၊ ဝါးေခြ၊ ၾကိမ္ေခြျဖင့္ အျပည့္စြတ္ထည့္ထားျပီး၊ ပုခံုးလြယ္ရန္၊ ခါးခ်ိတ္ရန္ ဓါးၾကိဳးကို အထူးျပဳလုပ္ထားပါသည္။ အထူးျပဳလုပ္ထားေသာ ဓါးၾကိဳးမဟုတ္ပဲ အျခားၾကိဳးမ်ားျဖင့္ ထည့္ထားပါက အျမင္မေကာင္ အေၾကာင္းမဆီေလွ်ာ္ပဲ အမ်ားသေရာ္ခံရတတ္ၾကပါသည္။ ထိုေၾကာင့္ ဓါးလြယ္ၾကီးငယ္မ်ား အေလ်ာက္ သူ႔အရြယ္ႏွင့္သူ ပိုး၊ ခ်ည္၊ သိုးေမြး နာနတ္ခ်ည္မ်ားျဖင့္ အထူးျပဳလုပ္ထားေသာ ဓါးၾကိဳးအမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိပါသည္။ ဓါးၾကိဳးမ်ား၏ အေရာင္မွာ အစိမ္း၊ အနီ၊ အျပာ၊ အဝါႏွင့္ အနက္မ်ားျဖစ္ၾကျပီး အျဖဴေရာင္ကို ျပဳလုပ္ေလ့မရွိတတ္ပါ။<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> <img src="file:///C:/Users/AIKSAI%7E1/AppData/Local/Temp/moz-screenshot-1.jpg" alt="" /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9081218825666951456-714475530609469490?l=shanhistory.blogspot.com' alt='' /></div>History Of Taihttp://www.blogger.com/profile/08044715127455213721noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-9081218825666951456.post-86885204107696163312010-02-07T17:13:00.004+06:302011-11-04T16:51:47.440+06:30<div style="text-align: justify;">ရွမ္းျပည္ လူထုေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ေစာ္ဘြားမ်ား ဦးေဆာင္ကာ ကမကထျပဳမႈအရ ရွမ္းျပည္အလယ္ပုိင္း ယခင္လဲခ်ားနယ္ ပင္လုံျမိဳ႕၌ ၁၉၄၇ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၃ ရက္ေန႔မွ ၁၂ ရက္ေန႔အထိ ၁၀ ရက္ၾကာ က်င္းပခဲ့ေသာ ဒုတိယ ပင္လုံညီလာခံဟာ “ေဖေဖာ္၀ါရီ ၇ ရက္ ရွမ္းျပည္အမ်ဳိးသားေန႔ နဲ႔ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၂ ရက္ ျပည္ေထာင္စုေန႔ (၀ါ) ပင္လုံစာခ်ဳပ္ေန႔” ေေတြေပၚေပါက္ေစခဲ့တဲ့ ကမၻာေက်ာ္ သမုိင္း၀င္ေန႔ ျဖစ္ပါတယ္။<br /></div><div style="text-align: justify;">ပင္လုံစာခ်ဳပ္မထိုးခင္ တစ္ရက္အလုိ ၁၁-၂-၁၉၄၇ ေန႔မွာ ရွမ္းျပည္ေကာင္စီ ဥကၠဌ စ၀္ခြန္ပန္းစိန္က ရွမ္းျပည္လူမ်ဳိးေပါင္းစုံႏွင့္ ပတ္သက္အက်ံဳး၀င္ေသာ ေအာက္ပါဆုံးျဖတ္ခ်က္ ၃ ရပ္ကုိ ခ်မွတ္ခဲ့ပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">(၁) ေဖေဖာ္၀ါရီ ၇ ရက္ေန႔ကုိ အမ်ဳိးသားေန႔အျဖစ္-</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">(၂) ၀ါစိမ္းနီနဲ႔အျဖဴေရာင္လ၀န္းအလံကုိ ရွမ္းျပည္အလံေတာ္အျဖစ္-</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">(၃)ေခးတုိင္းေခးရာဇာသီခ်င္းကုိ ယာယီအမ်ဳိးသား သိခ်င္းအျဖစ္- သတ္မွတ္ေၾကာင္း ထုတ္ျပန္ေၾကျငာလိုက္ပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">လြန္ခဲ့တဲ့ ၆၂ ႏွစ္ကစျပီး ေဖေဖာ္၀ါရီ ၇ ရက္ေန႔ကုိ ရွမ္းအမ်ဳိးသားေန႔လုိ႔ အစြဲျပဳ ေခၚေ၀ၚခဲ့ေပမယ့္ အဲဒီေခတ္ကာလ သမယ အေျခအေနအရ အႏွစ္သာရနဲ႔ ဦးတည္ခ်က္ကေတာ့ လူမ်ဳိးေပါင္းစုံ ရွမ္းျပည္သူတစ္ရပ္လုံးကုိ ကုိယ္စားျပဳဖုိ႔ ရည္ညႊန္းခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">သမိုင္းအစစ္အမွန္ လွစ္လွန္လုိက္ရင္ ရွမ္းျပည္အမ်ဳိးသားေန႔ မရွိခဲ့ပါက ျပည္ေထာင္စုေန႔လို႔ အသိမ်ားၾကတဲ့ ပင္လုံစာခ်ဳပ္ေန႔လည္း ရွိမွာ မဟုတ္သလို လြတ္လပ္ေရးေန႔လဲ ရွိလာမွာ မဟုတ္ပါဘူး။<br /><br />အထက္ပါ အခ်က္အလက္မ်ားကို <a href="http://fdypress.ning.com/forum/topics/2673859:Topic:31201"><span style="font-weight: bold;">ဒီေနရာမွ</span></a> ရယူထားပါတယ္ ။<br /><br />သွ်မ္းျပည္အမ်ိဳးသားေန႕ အေၾကာင္းသိေကာင္းစရာကို<a href="http://www.mongloi.org/burmese/2008-08-01-03-24-54/2008-08-01-03-23-29/678-2010-02-06-12-03-00.html"><span style="font-weight: bold;"> ဒီေနရာမွာ</span></a> ဆက္ဖတ္နိုင္ပါတယ္ ။<br /><br />ခုတေလာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပို႔စ္အေရးက်ဲေနတာက အဖြဲ႕၀င္ အနည္းငယ္အတြင္းမွာ တစ္ေယာက္က ျပန္ဖို႔ရာ စီစဥ္ေနျခင္း မအားတာက တေၾကာင္း၊ တစ္ေယာက္က <span style="font-weight: bold;">တဳ,င္တ,ခေဳ;ဂွူိခေ္း</span> အတြက္ စီစဥ္ေနျခင္းေၾကာင့္ မအားတာ တေၾကာင္းေတြမို႔ ပို႔စ္ေတြ မတင္ျဖစ္ ျဖစ္သြားတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မအားမလပ္တဲ့ၾကားကေန ျပဳလုပ္ထားတာေလးမို႔ သည္းခံ ခြင့္လႊတ္ေပးၾကပါလို႔။<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9081218825666951456-8688520410769616331?l=shanhistory.blogspot.com' alt='' /></div>History Of Taihttp://www.blogger.com/profile/08044715127455213721noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-9081218825666951456.post-9349586444541336102010-01-14T05:30:00.008+06:302011-11-04T15:58:04.661+06:30<div style="text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><img style="cursor: -moz-zoom-out; width: 345px; height: 459px;" alt="http://img211.imageshack.us/img211/696/img0091t.jpg" src="http://img211.imageshack.us/img211/696/img0091t.jpg" /><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:78%;">(သမိုင္း၀င္ေရႊဆံေတာ္ စြမ္စိန္ ေစတီေတာ္ျမတ္)</span><br /></div>ယခုတိုင္တည္ထား ကိုးကြယ္လွ်က္ရွိေသာ သမိုင္း၀င္ေရႊဆံေတာ္ စြမ္စိန္ ေစတီေတာ္ျမတ္သည္ မိုင္းပ်ဥ္းၿမိဳ႕နယ္ ေတာင္ဖက္ (၉)မိုင္ေက်ာ္ ခန္႕ကြာေ၀းေသာ မိုင္းပူးအြန္အုပ္စု စြမ္စိန္ေက်းရြာတြင္ ၄င္းသမိုင္း၀င္ ေစတီေတာ္ျမတ္သည္ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရား ပရိနိဗၺာန္စံၿပီးေနာက္ သာသနာေတာ္ႏွစ္ ၁၃၃ ခုႏွစ္တြင္ စတင္တည္ထားကိုးကြယ္ခဲ့ေၾကာင္း သမိုင္းတြင္ ေဖာ္ျပထားပါသည္။<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><img style="width: 595px; height: 446px;" alt="http://img192.imageshack.us/img192/4268/img0100hn.jpg" src="http://img192.imageshack.us/img192/4268/img0100hn.jpg" /><br /></div><br /><div style="text-align: justify;">ယင္းအခ်ိန္ကာလတြင္<span style="font-weight: bold;"> </span><span>လယ္သမားတန္ပူးလ</span> လင္မယားႏွင့္ သမီးတစ္ဦး၊ သားငယ္ တစ္ဦး မိသားစု ေလးဦးတို႕သည္ ၀မ္းစာအတြက္ လယ္ေဖာ္္ျခင္း၊ ေတာင္ယာခုတ္ထြင္ျခင္းျဖင့္ ပင္ပန္းႀကီးစြာလုပ္ကိုင္စားေသာ<wbr>က္ၾကပါသည္။ (ယခုေစတီေတာ္၏ အေရွ႕ဘက္ဖက္ ကုန္းေတာ္ေျခရင္း လယ္ျဖစ္သည္)။ တေန႕လယ္လုပ္ငန္းခြင္ဆင္းခ်ိန္ျ<wbr>ဖစ္ၿပီး သူတို႕မိသားစုမ်ားသည္ မနက္မိုးမလင္းခင္ ထမင္းဟင္း ထခ်က္ၿပဳတ္ၾကၿပီးခ်ိန္ မေမွ်ာ္လင့္ပဲ အံ့ၾသဘြယ္ရာ ရဟန္းတစ္ပါး မိမိတို႕အိမ္သို႕ႀကြေရာက္လာၿပီး ဆြမ္းခံေတာ္မူသည္။ <span>တန္ပူးလ</span>တုိ႕မိသားစုတို႕မိသားစုလည္း ၀မ္းသာၾကည္ႏူးၿပီး သဒၵါတရားႀကီးစြာျဖင့္ ခ်က္ၿပီးသာ းထမင္းဟင္းအားလံုးကို ေလာင္းလွဴလိုက္ပါသည္။<br /><br />ရဟန္းေတာ္လည္း လက္ျဖင့္မိမိ၏ဦးေခါင္းေတာ္ေပၚ<wbr>မွ ဆံေတာ္သံုးဆူ ဆြဲႏူတ္္ယူၿပီး <span style="font-weight: bold;"> </span><span style="font-weight: bold;">တန္ပူးလ</span>ကို လွမ္းေပးလိုက္ပါသည္။ ရဟန္းေတာ္ျမတ္သည္ "<span>ဒကာ/ဒကာမ တို႕ စြမ္စိန္ေတာင္ကုန္းေပၚရွိ တကာတို႕၏ ေနအိမ္ေတာင္ဘက္တြင္ ေနရာေကာင္းေရြးခ်ယ္၍ က်င္းကိုခါးအထိတူးေဖာ္ၿပီး ဒီဆံေတာ္သံုးဆူကို အဓိဌာန္ျပဳကာ ဌာပနာထားလိုက္ပါ </span><span>ဒကာ/ဒကာမ</span><span> တို႕ၾကည္ညိဳကိုးကြယ္ေနေပေတာ့" </span>ဟုမိန္႕မွာၾကားၿပီး ျပန္ၾကြသြားပါသည္။ ရဟန္းေတာ္အရွင္ျမတ္မွာၾကားသြား<wbr>သည့္အတိုင္း<span style="font-weight: bold;"> </span><span>တန္ပူးလ</span> တို႕လင္မယားလည္း မိမိတို႕၏ အိမ္ေတာင္ဖက္ မလွမ္းမကမ္း ေနရာေကာင္းေရႊးခ်ယ္ၿ<wbr>ပီး ခါးအထိနက္ေသာ က်င္းကိုတူးေဖၚကာ ဆံေတာ္ျမတ္သံုးဆူကို အဓိဌာန္ဌာပနာလုိက္ပါသည္။<br /></div></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><img alt="http://img707.imageshack.us/img707/3205/img0102g.jpg" src="http://img707.imageshack.us/img707/3205/img0102g.jpg" /><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:78%;">(ေက်ာက္တံုးတြင္က်န္ရစ္ခဲ့ေသာ တန္ပူးလသားငယ္၏ေျခရာတစ္ဖက္)</span><br /></div><br /><div style="text-align: justify;">၄င္းအခိ်န္တြင္လယ္ထဲ၌ ေဆာ့ကစားေနေသာ ၃ ႏွစ္သားအရြယ္သားငယ္သည္ ထမင္းဆာ၍မိဘမ်ားကို ပူဆာေအာ္ဟစ္ေနပါသည္။ မိဘမ်ားလည္း ခ်က္ၿပဳတ္ၿပီးေသာ ထမင္းဟင္းမ်ားကို ရဟန္းေတာ္အား အားလံုး ေလာင္းလွဴလိုက္သျဖင့္ ထပ္မံခ်က္ၿပဳတ္ရန္ ထမင္းအိုးကိုသြားယူစဥ္ ထမင္းအိုးဟင္းအိုးမ်ားသည္ ထမင္းအျပည့္ ဟင္းအျပည့္ မေလ်ာ့သြာ<wbr>းပဲ ရွိၿမဲျဖစ္ေနသည္ကို တန္ပူးလတို႕လင္မယား တအံ့တႀသ ေတြ႕ခဲ့ပါသည္။<br /></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><img alt="http://img62.imageshack.us/img62/7658/img0105t.jpg" src="http://img62.imageshack.us/img62/7658/img0105t.jpg" /><br /></div><br /><div style="text-align: center;"> <span style="font-size:78%;">( စြမ္စိန္ ေစတီေတာ္ျမတ္နွင့္ အေရွ႕ဘက္ဖက္ကုန္းေျခရင္းလယ္)</span><br /><br /></div><div style="text-align: justify;">၄င္းေန႕ ညအခ်ိန္တြင္ ေကာင္းစိမ္ကုန္းေတာ္ေပၚတြင္ တကုန္းလံုး ေရာင္ခ်ည္ေတာ္မ်ား လင္းထိန္ကာ အနီးနားရွိရြာမ်ားမွ လူမ်ားသည္ တအံ့တႀသျဖစ္ကာ လက္အုပ္မိုးၿပီးရွိခိုးသာဓုေခၚၾ<wbr>ကပါသည္။ မၾကာမီ အနီးအနားရွိ ရြာသူရြာသားမ်ားသည္ ကုန္းေတာ္ကို ခုတ္ထြင္ရွင္းလင္းျခင္း၊ ဌာပနာထာ<wbr>းေသာ ေရြဆံေတာ္ကို(၁၀)ေတာင္အထိ က်င္းအနက္တူးကာ ထပ္မံျပဳျပင္မြမ္းမံၾကပါသည္။ ၄င္းေနာက္ ေစတိီေတာ္အျဖစ္ တည္ထားကိုးကြယ္ေတာ္မူၿပီး ေစတီေတာ္အား တန္ပူးလမွ ဘုရားဘြဲ႕ေတာ္အား <span style="font-weight: bold;">ေရႊဆံေတာ္နားကိန္း ေစတီျမတ္</span> ဟုေခၚေ၀ၚသမုတ္ခဲ့ေၾကာင္း ကာလေရႊ႕လ်ားရာမွ <span style="font-weight: bold;">ေရႊဆံေတာ္စြမ္စိန္ ေစတီျမတ္</span> ဟုဘြဲ႕အမည္တြင္က်န္ရစ္ခဲ့သည္။<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><img alt="http://img132.imageshack.us/img132/5424/img0094m.jpg" src="http://img132.imageshack.us/img132/5424/img0094m.jpg" /><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:78%;">(ကုန္းေပၚတြင္တည္းထားကိုးကြယ္ေသာ.. ရုပ္ပြားေတာ္၊ ဆင္းတုေတာ္မ်ား)</span><br /></div><br /><div style="text-align: justify;">ေစတီေတာ္ တည္ေဆာက္ခ်ိန္တြင္ အဖိုးအိုတစ္ဦးလည္း ပါ၀င္ပါသည္။ ထိုအဖိုးအိုသည္ ဆံေတာ္က ိုႀကဳတ္ထဲထည့္ရန္ အစိမ္းေရာင္ ဖန္ႀကဳတ္တစ္ခု လာေပးပါသည္။ ဘယ္မွာေနသည္ ဘာနာမည္လဲဆိုတာ ၄င္းအခ်ိန္တြင္ ဘယ္သူမွေမးျမန္းျခင္းမရွိ ဌာပနာလည္းၿပီး ေစတီတည္ေဆာက္တာလည္း ၿပီးစီးခ်ိန္<wbr>တြင္ ၄င္းအဖိုးအိုကို ေမးျမန္းသူမရွိပါ။ ေစတီေတာ္ၿပီး ေျမာက္ေအာင္ျမင္သြာ<wbr>းေသာ္ အဖိုးအိုအား ရွာမေတြ႕ေတာ့ေၾကာင္ းသမိုင္းစာေစာင္ထဲတြင္ ေဖာ္ျပထားပါသည္။ ရဟန္းေတာ္အရွင္ျမတ္ျဖစ္သည့္ ဆံေတာ္ရွင္သည္ ရိုးရိုးရဟန္းမဟုတ္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ပေစၥကဗုဒၶာ(ဓမၼရသီ)ဘုရားငယ္တစ္<wbr>ဆူျဖစ္ေၾကာင္း၊ အေနာက္ဘက္ေဒသမွ ႀ<wbr>ကြခ်ီလာေၾကာင္း အဖိုးအိုျဖစ္သည့္ ဖန္ႀကဳတ္လာေပးသူ ေစတီေတာ္ျမတ္ကို လာေရာက္ကူညီ တည္ေ<wbr>ဆာက္သူမွာ နတ္မင္းသိၾကားျဖစ္ေၾကာင္း သမိုင္းတြင္ ေရးသားေဖာ္ျပထားပါသည္။<br /></div><div style="text-align: center;"><img alt="http://img691.imageshack.us/img691/7823/82317679.jpg" src="http://img691.imageshack.us/img691/7823/82317679.jpg" /><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:78%;">(ေစတီေတာ္ကို ျပဳျပင္ခ်ိန္၌ တူးေဖာ္ရရွိေသာ ေရွးေဟာင္းရုပ္ပြားေတာ္မ်ား)</span><br /></div><br /><div style="text-align: justify;">ေနာက္ပို<wbr>င္းတြင္ ေစတီေတာ္ျမတ္၏ အာႏုေဘာ္ေတေဇာ တန္ခိုးေတာ္ေၾကာင့<wbr>္ လိုရာေတာင္းတရေသာ ဆုေတာင္းျပည့္ ေစတီျမတ္ႀကီးသည္ လူ/နတ္/ျဗဟၼာ ေ၀ေနယ် သတၱ၀ါအေပါင္းႏွင့္ လာေရာက္<wbr>ၾကည္ညိဳ ဖူးေမွ်ာ္ဆုေတာင္းတာ အမွန္ျဖစ္ပါသည္။ ထိုအခ်ိန္ကာလတြင္ ဆင္အုပ္ႀကီး(၅၀၀)ေကာင္သည္ သု၀ဏၰသွ်ံ ေတာင္ဖက္မွ လာေရာက္ဖူးေမွ်ာ္ၾကေၾကာင္း ဆင္ထီးတစ္ေကာင္သည္ လြယ္ေဆာ့ေတာင္ (ပီလီယကၡေတာင္)မွ လာေရာက္ဖူးေမွ်ာ္ပါသည္။ ဆင္အုပ္ႀကီး(၅၀၀)ေကာင္ထဲမွ ဆင္မပ်ိဳတစ္ေကာင္သည္ (ပီလီယကၡေတာင္) ဆင္ထီးႏွင့္ ခ်စ္ရည္းစားျဖစ္ၾကရာ တဏွာရာဂ မ်က္ေစ့ျဖင့္ တစ္ေကာင္ႏွင့္တစ္ေကာင္ ၾကည့္ေနၾ<wbr>ကေသာအခါ သိၾကားမင္းသည္ ဒီမြန္ျမတ္ေသာေစတီမွာ တဏွာရာဂနဲ႕ ၾကည္စယ္ေနတဲ့ ဆင္ႏွစ္ေ<wbr>ကာင္အား အထက္မိုးေကာင္းကင္မွ ၀ရဇိန္လက္နက္ျဖင့္ ပစ္ခ်ရာ ဆင္ပ်ိဳမသည္ ေစတီအေရွ႕ဖက္ ဘယ္ကြင္းျပင္မွာ ပြဲခ်င္းၿပီး ေသဆံုးသြားပါသည္။ ဆင္ထီးမွာ ေျခေထာက္တြင္ ဒဏ္ရာရရွိၿပီး ေသြးရူးေသြးတန္းျဖင့္ ထြက္ေျပးစဥ္ လြယ္ပယ္မိန္းေတာင္ (ယခုက်ိဳင္းတံ<wbr>ုရင္ကြဲေတာင္) ဘက္တြင္ေသဆံုးသြားပါသည္။<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><img style="cursor: -moz-zoom-in;" alt="http://img696.imageshack.us/img696/6112/img0110lb.jpg" src="http://img696.imageshack.us/img696/6112/img0110lb.jpg" width="474" height="633" /><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:78%;">(ေစတီေတာ္ကို ျပဳျပင္ခ်ိန္၌ တူးေဖာ္ရရွိေသာ ေရွးေဟာင္းရုပ္ပြားေတာ္မ်ား)</span><br /></div><span style="font-size:78%;"><br /></span>ဗ်ာဒိတ္ေတာ္အျဖစ္ ယခုအထိက်န္ရစ္ခဲ့ေသာ သက္ေသသာဓကမ်ားမွာ----<br /><br /><div style="text-align: justify;">(က) တန္ပူးလတို႕၏ သားငယ္သည္ ေက်ာက္တံုးေပၚရပ္ကာ ထမင္းဆာ၍ မိဘမ်ားကိုပူဆာၿပီး ေအာ္ဟစ္ ငိုေႀကြးသည့္အခ်ိန္ က်န္ရစ္ခဲ့ေသာ ေျခရာတစ္ဖက္ (ယခုထိရွိ) ေစတီေတာ္၏ အေရွ႕ဖက္(၇၅)ကိုက္ေက်ာ္ နားကိန္လယ္တြင္ တည္ရွိသည္။<br /><br />(ခ) ဆင္ပ်ိဳမသည္ သိၾကားမင္း၏ ၀ရစိန္လက္နက္ေၾကာင့္ ေသဆံုးသြားၿပီး အက္ကြဲေနသည့္ေက်ာက္တံုးသည္ ေစတီ၏ အေရွ႕ဖက္လယ္ကြင္းထဲတြင္ရွိေနသည္။<br /><br />(ဂ) ဆင္ပ်ိဳမေသဆံုးသြားၿပီး ေနာက္ပိုင္း သူ၏၀ိညာဥ္သည္ ေစတီေတာ္ျမတ္ကို ေစာင့္ေရွာက္ေသာ နတ္ျဖစ္ေၾကာင္း စြမ္စိန္ ေက်းရြာတြင္းတြင္ ၀က္ေမြးျမဴ၍မျဖစ္ ေမြးျမဴလွ်င္ ၀က္အဖတ္မတင္ လူခိုက္ ရြာခိုက္ျဖစ္ေၾကာင္း သမိုင္းတြင္ ေဖာ္ျပထားပါသည္။ (အခုထိ စြမ္စိန္ရြာတြင္ ၀က္ မေမြးႏိုင္)။<br /><br />(ဃ) ေစတီေတာ္ျမတ္ ျပန္လည္ျပဳျပင္မြမ္းမံခ်ိန္တြင္ တူးေဖာ္ေတြ႕ရွိေသာ (ဂံုစာ)မူေဟာင္းျဖင့္ ေရးသားထားသည့္ သကၠရာဇ္သည္ (၁၃၃)ခုႏွစ္ျဖစ္ေၾကာင္း (ယခုအခ်ိန္ထိႏွစ္ေပါင္း ၂၄၂၁ ႏွစ္ ရွိသြားၿပီ ျဖစ္ပါသည္။)<br /><br />(င) ေစတီေတာ္ကုန္းေျမေပၚတြင္ သက္တမ္းရင့္ေသာ ကန္႕ေကာ္ပင္ (၁၃)ပင္ရွိေနသည္။<br /><br />(စ) ေစတီ၏အေနာက္ဘက္တြင္ ေစတီကိုေစာင့္ေရွာက္ေသာ နတ္(ဆင္မ၀ိညာဥ္)နတ္စင္ရွိ၊ ယင္းဆင္မသည္ အရိေမေတၱယ်ဘုရားပြင့္မွ ကၽြတ္မည္ဟုဆိုေၾကာင္း။<br /><br />(ဆ) ၁၉၉၅ ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္လ(၁၂)ရက္ေန႕ မနက္(၄)နာရီ (၁၅)မိနစ္အခ်ိန္ ေျမငလ်င္လႈပ္၍ ထီးေတာ္ ေစာင္းသြားေၾကာင္း၊ သဒၵမၼေဇာတိက ဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္ရ မိုင္းဖုန္းဆရာေတာ္ အရွင္ျမတ္ဘဒၵႏၲ ဥာဏသံ၀ရႏွင့္ ပံုလို႕ဆရာေတာ<wbr>္အရွင္ျမတ္ ပညာစာရ အရွင္ျမတ္ႏွစ္ပါးတို႕မွ ႀကီးမွဴး<wbr>ဦးေဆာင္၍ျပန္လည္မြမ္းမံခဲ့သည္။<br /></div><span style="font-weight: bold;font-size:78%;" ><br /></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;font-size:78%;" >(ေစတီေတာ္ျမတ္ ျပန္လည္ျပဳျပင္ မြမ္းမံခ်ိန္တြင္ တူးေဖာ္ေတြ႕ရွိမိေသာ (ဂုံစာ) မူေဟာင္းကို ေဖာ္ျပနိုင္ျခင္း မရွိသည္ကို ခြင့္လြတ္၊ နားလည္ေပးေစလိုပါသည္..။ လိုအပ္ေသာ အခ်က္အလက္၊ အေထာက္အထား မ်ားကိုပို႕ေပးေသာ ပီစိုင္းဟိန္းကို အထူးေက်းဇူးတင္ပါေၾကာင္း။)</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9081218825666951456-934958644454133610?l=shanhistory.blogspot.com' alt='' /></div>History Of Taihttp://www.blogger.com/profile/08044715127455213721noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-9081218825666951456.post-7755905607584731612010-01-07T06:06:00.006+06:302011-11-04T15:57:45.260+06:30<div align="justify"><div style="text-align: center;"><img style="cursor: -moz-zoom-out; width: 286px; height: 298px;" alt="http://img215.imageshack.us/img215/8103/image001zd.jpg" src="http://img215.imageshack.us/img215/8103/image001zd.jpg" /><br /></div><br />ရွမ္းလူမ်ိဳးတို႕ကို ကိုးကြယ္ယုံၾကည္မႈ နွင့္ပက္သက္၍ အခ်ိဳ႕က ရွမ္းျပည္နယ္တြင္ နတ္ကိုးကြယ္မႈနွင့္ စုန္း၊ တေစၦ၊ ကေ၀ စေသာ မိစၧာ အယူ၀ါဒ ထြန္းကားသည္ဟု လြဲမွားစြာ ေကာက္ယူခဲ့ၾကသည္။ အမွန္မွာ ဗုဒၥဘာသာကိုသာ ကိုးကြယ္ခဲ့ၾကသည္.။ ရွမ္းတို႕အိမ္တြင္ ဘုရားစင္သာရွိသည္။ နတ္စင္မရွိ။ ဗုဒၥဘာသာ၀င္ ရွမ္းအမ်ိဳးသား မွန္သမွ်ဗုဒၶဘာသာကိုသာ ကိုးကြယ္ၾကသည္။ တနွစ္တၾကိမ္က် ရြာေစာင့္နတ္၊ လယ္ေစာင့္နတ္၊ သမၼေဒ၀ါ နတ္မ်ားအား ပူေဇာ္မႈေလာက္သာ ရွိၾကသည္။ သို႕ေတာ္ ထုံးစံမွ်သာျဖစ္ျပီး.ၾကီးက်ယ္ ခမ္းနားစြာ. နတ္ပြဲၾကီးမ်ား က်င္းပျခင္းမ်ား မရွိေပ။ ဘုရင့္ေနာင္လက္ထက္တြင္ ေစာ္ဘြားတို႕ေသလွ်င္ ခ်စ္ေသာကြ်န္၊ စီးေသာ ဆင္၊ ျမင္း တို႕ကိုသတ္ျပီး ဂူသြင္းေသာ အက်င့္ကို တားျမစ္လုိက္သည္။ ဘုရင့္ေနာင္သည္ ရွမ္းလိုမ်ိဳးတို႕ကို <img class="gl_color_fg" alt="Text Color" src="http://www.blogger.com/img/blank.gif" border="0" /> ဗုဒၥဘာသာကို စတင္ျဖစ္ထြန္းေစေသာ သူမဟုတ္ ရွမ္းျပည္ကို ေထရ၀ါဒ ဗုဒၥဘာသာ စည္ပင္ျပန္႕ပြားေအာင္ လုပ္ခဲ့ေသာသူ၊ ေစာ္ဘြားတို႕ေသလွ်င္ ခ်စ္ေသာ ကြ်န္၊ စီးေသာ ဆင္ ၊ ျမင္း. စသည္တို႕ကိုသတ္ျပီး အတူျမဳပ္ေသာ အက်င့္၊ အယူစဆိုးမ်ားကို ေပ်ာက္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေပးေသာ သူတေယာက္ဆိုလွ်င္ ပိုမွန္ပါလိမ့္မည္..။<br /><br /><strong>ရွမ္းလူမ်ိဳးနဲ႕ ဗုဒၥသာသနာ</strong><br />ရွမ္းလူမ်ိဳးမ်ားက မိမိတို႕သည္ ေဂါတမဘုရား လက္ထက္ကပင္ ဘုရားကို ကိုးကြယ္ ယုံၾကည္ခဲ့ၾကသည္ဟု ဆိုသည္။ ဘုရားရွင္လက္ထက္က ေကာသမီၺဘုရင္ ဥေတနသည္ ရွမ္းဘုရင္တပါးျဖစ္သည္ဟု ေမာရွမ္းရာဇ၀င္နွင့္ သိႏၷီရာဇ၀င္တို႕က ဆိုသည္။ “မိုင္းေမာ၀္” ဟုေခၚေသာ ေမာရွမ္းျပည္သည္.. ေရႊလီျမစ္၀ွမ္း ေဒသျဖစ္သည္ ။ ထိုေဒသတြင္ သာသနာနဲ႕ ပက္သက္ေသာ သမိုင္း၀င္အေထာက္ထားမ်ားအေနျဖင့္<br /><br />(၁) ေကာသမီၺသူေဌးၾကီး ေယာသက လွဴဒါန္းထားေသာ ေယာသိကာရုံေ က်ာင္းေဟာင္းေနရာ (ရွမ္းစကားအရ “လြယ္ေက်ာင္းဆိုင္” ဟုေခၚျပီး တရုတ္ျမန္မာ နယ္စပ္ ေရႊလီျမစ္၏ တရုတ္ဘက္ကမ္းတြင္ တည္ရွိသည္။ ၁၂၊၅ ၊၂၀၀၁ တြင္က်မ္းျပဳသူ ထိုေနရာသို႕ေရာက္ခဲ့ျပီး ေစတီေဟာင္းတဆူတြင္ ေရွးေဟာင္း ေရႊေငြ ေၾကး ေျမ ဆင္းတုေတာ္ မ်ားစြာ တူေဖာ္ရရွိ၏)<br /><br />(၂) ဥေတနမင္း၏ သခ်ိ ၤင္းအုတ္ဂူ။<br /><br />(၃) ေယသက သူေဌးကုန္း။<br /><br />(၄) ပန္ေဖဟို(ေခၚ) ေခါင္းျဖတ္ေတာင္ (မာဂဏမိဘုရားတို႕ ေခါင္းျဖတ္ခံရေသာေနရာ)<br /><br />(၅) လြယ္ေက်ာင္းဆိုင္ ေတာင္ေျခရွီ ဥေတန မင္း၏ ဆင္ခ်ည္ေက်ာက္တိုင္။<br /><br />(၆)ပလလဲေတာ ..... စသည္တို႕သည္ ယခုတိုင္ တရုတ္ျမန္မာနယ္စပ္ ေရႊလီျမစ္ေဒသ (တရုတ္ျပည္) တြင္ တည္ရွိေနသည္ကိုေတြ႕ရသည္.။<br /><br />ဤသီႏီၷရာဇ၀င္ အဆိုတို႕ကို ေထာက္ရႈ၍ ရွမ္းလူမ်ိဳးက မိမိတို႔သည္ ဘုရားရွင္လက္ထက္ကပင္ သာသနာေတာ္ကို ယုံၾကည္ ကိုးကြယ္လာခဲ့ၾကသူမ်ာ ျဖစ္သည္ဟု ယူဆၾကျခင္းပင္ ျဖစ္သည္...။<br /><br />ဘီစီ (၆) ရာစုတြင္ အိႏိၵယနိုင္ငံ၌ ဘုရားရွင္ ေပၚေပါက္လာခဲ့ေသာ ကာလတြင္ ရွမ္းလူမ်ိဳးတို႕သည္ စူနိုင္ငံေတာ္ကို စိုးမိုးအုပ္ခ်ဳပ္ေနေသာ ကာလျဖစ္သည္။ စူနိုင္ငံေတာ္သည္ ဘုရင္ခံနိုင္ငံ (၁၂ )နိုင္ငံ ပါ၀င္ ဖြဲ႕စည္းထားေသာ ျပည္ေထာင္စု နိုင္ငံေတာ္ျဖစ္သည္။ ထိုဘုရင္နိုင္ငံတို႕တြင္ သွ်င္ Tsen (ေခၚ) Tien နိုင္ငံသည္ ယခု ယူနန္နယ္ ျဖစ္သည္။ သွ်င္နိုင္ငံ၏ အနာက္ေတာင္ဘက္၌ သမိုင္းတြင္ ထင္ရွားေသာ တေကာင္းျမိဳ႕ရွိသည္။ တေကာင္းသည္ သက်သာကီ၀င္တို႕နွင့္ အဆက္အႏြယ္ရွိသျဖင့္ ယင္းနွင့္ပတ္သက္ေသာ အေၾကာင္းအရာ မ်ားကို ခ်န္ထား၍ရမည္မဟုတ္ေပ။<br /><br /><strong>တေကာင္းနွင့္ရွမ္းလူမ်ိဳးဆက္ႏြယ္ပုံ</strong><br /><br />မဟာရာဇ၀င္၌ တေကာင္းသည္ ေဂါတမ ျမတ္စြာဘုရား လက္ထက္ကပင္ တေကာင္း ဟု ေခၚတြင္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားသည္။ တေကာင္းကို စတင္တည္ေထာင့္သည့္အခ်ိန္က ျမန္မာနိုင္ငံအထက္ပိုင္းတြင္ အေရွ႕ဘက္၌ ပ်ဳလူမ်ိဳး၊ သက္လူမ်ိဳး၊ ဧရာ၀တီ ၊ စစ္ေတာင္း၊ သံလြင္ျမစ္၀ွမ္းတို႕တြင္ မြန္လူမ်ိဳးမ်ားရွိနွင့္ၾကျပီ ဟု သမိုင္းဆရာတို႕ ယူဆထားၾကသည္။ ထိုအခါက ျပည္ျမိဳ႕သည္ ပင္လယ္ဆိပ္ကမ္းျမိဳ႕ ျဖစ္သည္ဟု မွတ္ယူၾကသည္။ တေကာင္းဟူေသာ အမည္သည္ ရွမ္းဘာသာျဖင့္ စည့္ကူးတို႕ဟုအဓိပၸာယ္ရသည္..။<br /><br />တေကာင္းသည္ ျမန္မာျမိဳ႕ေဟာင္းဟု ျမန္မာ လူမ်ိဳးမ်ားက ယူဆခဲ့ေသာ္လည္း ေနွာင္းစာေရးဆရာ အဆိုအရ တေကာင္းျမိဳ႕သည္ အိႏိၷယေျမာက္ပိုင္းမွ က်ဳးေက်ာ္လာသူမ်ားက တည္ေထာင္ခဲ့သည္ဟု ဆိုသည္။ စိတ္၀င္စားဖြယ္ အခ်က္မွာ ရွမ္းသမိုင္းစာေပအရ တေကာင္းျမိဳ႕သည္ ရွမ္းလူမ်ိဳး၏ ျမိဳ႕ေတာင္ေဟာင္းျဖစ္၍ ၎အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ မင္းမ်ားသည္ အိႏိၷယနွင့္ အဆက္သြယ္ရွိခဲ့ၾကသည္ဟု ဆိုသည္။ တေကာင္းျမိဳ႕၏ အမည္သည္ ရွမ္းစကားအရ “တာေကာင္” ဟုေခၚျပီး. “စည့္ကူးတို႕ျမိဳ႕” Drum Ferry ဟုအဓိပၸာယ္ရသည္။ ထိုအမည္မ်ိဳးကို “မိုးေကာင္း” ရွမ္းအေခၚ “မိန္းေကာင္” (အိုးစည္ျမိဳ႕)နွင့္ အျခားရွမ္းနာမည္မ်ားကို ႏိႈင္းယွဉ္ၾကည့္နိုင္သည္။ ခိုင္လုံေသာ သက္ေသ အေထာက္အထားျပရန္ တျခားနည္းလမ္းမ်ားလည္း ရွိပါသည္။ နန္ခ်ိဳနိုင္ငံေတာ္၏ က်ယ္ျပန္႕မႈနွင့္ ယင္း၏နိုင္ငံေရး အေဆာက္အဦး စစ္တပ္အင္အားတို႕ကို ုၾကည့္ရႈျခင္းအားျဖင့္ တေကာင္းျမိဳ႕သည္ ရွမ္းလူမ်ိဳးမ်ား ေနထိုင္ရာေဒသ မဟုတ္ဟုျငင္းဆိုနိုင္စရာအေၾကာင္း မရွိေပ ။<br /><br />အေစာပိုင္းကာလ၌ ျမန္မာျပည္ကို ရွမ္းမ်ားၾကီးစိုးခ်ိန္နွင့္ ပက္သက္၍ မစၥေတာ္ခိုစိန္ အဆိုအရ အေနာ္ရထာမင္း အုပ္စိုးသည့္အခ်ိန္ ေအဒီ ၁၁ ရာစု အထိ ဧရာ၀တီ အေရွ႕ဘက္ကမ္းေဒသ နွင့္ ၎ျမစ္ကမ္းပါးတို႕သည္ ရွမ္းတို႕၏ အုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္တြင္ ရွိသည္.။ အထက္ပါေဖာ္ျပခ်က္တို႕ကို ေထာက္ရႈ၍ တေကာင္းသည္ ဗမာလူမ်ဳိး(သို႕) အိႏိၵလူမ်ိဳး (သို႕) အိႏိၵယလူမ်ိဳးမ်ား. တည္ေထာင္သည္ထက္ ရွမ္းမ်ားတ ည္ေထာင္သည္ဟု ဆိုလွ်င္ ပိုျပီးျဖစ္နိုင္သည္။ ယခုအခ်ိန္ထိ “တာေကာင္ =စည့္ကူးျမိဳ႕” ဟု ရွမ္းစကားျဖင့္ ေခၚေ၀ၚ ေနျခင္းျဖစ္သည္။ တေကာင္း ျမိဳ႕သည္ရွမ္းတို႕ တည္ေထာင္ခဲ့ေသာ ျမိဳ႕ဟုတ္မဟုတ္ ထည့္တြက္စရာ မလိုေတာ့ေပ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ရွမ္းမ်ာအခ်င္းခ်င္း စစ္ခင္းေသာ ေနရာေဒသ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္တည္း။<br /><br />ဘုရားရွင္လက္ထက္တြင္ တေကာင္းျမိဳ႕တို႕ ေနာက္ဆုံးေရာက္ လာေသာသာကီ၀င္တို႕သည္. ဘုရားရွင္၏ ေဆြေတာ္ မ်ိဳးေတာ္မ်ား ျဖစ္ၾကသည့္အျပင္ ဘုရားရွင္ကို ၾကည္ညိဳဆည္းကပ္ၾကေသာ ဗုဒၥဘာသာ ၀င္မ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ထိုသာကီ၀င္တို႕မွ ဗုဒၶဘာသာကိုးကြယ္မႈသည္. တေကာင္းရွိ ရွမ္းလူမ်ဳိးတို႕ထံ ေရာက္ရွိလာသည္ဟု ဆိုရေပမည္...။<br /><br /><br /><strong>ေလာ၀္သမိုင္းမွ သာဓက</strong><br /><br />ေလာ၀္သမိုင္း တစ္ေစာင္၌ ရွမ္းလူမ်ိဳးတို႕သည္ သာသနာေတာ္ ၆၁၂ (ေအဒီ၆၉)ခုနွစ္ အိုက္ေလာ၀္ မင္းဆက္ျဖစ္ေသာ ေနာင္ခ်ယ္ (ေခၚ) နန္ေခ်ာင္ဘုရင္ ခြန္လိေမာ၀္ လက္ထက္တြက္ ဗုဒၥဘာသနာေတာ္ကို စတင္ သက္၀င္ယုံၾကည္သည္ဟု ဆိုသည္..။ မဟာယန ဗုဒၶဘာသာျဖစ္ျပီးတရုတ္ဟန္မင္းဆက္ ဘုရင္ ေခမင္တီထံမွ ရရွိလာသည္ ဟုဆိုသည္။<br /><br /><strong>စာေပမ်ားျဖင့္ သုံးသပ္ဆုံးျဖတ္ျခင္း</strong><br /><br />နန္ေခ်ာင္နိုင္ငံေတာ္ကို ၀ိေဒဟရာဇ္တိုင္း၊ ေမာျပည္ကို ေမာရိယတိုင္း၊ သိႏီၷကို သီ၀ိတိုင္း၊ က်ိဳင္းတုံကို ေခမရဌ တိုင္း ၊ လန္႕နားကို ေယာနတိုင္း စသည္တို႕ကို ပါဠိျဖစ္ ေခၚေ၀ၚသုံးစြဲသည္မွာ အဒီ ၁၅-၁၆ ရာစုေနာက္ ပိုင္းမွ ေခၚေ၀ၚျခင္းျဖစ္သည္။ ဤအခ်ိန္တြင္ ေထရ၀ါဒဗုဒၥဘာသာသည္လည္းေျမာက္ပိုင္းနိုင္ငံသို႕ ေရာက္ရွိေနျပီ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္မည္။<br /><br />ရွမ္းလူမ်ိဳးတို႕သည္ ေအဒီ ၁၄ ရာစုမွစ၍ ေထရ၀ါဒဗုဒၶ ဘာသာကို စတင္ကိုးကြယ္ခဲ့ရာ မင္းနွင့္ျပည္သူ တရပ္လုံးက ဗုဒၥဘာသာ ၀င္မ်ားအျဖစ္တို႕ ေရာက္ရွိခဲ့ၾကျပီး သာသနာေတာ္ကို လြန္စြာ ၾကည့္ညိဳေလးစား ျမတ္ႏိုး တြယ္တ ာလာခဲ့ၾကသည္။ သဒၵါတရားမ်ားသည္လည္း သူမတူေအာင ္ထူးကဲလြန္ျမတ္သျဖင့္ <strong>“တမူးရိွလို႕ တပဲလွဴ ဒို႕ရွမ္းေတာင္သူ တူနိုင္ရိုးလား”</strong> ဟုဆိုရိုးစကားပင္ အထင္ရွားရွိခဲ့သည္။ ျမန္မာျပည္တန္ခိုးၾကီး ဘုရားျဖစ္ေသာ မႏၲေလး မဟာျမတ္မုနိ ဘုရားၾကီး သမုိင္းတစိတ္တေဒသကို ၾကည့္ရႈ႕ျခင္းအားျဖစ္ ရွမ္းေစာ္ဘြားမ်ား၏ သဒၵါတရား မ်ားကို ျမင္ေတြ႕နိုင္ေပသည္။<br /><br />သကၠရာဇ္ ၁၂၆၀ ျပည့္နွစ္တြင္ မႏၲေလး မဟာျမတ္မုနိဘုရားၾကီး၏ ျပသာဒ္ေတာ္ၾကီး အထက္နားတြင္ ထားရွိေတာ့ မူလထီးေတာ္ၾကီးသည္ ၁၂၇၈ ခုနွစ္တြင္ ေလခ၍ ေျမသို႕က်ရာ ရပ္ေစာက္ေစာ္ဘြားၾကီးက အသစ္တဖန္ ျပန္လည္ လွဴဒါန္းျပန္သည္။ ငွက္ျမက္နားေတာင္နွင့္ စိန္ဖူးေတာ္တို႕ကိုကား ေညာင္ေရႊ ေစာ္ဘြားၾကီးက ၁၂၈၀ ျပည့္နွစ္တြင္ လွဴဒါန္းေတာ္မူသည္။<br /><br />ရွမ္းေတာင္ပိုင္းရွိ မိုးနဲျမိဳ႕တြင္ သမိုင္း၀င္ေရွးေဟာင္း ေစတီေတာ္မ်ား၊ ေရွးေဟာင္းေက်ာင္းေတာ္ မ်ားစြာရွိသျဖင့္ “ဒုတိယပုဂံ” ဟူ၍လည္းေကာင္း “ရွမ္းပုဂံ” ဟူ၍လည္းေကာင္း တင္စား ေခၚေ၀ၚၾကေလသည္။<br /><br />ယခုလက္ရွိ အေျခအေနအရ ကမၻာေပၚတြင္ ေထရ၀ါဗုဒၶဘာသာကို ကိုးကြယ္ေသာ လူမ်ိဳးတို႕တြင္ ရွမ္းလူမ်ိဳးတို႕သည္ လူဦးေရ အမ်ားဆုံးျဖစ္သည္ဟု ဆိုရေပမည္..။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ကမၻာေပၚ၌ ဗုဒၶဘာသာ ကိုးကြယ္သူ လူဦးေရသည္ သန္း၅၀၀ ေက်ာ္ရွိေလသည္. ထိုအထဲတြင္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ ကိုးကြယ္ေသာနိုင္ငံမ်ားမွာ ထိုင္းနိုင္ငံ၊ ေလာနိုင္ငံ၊ ျမန္မာနိုင္ငံ၊ ကေမၻာဒီးယားနိုင္ငံ၊ သီရိလကၤာနိုင္ငံ တို႕သာျဖစ္ၾကသည္။<br /><br />အဆိုပါနိုင္ငံတို႕တြင္ လူဦးေရ အမ်ားဆုံးနိုင္ငံမွာ ထိုင္းနိုင္ငံျဖစ္၍ ခရစ္နွစ္ ၁၉၉၉ ခုနွစ္တြင္ လူဦးေရ (၆၂)သန္းေက်ာ္ ရွိသည္ဟု သိရပါသည္။ ေလာနိုင္ငံသည္လည္း လူဦးေရ (၄) သန္းေက်ာ္ ရွိေလသည္။ ထိုင္ႏိုင္ငံ ႏွစ္ႏိုင္ငံသည္ ရွမ္းလူမ်ိဳးမ်ား၏ လြတ္လပ္ေသာ နိုင္ငံျဖစ္ၾကေလသည္။ ထို႔အျပင္ ျပည္ေထာင္စ ုျမန္မာနိုင္ငံေတာ္ အတြင္းရွိ ရွမ္းတိုင္းရင္းသား (၃)သန္းေက်ာ္တို႔သည္ လည္းေကာင္း။ တရုတ္ျပည္အတြင္းရွိ ရွမ္းလူမ်ိဳး သန္းေပါင္းမ်ားစြာသည္လည္းေကာင္း ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာကို ကိုးကြယ္ေသာသူမ်ားပင္ ျဖစ္ၾကသည္။ ရွမ္းလူမ်ိဳးမ်ားသည္ ဘာသာေရးကံၾကမၼာ ေကာင္းလွသျဖင့္ ဘုရားရွင္၏ စစ္မွန္ေသာ တရားေတာ္ကို လိုက္နာက်င့္သုံးရေသာ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားျဖစ္လာခဲ့ ျခင္းျဖစ္သည္ဟု ဆိုရမယ္ ျဖစ္သည္။<br /><br />ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာနိုင္ငံေတာ္တြင္ ျပည္နယ္ခုနွစ္ခု ရွမ္းျပည္နယ္သည္ ဗုဒၥဘာသာ အထြန္းကားဆုံး ျပည္နယ္ျဖစ္သည္။ နယ္ခ်ဲ႕အဂၤလိပ္တို႕ အုပ္စိုးစဥ္ကာလက ရွမ္းလူမ်ိဳးမ်ားအား ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္ ျဖစ္ေအာင္ နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ စည္းရုံးသိမ္းသြင္းေသာ္လည္း ရွမ္းလူမ်ိဳးတို႕သည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ၏ တရားေတာ္ကိုသာ အားထားရာ အစစ္အမွန္အျဖစ္ ခံယူၾကသည္။ မဆိုစေလာက္ေသာ ရွမ္းလူမ်ိဳး အနည္းငယ္သာလွ်င္ ခရစ္ယာန္ဘာသာသို႕ကူးေျပာင္းသြားၾကသည္။<br /><br />ဘာသာေရးနွင့္ပတ္သက္၍ ရွမ္းလူမ်ိဳးမ်ားသည္ မိမိတို႕၏ ရွမ္းဘာသာမ်ားကိုသာမက ဗုဒၶဘာသာ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားအတြက္ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားေသာ ျမန္မာက်မ္းျပဳ ရွမ္းဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားလည္း ရွိခဲ့သည္။။<br /><br />၎တို႕အနက္ အခ်ိဳ႕မွာ -<br />(၁) သကၠရာဇ္ ၅၃၆ ခုနွစ္တြင္ မင္းျပဳေသာ နရပတိစည္သူ မင္းလက္ထက္ သီဟိုဠ္ကြ်န္းမွ “ဆပဒမေထရ္” ပုဂံ ျပည္သို႔ ၾကြလာရာတြင္ လိုက္ပါလာေသာ အာဂႏၲဳရဟန္းေလးပါး အနက္ တစ္ပါးမွာ ကေမၻာဇတိုင္း၏ ဘုရင့္သားေတာ္ (ရွမ္းလူမ်ဳိး) ျဖစ္ေၾကာင္း။<br /><br />(၂)သကၠရာဇ္ ၈၄၂ ခုနွစ္တြင္ မင္းျပဳေသာ ဒုတိယ မင္းေခါင္လက္ထက္၌ ေက်ာ္ေဇာထင္ရွားေသာ “ရွင္မဟာရဌသာရ” သည္ (တိုင္း) ရွမ္းအႏြယ္ျဖစ္ေၾကာင္း။<br /><br />(၃) က်မ္းျပဳအေက်ာ္ က်ီးသဲေလးထပ္ဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီးသည္လည္း ရွမ္းလူမ်ိဳးျဖစ္ေၾကာင္းကို ဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီး၏ ေထရုပၸတိၲတြင္-“၎ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးကို ေရႊေတာင္ျမိဳ႕၊ က်ီးသဲရြာ၊ သွ်မ္းတန္းကေလးရပ္၌ သကၠရာဇ္ ၁၁၇၉ ခုနွစ္ သီတင္းကြ်တ္လျပည့္ေက်ာ္ရွစ္ရက္ ၊ၾကာသာပေတးေန႕တြင္ ဖြားျမင္ေတာ္မႈသည္။ ခမည္းေတာ္ မယ္ေတာ္ တို႕၏အမည္တို႕ကိုမသိရေပ ရွမ္းလူမ်ိဳးတည္း” ဟုေဖာ္ျပထားသည္။<br /><br />(၄) မယေဒ၀လကၤာသစ္ က်မ္းျပဳအေက်ာ္ မန္လည္ဆရာေတာ္သည္လည္း ရွမ္းလူမ်ိဳး ျဖစ္ေလသည္။ သကၠရာဇ္ ၁၂၇၄ ခုနွစ္တြင္ သီေပါေစာ္ဘြားၾကီး၏ ရဟန္းခံပြဲဲသို႕ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ကိုယ္တိုင္ ၾကြေရာက္ ခ်ီးေျမာက္ေတာ္မခဲ့သည္။ ထိုအခ်ိန္က မန္လည္ဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီးသည္ သီေပါေစာ္ဘြား ၾကီးအား မိမိသည္ရွမ္းဘာသာျဖစ္ ပိ႗ကတ္ေတာ္မ်ားကို ျပန္ဆိုရန္ ဆႏၵရွိေၾကာင္း မိန္႕ၾကားခဲ့သည္ဟုဆိုသည္။<br /><br />(၅) ျမန္မာျပည္တြင္ လူသိမ်ားျပီး ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားေသာ ရဟန္း စာဆိုေတာ္ တစ္ပါးျဖစ္သည့္ ထီးခ်ိဳင့္တည္ေသာဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီး ဘဒၵႏၲေဒ၀ိႏၵသည္လည္း ရွမ္းမ်ိဳးႏြယ္ျဖစ္သည္..။<br /><span style="font-weight: bold;font-size:85%;" ><br /><strong style="font-weight: normal;">ရွမ္းတိုင္းရင္းသားမ်ား၏ ယုံၾကည္ကိုးကြယ္မႈနွင့္ ဓေလ့ထုံးစံမ်ား စာအုပ္ထဲမွ ေကာက္နွဳတ္ခ်က္.၊ အရွင္သုခမိႏၵ (တန္႕ယန္း)</strong></span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9081218825666951456-775590560758473161?l=shanhistory.blogspot.com' alt='' /></div>History Of Taihttp://www.blogger.com/profile/08044715127455213721noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-9081218825666951456.post-21831054430342591392009-12-29T19:14:00.005+06:302011-11-04T15:57:58.293+06:30<div style="text-align: center;"><img style="width: 666px; height: 275px;" alt="http://www.antiquebuddhas.com/CA066-G.jpg" src="http://www.antiquebuddhas.com/CA066-G.jpg" /><br /></div><div style="text-align: right;">image source : <a href="http://www.antiquebuddhas.com/">http://www.antiquebuddhas.com</a><br /><div style="text-align: justify;"><br /><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: justify;">ရွမ္းလူမ်ိဳးတို႔သည္ နတ္ကို မယံုၾကည္ျခင္းမဟုတ္။ နတ္သမီး၊ နတ္သားတို႔ အားအရွမ္းအေခၚ ခြန္ဖီ၊ နန္းဖီဟု ေခၚသည္။ ဗမာမ်ားကဲ့သို႔လို.. နတ္ဝင္သည္ ၊ နတ္ကနား ၊ နတ္ပြဲေပး၍ နတ္ေမးျခင္းမ်ား မရွိေပ။ ၄င္းတို႔ကိုလဲ ယံုၾကည္ျခင္းမရွိေပ။ ကိုးျမိဳ႕ရွင္ ဟုေခၚေသာ “စ၀္မိုင္း”ေတာ့ရွိေပသည္။ သို႔ေသာ္ တစ္ႏွစ္တစ္ခါ ပူေဇာ္ျခင္းမွလြဲ၍ အျခားအခ်ိန္မ်ားတြင္ ပူေဇာ္ျခင္းမရွိပဲ နတ္ကြန္းတြင္ လူသူကင္းမဲ့ေလ့ရွိသည္။ ကားဝယ္လွ်င္ ေရာင္းလွ်င္ အစဥ္ေျပေစရန္ နတ္ျပျခင္း ရွမ္းလူမ်ိဳးတို႔တြင္ မရွိေပ။ နတ္ကနားေပးျခင္း၊ နတ္ပြဲတင္ျခင္းမ်ားသည္ ရွမ္းတို႔ ၏အယူမ်ားမဟုတ္။ ဗမာလူမ်ိဳးမ်ားကိုးကြယ္ေသာ အခ်ိဳ႕ရွမ္းအမည္ျဖင့္ နတ္မ်ားကိုပင္ ရွမ္းလူမ်ိဳးမ်ား ကိုးကြယ္ျခင္းမရွိၾကေပ။ သို႔ေသာ္ အိမ္မ်ားတြင္ စင္တစင္ေတာ့ရွိသည္။ “ေဒး၀ရားေဟာ္၊ ေဒး၀ရားဟိန္း” ဟုေခၚေသာ ေဟာ္ေစာင့္နတ္၊ အိမ္ေစာင့္နတ္ စင္ျဖစ္သည္။ ၄င္းစင္အား ကနွဳတ္ပန္းမ်ားျဖင့္ အလွဆင္ေလ့ရွိသည္။ တစ္နွစ္တြင္ ၂ခါမွ် ယင္းစင္တြင္ ပန္းေတြ လႈဒန္းၾကသည္။ ၄င္းအခ်ိန္မ်ားမွာ ၀ါးတြင္းကာလႏွင့္ သၾကၤန္အခ်ိန္ျဖစ္သည္။ ၀ါတြင္းအခ်ိန္တြင္ ၄င္းစင္တြင္ ဗုဒၥအလံေလးမ်ား လြင့္ထားတတ္သည္။ သၾကၤန္အခ်ိန္တြင္ ဗမာလူမ်ိဳးမ်ား အတာအိုးဟုေခၚေသာ သၾကၤန္ပန္းအိုးေလးမ်ားကို ယင္းစင္ေပၚတြင္ ထားေလ့ရွိသည္။ ယင္းအိုးထဲတြင္ အလံမ်ား တခြန္မ်ား ပန္းမ်ားကိုထည့္ေလ့ရွိသည္။ ခရီးထြက္ခံနီးျဖစ္ေစ အျခားအေၾကာင္းအရာ တစ္ခုခုျဖစ္ေစ ယင္းစင္ေပၚတြင္ ပန္းကန္ျပားထဲသို႔ ေပါက္ေပါက္ဆုတ္မ်ား ပန္းမ်ားထည့္၍ အႏၱရယ္ကင္းေစရန္ ဆုေတာင္းေလ့ရွိသည္။ ဗမာလူမ်ိဳးမ်ားကဲသို႔ နတ္စင္မဟုတ္ေပ။ ဗမာလူမ်ိဳးမ်ားသည္ နတ္စင္ကို အိမ္ဦးခန္းရွိ ေထာင့္တေထာင့္တြင္ ထားၾကသည္။ေန႕စဥ္ဆြမ္းမ်ားကပ္လွဴသည္။ ေရြအုန္းသီး ေငြအုန္းသီးဆိုျပီး ဟူ၍ ကပ္လႈၾကသည္။ ရွမ္းလူမ်ိဳးတို႔၏ အိမ္မ်ားတြင္ ယင္းကဲ့သို႔နတ္ဆင္မရွိေပ။ အခ်ဳပ္အားျဖင့္ဆိုရေသာ္ ရွမ္းလူမ်ိဳးမ်ားသည္ နတ္ကို မယံုၾကည္ျခင္းမဟုတ္ မကိုးကြယ္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းေတြ႕ရသည္။<br /></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9081218825666951456-2183105443034259139?l=shanhistory.blogspot.com' alt='' /></div>History Of Taihttp://www.blogger.com/profile/08044715127455213721noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-9081218825666951456.post-75246124553224147842009-12-25T06:58:00.006+06:302011-11-04T16:41:00.772+06:30<div style="text-align: center;"><img style="cursor: -moz-zoom-in; width: 400px; height: 550px;" alt="http://img7.imageshack.us/img7/9082/backcover1.jpg" src="http://img7.imageshack.us/img7/9082/backcover1.jpg" /><br />မိုင္းေမာ ပေဒသရာဇ္ႏိုင္ငံ ၏ေျမပံု<br /><br /><img onclick="self.location.href='/img7/3633/backcover2.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img7.imageshack.us/img7/3633/backcover2.jpg" alt="backcover2.jpg" style="width: 400px; height: 551px;" /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">ေက်းဇူးတင္လႊာ</span></span><br /><div style="text-align: justify;">ကၽြႏု္ပ္တို႔ယခုပိုစ့္ အား လြယ္ကူစြာတင္ျဖစ္ေအာင္ ကူညီေပးခဲ့ၾကသည့္ ရွမ္းဘာသာအား အဆင္ေျပေသာ အေရးအသားျဖင့္ ဘာသာျပန္ဆိုေပးေသာ ပီဟြမ္ရွမ္း ႏွင္ ပီဟိန္း ၊ တရုတ္ဘာသာအားျပန္ဆိုေပးေသာ သူငယ္ခ်င္း Kevin Yang (Ah Fu) ၊ အဂၤလိပ္ဘာသာအား ဝိုင္းဝန္းေခါင္းစားကာ အသံထြက္မ်ားအားကူညီဖတ္ေပးခဲ့ေသာ စကင္ဟက္ (Skin Head) ႏွင့္ ပိုစ့္ ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ ေစာင့္ဖတ္ေပးေသာ သမိုင္းခ်စ္ စာဖတ္ပရိသတ္တို႔အား အထူးေက်းဇူးတင္ပါေၾကာင္း<br /><div style="text-align: right;">ေလးစားစြာျဖင့္<br />History Of Tai Group<br /></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9081218825666951456-7524612455322414784?l=shanhistory.blogspot.com' alt='' /></div>History Of Taihttp://www.blogger.com/profile/08044715127455213721noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-9081218825666951456.post-49733036702048167262009-12-25T03:40:00.007+06:302011-11-04T17:00:52.581+06:30<div style="text-align: center;"><img style="width: 400px; height: 551px;" alt="http://img143.imageshack.us/img143/4761/page25q.jpg" src="http://img143.imageshack.us/img143/4761/page25q.jpg" /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">၂၅။ ၾကယ္ကိုးပြင့္အစီအရင္ ....</span></span> ေရွးယခင္ အိႏၵိယ နကၡေဗဒပညာရွင္မ်ား မတိုင္ခင္ကတည္းက ရွမ္းျပည္သို႔ေရာက္ရွိခဲ့ေသာ ပညာျဖစ္သည္။ ရွမ္းလူမ်ိဳးမ်ားသည္ ၄င္းတို႔ တတ္အပ္ေသာ ၾကယ္ကိုးပြင့္ျဖင့္ နကၡတာရာ တြက္ခ်က္ႏိုင္ခဲ့ၿပီး ေရွ႕ျဖစ္ အနာဂါတ္ေဟာႏိုင္ခဲ့ၾကေလသည္။ ၄င္းအစီအရင္မ်ားကို ေပ၊ပရပိုဒ္ မ်ားတြင္ေရးသားၿပီး သိမ္းစည္းထားေလ့ရွိသည္။ ထိုအတတ္ပညာျဖင့္ ခရီးသြားလာရာတြင္လည္းေကာင္း ၊ ေျမေနရာေဒသေရြးရာတြင္လည္းေကာင္း ဆိုးေကာင္းေဝဖန္ တြက္ခ်က္ႏိုင္သည္။ ရွမ္းႏွစ္သည္ ခရစ္ႏွစ္ထက္ ၉၄ ႏွစ္ေစာေလသည္။ ရွမ္းတို႔သည္ ၾကက္ေခါင္း အသံုးျပဳ၍ ေရွ႕ျဖစ္ေဟာျခင္းအတတ္ကိုလဲ ကၽြမ္းက်င္ေလသည္။<br /><br /><div style="text-align: center;"><img style="cursor: -moz-zoom-in; width: 400px; height: 552px;" alt="http://img94.imageshack.us/img94/6299/page26f.jpg" src="http://img94.imageshack.us/img94/6299/page26f.jpg" /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">၂၆။ ေရကိုသန္႔ရွင္းေအာင္ အသံုးျပဳႏိုင္ျခင္း ....</span></span> ရွမ္းတို႔သည္ ေသာက္ေရသံုးေရ အတြက္ ေရတြင္းမွေရမ်ားကို အားထားၾကသည္။ သို႔ေသာ္ ေရခပ္ရာ ေရတြင္း၊ တြင္းတိုင္း ေရမၾကည္ၾကေပ။ ထံုးဓါတ္ပါသည့္အတြက္ေၾကာင့္ ရွမ္းမ်ားသည္ ေရၾကည္ေအာင္ ျပဳလုပ္ၾကရသည္။ ျပဳလုပ္ပံုမွာ ဝါးျဖင့္ စပါးက်ီပံုသ႑န္ယက္လုပ္ျပီး အေခြခ်ကာ ေရတြင္းထဲတြင္ ေက်ာက္စရစ္ခဲမ်ား သံျဖဴမ်ားကို မီးေသြး အနည္းငယ္ေရာကာ ေရၾကည္ေအာင္ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကသည္။ ၄င္းအတတ္ပညာကို ယခုထက္တိုင္ အသံုးျပဳေနၾကဆဲျဖစ္သည္။<br /><br /><div style="text-align: center;"> <img style="cursor: -moz-zoom-in; width: 400px; height: 551px;" alt="http://img51.imageshack.us/img51/7082/page27.jpg" src="http://img51.imageshack.us/img51/7082/page27.jpg" /><br /><div style="text-align: justify;"> <p class="MsoNormal"><b><span style="font-size: 15.5pt; line-height: 115%; font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">၂၇။ ရွမ္းတိုင္းရင္းသားမ်ားေနအိမ္ ... </span></b><span style="font-size: 15.5pt; line-height: 115%; font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><span style="font-size:100%;">ရွမ္းတို္င္းရင္းသားမ်ာေနအိမ္သည္ ဝါးပိုးဝါးမ်ား၊ သစ္လံုးမ်ားကို ေစာက္ျဖင့္ထြင္း၍ အိမ္တိုင္ေထာင္ၿပီး အသံုးျပဳေလ့ရွိၾကသည္။ ေအာက္ေျခကို ေက်ာက္သားျဖင့္ ခိုင္ခံ့ေအာင္ အေျခတည္၍ တည္ေဆာက္ေလ့ရွိသည္။ သက္ကယ္မိုးထရံကာ ျဖစ္၍ အိမ္ေရွ႕တြင္ ကြပ္ပ်စ္တြဲပါေသာ ေသာေျခတံရွည္အိမ္ျဖစ္သည္။ ထို႔အျပင္ အိမ္ထဲတြင္ မီးအိမ္၊ ေရအိုး၊ ေရတေကာင္း တို႔ ပါရွိၿပီး အိမ္အကာမ်ားကိုလည္း ဝါးထရံျဖင့္ကာထားပါသည္။ ရွမ္းတိုင္းရင္းသားတို႔ ဝါးထရံျဖာေသာအကြက္မွာ ၁၂ ကြက္ပါရွိသည္။ အိမ္၏ ေျမာက္ဘက္တြင္ ေလွကားထားရွိသည္။</span><o:p></o:p></span></p> <br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></span><div style="text-align: center;"><img style="cursor: -moz-zoom-in; width: 400px; height: 551px;" alt="http://img43.imageshack.us/img43/1669/page28y.jpg" src="http://img43.imageshack.us/img43/1669/page28y.jpg" /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></span> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-size: 15.5pt; line-height: 115%; font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">၂၈။ ခြန္ဆမ္ေလာ ႏွင့္ နန္းဦးပင္ .... </span></b></span><span style="font-size:100%;"><span style="font-size: 15.5pt; line-height: 115%; font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ပံုျပင္အေနျဖင့္ ခြန္ဆမ္ေလာႏွင့္ နန္းဦးပင္ကို ရွမ္းတိုင္းရင္းသားမ်ား နားေထာင္သိရွိဖူးေသာ ဒ႑ာရီပံုျပင္ျဖစ္ပါသည္။ ဤပံုျပင္သည္ ရွမ္း တိုင္းရင္းသားတို႔၏ သမိုင္းေၾကာင္းပံုျပင္လည္း ျဖစ္ပါသည္။ ခ်စ္တိုင္းလည္းမျငား ေသလြန္သြားေသာ္လည္း အခ်စ္စိတ္၏ စြဲလမ္းမႈေၾကာင့္ ၾကယ္ႏွစ္ပြင့္အျဖစ္ တည္ရွိၿပီး တစ္ပြင့္မွာ ညဦးပိုင္းတြင္ လင္းလက္ၿပီး ၄င္းၾကယ္မွာ (ခြန္ဆမ္ေလာ)၊ က်န္တစ္ပြင္မွာ မိုးေသာက္ခါနီးတြင္ လင္းလက္ၿပီး ၄င္းၾကယ္မွာ (နန္းဦးပင္) ျဖစ္ေလသည္။ ယင္းၾကယ္ႏွစ္လံုးမွာ သံုးႏွစ္တစ္ႀကိမ္နီးခဲ့ၾကၿပီး က်န္ႏွစ္မ်ားတြင္ ျပန္လည္ေဝးကြာသြားၾကေလသည္။</span></span><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><o:p></o:p></span></p> <br /><div style="text-align: center;"><span style="display: block; padding-left: 6em;"><span></span></span></div></div><div style="text-align: center;"><img style="cursor: -moz-zoom-in; width: 400px; height: 551px;" alt="http://img143.imageshack.us/img143/6619/page29.jpg" src="http://img143.imageshack.us/img143/6619/page29.jpg" /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">၂၉။ နန္ေခ်ာင္း ေအဒီ ၆၅၀-၁၂၅၂ .... </span></span><span style="font-size:100%;">ေအဒီ ၆၅၀ တြင္ ဘုရင္ အိုက္ေလာင္သည္ ၆ ႏိုင္ငံကို စုေပါင္းအုပ္ခ်ဳပ္၍ (မြန္းဆို၊ ခ်ီခ်ိဳင္း၊ ခ်န္လန္၊ စီလန္၊ တန္႔ဆန္၊ မြန္းေစ) စေသာ ၿမိဳ႕မ်ားကို ေျခာက္ႏိုင္ငံ ဘုရင္အျဖစ္အုပ္ခ်ဳပ္ၿပီး ရွမ္းအင္ပါယာ တည္ေထာင္ခဲ့သည္။ (နန္ေခ်ာင္း = ေတာင္ပိုင္း ဦးေသွ်ာင္မင္းသား (သို႔) သန္းေပါင္းမ်ားစြာေသာသူတို႔အား ၾသဇာတက္ေရာက္သူ) ေရွးေခတ္ ရွမ္း မင္းမ်ားသည္ အမည္နာမကို အမ်ိဳးမ်ိဳးမွည့္ေခၚၾကသည္။ (ေခၚဆိုပံုမွာ ရဲရင့္ေသာ အမည္နာမမ်ားျဖစ္သည္။</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><img style="cursor: -moz-zoom-in; width: 400px; height: 551px;" alt="http://img685.imageshack.us/img685/4080/page30.jpg" src="http://img685.imageshack.us/img685/4080/page30.jpg" /><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">၃၀။ လက္ရွိျမန္မာႏိုင္ငံတြင္းရွိခဲ့ေသာ ရွမ္း မင္းဆက္မ်ား </span></span><br /><ul><li><span style="font-size:100%;">(က) ရွမ္းညီေနာင္သံုးပါး (အသၤခရာ၊ ရာဇသၾကၤန္၊ သီဟသူ) ျမင္စိုင္း ေအဒီ - ၆၆၂</span></li><li><span style="font-size:100%;">(ခ) သီဟသူ ပင္းယကို ေတြရွိ ေအဒီ - ၆၇၄</span></li><li><span style="font-size:100%;">(ဂ) အသၤခရာသားေတာ္ (စဝ္ယြမ္) စစ္ကိုင္းကို ေတြ႕ရွိ ေအဒီ - ၆၆၇ -၆၈၄</span></li><li><span style="font-size:100%;">(ဃ) သတိုးမင္းဖ်ား အင္းဝကို ေတြ႕ရွိ ေအဒီ - ၇၂၆</span></li><li><span style="font-size:100%;">(င) စဝ္လံုမိုင္းယန္း (မိုးညွင္းစဝ္လံု) ေအဒီ - ၇၈၈ - ၈၀၁။ ကေလးအား ေအဒီ - ၇၈၇ တြင္ သိမ္းပိုက္ႏိုင္ခဲ့</span></li><li><span style="font-size:100%;">(စ) ေအဒီ - ၈၈၆ တြင္ စဝ္လံုမိုင္းယန္း (စဝ္လံု = ႀကီးျမတ္ေသာဘူရင္) ႏွင့္သား (ေဆဟုန္ဖ) တို႔ စစ္ကိုင္းအား သိမ္းပိုက္ႏိုင္ခဲ့။ ေအဒီ - ၈၈၈ တြင္ အင္းဝအား သိမ္းပိုက္ခဲ့။ ေဆဟုတ္ဖ (ေအဒီ ၈၈၈ - ၉၀၄) အင္းဝဘုရင္ ျဖစ္ခဲ့။</span></li><li><span style="font-size:100%;">အုန္းေပါင္းခြန္မိန္း (ေအဒီ ၉၀၄-၉၀၇) အင္းဝဘုရင္ အျဖစ္စိုးစံခဲ့</span></li></ul><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">ယြန္းရွမ္းမင္းဆက္မ်ား</span></span><br /><div style="text-align: justify;">လက္ရွိထိုင္းႏိုင္ငံ (က်ိန္းမိုင္ ေအဒီ - ၁၃၅၀၊ က်ိန္းရိုင္း ၊က်ိန္းေတာင္း) မိုင္းယြန္းျဖစ္သည္။ ဘုရင္ မာဂ္ရိုင္း ေအဒီ ၁၂၅၉၊ ယြန္းရွမ္းတို႔၏ ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ ထံုးတန္းစဥ္လာမ်ားသည္ သာသနာႏွစ္ ၂၃၅ ၊ ေအဒီ ၆၃၉ ထက္ ေရွးပိုက်ေလသည္။ဘုရင္ မာဂ္ရိုင္းသည္ ဗမာ့ကမာၻမင္ရဲ ႏွင့္ အဆက္အသြယ္ မျပဳလုပ္ခဲ့ေပ။<br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">အဟုတ္ရွမ္းမင္းဆက္မ်ား</span></span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;">ယခုလက္ရွိ အဆန္ (သို႔) ဘရာမပုထရာ ရြာ (သို႔) မိုင္းဒန္ဆြန္ခမ္း သည္ အဟုန္ရွမ္းတို႔၏ ပေဒသရာဇ္ႏိုင္ငံျဖစ္သည္။<br />ဘုရင္ ဆာကာတ ႏွင့္ မ်ိဳးဆက္မ်ားက ေအဒီ ၁၂၂၈ မွ ၁၈၂၆ အထိ အုပ္စိုးခဲ့ေလသည္။</span><br /></div></div></div></div><div style="text-align: center;"><span style="display: block; padding-left: 6em;"><span><wbr></span></span><span style="display: block; padding-left: 6em;"><span></span></span></div></div></div></div><span style="display: block; padding-left: 6em;"><span></span></span></div></div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9081218825666951456-4973303670204816726?l=shanhistory.blogspot.com' alt='' /></div>History Of Taihttp://www.blogger.com/profile/08044715127455213721noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-9081218825666951456.post-24796124741054930762009-12-20T16:11:00.002+06:302011-11-04T17:00:52.583+06:30<div style="text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><img style="width: 400px; height: 551px;" alt="http://img63.imageshack.us/img63/1665/page21k.jpg" src="http://img63.imageshack.us/img63/1665/page21k.jpg" /></div><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >၂၁။ ေတာ္ဝင္ စိတ္ဓါတ္ ျပန္လည္ရွင္သန္လာျခင္း ....</span> စဝ္ေဆငင္းဖ (ေဆဟုန္ဖ ၏သားေတာ္) သည္ ယိုယြင္းေနေသာ တိုင္းျပည္ကို ျပန္လည္တည္ေထာင္ျပီး မင္းက်င့္ ၁၀ ခ်က္ႏွင့္အညီ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ လက္ေအာက္ငယ္သားမ်ားႏွင့္ တိုင္းသူျပည္သားမ်ားက ေလးစားၾက၍ တိုင္းျပည္ ျပန္လည္ စည္ပင္သာယာဝေျပာ ခဲ့ေလသည္။<br /><br /><div style="text-align: center;"><img style="width: 400px; height: 549px;" alt="http://img691.imageshack.us/img691/909/page22.jpg" src="http://img691.imageshack.us/img691/909/page22.jpg" /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">၂၂။ တရုတ္မင္ အမ်က္ထြက္ျခင္း .... </span><span style="font-size:100%;">္</span></span>စဝ္ေဆငင္းဖ သည္ ေျမာက္ဘက္ပိုင္းရွိ (တရုတ္တို႔ဘက္ျခမ္း) နယ္ေျမအေျမာက္အမ်ားကို သိမ္းပိုက္ႏိုင္ခဲ့သည္။ ထိုအခါ တရုတ္ ဘုရင္သည္ မိမိတို႔ နယ္ေျမကို ထိပါးလာမည္ကို စိုးရြံ႕ထိပ့္လန္႔၍ အမ်က္ထြက္ေလသည္။ တရုတ္ဘုရင္ သည္ နယ္ေျမအားလံုးကို ျပန္လည္သိမ္းယူရန္ ေစခိုင္းခဲ့ေလသည္။ ထိုေၾကာင့္ မိုင္းေမာဝ္ ျပည္သည္ တရုတ္တို႔ ၏ သံုးၾကိမ္တိုင္တိုင္ တိုက္ခိုက္ ျခင္းကို ခံရေလသည္။ ထိုတိုက္ခိုက္မႈတြင္ တရုတ္စစ္သည္ အင္အား ၃၅၀၀၀ ႏွင့္ ရွမ္း ေစာ္ဘြား စစ္သည္ ၂၀၀၀၀ ကို အသံုးျပဳခဲ့ၾကေလသည္။ ပထမႏွင့္ ဒုတိယ အႀကိမ္မ်ားတြင္ တရုတ္တို႔ စစ္ရွံဳးျပီး တတိယ အႀကိမ္တြင္ မိုင္းေမာဝ္ျပည္ႀကီး မိုင္းေကာ့္က်န္ပီ စစ္ရွံဳးေလသည္။<br /><br /><div style="text-align: center;"><img style="width: 400px; height: 550px;" alt="http://img63.imageshack.us/img63/8286/page23k.jpg" src="http://img63.imageshack.us/img63/8286/page23k.jpg" /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">၂၃။ မိုင္းတီး ဘုရင္ .... </span></span>မိုင္းတီး ေဟာ္နန္းသည္ ယေနထက္တိုင္ တည္ရွိဆဲ ျဖစ္ေပသည္။ (မန္စီေခတ္မွ ဆန္းစီ ေခတ္) ဘုရင္၏ အမည္မွာ ေတာဝ္ကုန္မိုင္း ဟု အမည္တြင္သည္။ ၄င္းအား တရုတ္ေတာ္ဝင္ဂုဏ္ထူးေဆာင္ဘြဲ႔ ပါဖူးက်န္း ေပးအပ္ဂုဏ္ျပဳခဲ့သည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ရွင္းဖူးက်န္း အျဖစ္ တိုးျမင့္ခံ့အပ္ ခံခဲ့ရသည္။ ေအဒီ ၁၄၄၄ တြင္ ၄င္းသည္ စစ္သူၾကီး (ရွင္းဖူးဆာ) ရာထူးေပးအပ္ျခင္း ခံခဲ့ရသည္။ ယင္းဘုရင္လက္ထက္တြင္ ေသးငယ္ေသာ အမႈမ်ားအတြက္ ေပးေလွ်ာ္ျခင္းနည္းလမ္းျဖင့္လည္းေကာင္း ၊ၾကီးမားေသာ အမႈမ်ားအတြက္ ေသဒဏ္စေသာ ရိုးရွင္းသည့္ ဥပေဒကိုသာ က်င့္သံုးခဲ့သည္။<br /><br /><div style="text-align: center;"><img style="width: 400px; height: 549px;" alt="http://img706.imageshack.us/img706/8452/page24.jpg" src="http://img706.imageshack.us/img706/8452/page24.jpg" /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">၂၄။ ရိုးရာယဥ္ေက်းမႈဓေလ့ ....</span></span> လူႀကီးလူငယ္မေရြး အိုးစည္တို အိုးစည္ရွည္ အိုးစည္ဗံုေမာင္းစံုစုကာ ျဖင့္ ကခံုျခင္းကို ႏွစ္သက္ၾကေလသည္။ အိုးစည္ကိုပတ္၍ ကခုံသည့္အကကို လမ္းပန္ေကာင္ ဟုေခၚသည္။ ၄င္းအကသည္ အိုးစည္ အဖြင့္ အပိတ္ ျဖင့္ ကရေသာ အက ျဖစ္ေလသည္။ ေဒါင္းအကသည္ ရွမ္းတို႔၏ ျပိဳင္ဘက္ကင္းေသာအက ျဖစ္ေလသည္။ ၄င္းအကမွာ ေဒါင္းအမွီးျဖင့္ကသည့္ ဟန္ျဖင့္ကရေလသည္။ ျမင္းဟန္ဆယ့္ႏွစ္သြယ္ အကမွာ ရွမ္းတို႔၏ ေရွးေဟာင္းရိုးရာ ယဥ္ေက်းမႈအကျဖစ္ေပသည္။ ၄င္းအကမွာ ဝါးျဖင့္ျပဳလုပ္ထားေသာ ျမင္းျဖင့္ ကရေသာ အက ျဖစ္ျပီး ၊ တရုတ္ဘုရင္၏ လိုယန္နန္းေတာ္တြင္ တင္ဆက္ကျပခဲ့ဖူးေလသည္။ ဗုဒၶဘာသာတို႔၏ ေနာက္ဆံုးဝါပတ္ တြင္ ရွမ္းလူမ်ိဳးမ်ားသည္ မီးရွဴးတံေဆာင္ မ်ားႏွင့္ မီးပံုးပ်ံမ်ားကို လႊတ္တင္ၾကေလသည္။<br /></div></div></div><div style="text-align: justify;"><br /></div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9081218825666951456-2479612474105493076?l=shanhistory.blogspot.com' alt='' /></div>History Of Taihttp://www.blogger.com/profile/08044715127455213721noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-9081218825666951456.post-30006008848921676302009-12-14T11:55:00.007+06:302011-11-04T17:00:52.584+06:30<div style="text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><img onclick="self.location.href='/img695/1898/page16.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img695.imageshack.us/img695/1898/page16.jpg" alt="page16.jpg" style="width: 400px; height: 550px;" /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">၁၆။ စဝ္မြန္းလ ....</span></span> စဝ္တုန္ဟိုတြင္ သားသမီး ႏွစ္ေယာက္ရွိေလရာ သားေတာ္ စဝ္ေကာ္လ်န္း ႏွင့္ သမီးေတာ္ စဝ္မြန္လ တို႔ျဖစ္သည္။ စဝ္တုန္ဟိုသည္ ကူးသန္းေရာင္းဝယ္ေရး သြားလာလြယ္ကူေစရန္အတြက္ သမီးေတာ္အား အေနာ္ရထာမင္းထံသို႔ မိဖုရားအျဖစ္ဆက္သခဲ့ေလသည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ မိဖုရားအခ်င္းခ်င္း မနာလိုျဖစ္၍ မိဖုရားမြန္းလထံတြင္ စုန္းရွိေၾကာင္း ေျပာဆိုၾက၍ မိုင္းေမာဝ္သို႔ ျပန္ခဲ့ေလသည္။ မိုင္းေမာဝ္ မိမိကိုယ္ပိုင္ ဆင္ျမင္းအေႁခြအရံမ်ားႏွင့္ ျပန္ခဲ့ေလသည္။ အျပန္လမ္းတြင္ စဝ္မြန္းလ သည္ သီေပါျမိဳ႕တြင္ ေရႊဇာယံ ဟုအမည္ရေသာ ေစတီတစ္ဆူအား တည္ထားကိုးကြယ္ခဲ့သည္။ အေနာ္ရထာထံမွ အျပန္ခရီးတြင္ ေမာင္ေတာ္ စဝ္ေကာ္လ်န္း လာၾကိဳရာ စဝ္မြန္းလသည္ မိမိတည္ေသာ ေစတီရွိသည့္ သီေပါျမိဳ႕ရွိ တြင္ကြယ္လြန္ရွာေလသည္။ သူမ၏ အုပ္ဂူသည္လည္း သီေပါျမိဳ႕တြင္ တည္ရွိေလသည္။<br /><br /><div style="text-align: center;"><img onclick="self.location.href='/img682/3669/page17mh.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img682.imageshack.us/img682/3669/page17mh.jpg" alt="page17mh.jpg" style="width: 400px; height: 551px;" /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">၁၇။ ေဆ (က်ား) မင္းဆက္ ....</span></span> ေအဒီ ၁၃၃၀-၁၄၄၈ ေခတ္ကာလအတြင္းတြင္ မိုင္းေမာဝ္ ေဒသတြင္ ဘုရင္အဆက္ဆက္ အုပ္စိုးခဲ့ျပီး ျမိဳ႕ေတာ္လဲ မ်ားစြာရွိခဲ့သည္။ မင္းဆက္မ်ားမွာ ေဆခမ္ဖ (တိုက္ပြဲမ်ားစြာတိုက္ခဲ့သူ) ၊ ေဆဟုမ္ဖ ၊ ေဆခန္ဖ ၊ ေဆငင္းဖတို႔ျဖစ္ၾကျပီး ျမိဳ႕ေတာ္မ်ားကိုလည္း ေဇဟိုင္း ၊ စဲလန္ ၊ တာဘို ၊ ခ်ိန္းလြမ္း ႏွင့္ ခြန္ေဟာ္ခမ္း သို႔ အသီးသီး ေရြ႕ေျပာင္းခဲ့ၾကသည္။<br /><br /><div style="text-align: center;"><img onclick="self.location.href='/img191/6655/page18t.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img191.imageshack.us/img191/6655/page18t.jpg" alt="page18t.jpg" style="width: 400px; height: 550px;" /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">၁၈။ ကၽြမ္းက်င္မႈတိုးတက္လာျခင္း ....</span></span> စဝ္ေဆခန္ဖသည္ တိုက္ပြဲအမ်ားအျပား တိုက္ခိုက္ခဲ့သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ စဝ္ေဆခန္ဖသည္ မိမိ၏တိုင္းသူျပည္သား မ်ားအားလက္ရံုးရည္ ႏွစ္လံုးရည္ ျပည့္စံုေအာင္ လႈံေဆာ္ခဲ့သည္။ အထူးသျဖင့္ ကိုယ္လံုပညာကို အဓိကထားေစျပီး ႏွစ္စဥ္ သိုင္းျပိဳင္ပြဲမ်ားကိုလဲ က်င္းပေပးခဲ့ေလသည္။ တိုင္းသူျပည္သားမ်ားအား လိမၼာယဥ္ေက်းေစရန္ လည္းသြန္သင္ဆံုးမရာ မိမိတို႔ တိုင္းရင္းသာ ဘာသာတြင္ မဂၤလာစကားျဖစ္ေသာ "ေအာ္ခ၊ ခ" ကိုလည္း အသံုးျပဳေစခဲ့သည္။ ႀကီးသူကိုရိုေသ၊ ငယ္သူကိုေလးစား ေစခဲ့သည္ဟုဆိုသည္။<br /><br /><div style="text-align: center;"><img onclick="self.location.href='/img706/7145/page19.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img706.imageshack.us/img706/7145/page19.jpg" alt="page19.jpg" style="width: 400px; height: 551px;" /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">၁၉။ အနယ္နယ္မွ စဝ္ေဆခန္ဖ ထံသို႔ ခိုလႈံျခင္း ....</span></span> မိုင္းေမာဝ္ျပည္ႀကီးသည္ တျဖည္းျဖည္း ႀကီးက်ယ္စည္ပင္၀ေျပာလာရာ ေအဒီ ၁၃၃၁ ခုႏွစ္တြင္ အရွင္ စဝ္ေဆခန္ဖ သည္ မိမိ၏ ညီေတာ္ျဖစ္ေသာ စစ္သူႀကီး စဝ္ဆမ္လံု အား အေနာက္ဘက္သို႕ စစ္ခ်ီေစေလသည္။ စဝ္ဆမ္လံု ဦးစီးေသာ တိုင္ပြဲ၀င္သူမ်ားသည္ သစ္ပင္အားမိုးႀကိဳးပစ္သည့္ပမာ ရဲရင့္ၾကေလရာ အေနာက္ဘက္ပိုင္း တနယ္လံုးကို သိမ္းပိုက္ႏိုင္ခဲ့ေလသည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ နယ္ေျမ အၾကီးအေသး ပါမက်န္သိမ္းပိုက္ႏိုင္ခဲ့ေလသည္။ ေအဒီ ၁၃၄၂ တြင္ တရုတ္စစ္သည္မ်ား မိုင္းေမာ ကို ႏွစ္ႏွင့္ခ်ီေအာင္ တိုက္ခိုက္ခဲ့ေသာ္လည္း အရံႈးႏွင့္သာျပန္သြားရေၾကာင္း ဆို၏။<br /><br /><div style="text-align: center;"><img onclick="self.location.href='/img46/4443/page20.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img46.imageshack.us/img46/4443/page20.jpg" alt="page20.jpg" style="width: 400px; height: 550px;" /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">၂၀။ မင္းယုတ္ ေဆဟုန္ဖ ....</span></span> မိုင္းေမာဝ္ျပည္တြင္ ေဆဟုန္ဖမင္းျဖစ္သည့္အခါ ေဆဟုန္ဖသည္ အရက္ႏွင့္ မိန္းမကိစၥ စေသာ အေပ်ာ္အပါးသာ လိုက္စားေလသည္။ ေအဒီ ၁၃၈၄ ခုႏွစ္တြင္ ေစ်းသစ္ႏွစ္ခုကို တည္ေထာင္ေလသည္။ ေစ်းတစ္ခုမွာ ေက်ာက္ေပါက္ ရွိေသာသူမ်ားအတြက္ျဖစ္ျပီး က်န္တစ္ေစ်းမွာ တံတားႏွင့္ျဖစ္ျပီး မ်က္ႏွာသန္႕စင္ေသာ သူမ်ားအတြက္ ျဖစ္သည္။ ေဆဟုန္ဖသည္ ဒူးခန္႕ရွိေသာ ေရေခ်ာင္းကို မိန္းကေလးမ်ား ျဖတ္သည့္အခါတြင္ မိန္းခေလးမ်ား၏ ေပါင္ႏွင္ ေျခသလံုး မ်ားအား ေစာင့္ၾကည့္ေနခဲ့ေလသည္။ မိမိကိုယ္တိုင္ ဘုရင္ တစ္ပါးျဖစ္ပါလ်က္ ထိုသို႔ေသာ အမူအက်င့္မ်ား ျပဳမူေနေသာအခါ တိုင္းသူျပည္သားမ်ားက မလိုလားျခင္းေၾကာင့္ တိုင္းျပည္မွစြန္႔ခြာသြားရေလသည္။ (ျမိဳ႕ေတာ္ ပန္ကုန္းေဟာ္ ႏွင့္ တံတားတို႔ မွာ ယခု မူဆယ္အနီးတြင္ ရွိသည္ဟုဆိုေလသည္။)<br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div></div></div></div></div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9081218825666951456-3000600884892167630?l=shanhistory.blogspot.com' alt='' /></div>History Of Taihttp://www.blogger.com/profile/08044715127455213721noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-9081218825666951456.post-19806418291113691852009-12-09T03:32:00.006+06:302011-11-04T17:00:52.585+06:30<div style="text-align: justify;">ဒီစာမ်က္ႏွာကစလို႔ ေနာက္ပိုင္းစာမ်က္ႏွာေတြဟာ သမိုင္းနဲ႔ မတူပဲ ဒ႑ာရီ တစ္ခုလို႔ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒီလို ဒ႑ာရီ ဆန္တဲ့ ကိစၥေတြ ထည့္သြင္းမေရးခ်င္ေပမဲ့ စာအုပ္ပါ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲ ျခင္းမရွိေစရန္ ထည့္သြင္းေဖာ္ျပလိုက္ရပါသည္။<br /><br /><div style="text-align: center;"><img onclick="self.location.href='/img215/9964/page9k.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img215.imageshack.us/img215/9964/page9k.jpg" alt="page9k.jpg" style="width: 507px; height: 700px;" /><br /></div><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >၉။ ဘုရင္ခြန္တိုင္း </span><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >....</span> မိုင္းေမာဝ္၏ ရွည္လွ်ာေသာမင္းဆက္တစ္ေလွ်ာက္တြင္ ခြန္တိုင္း အမည္တြင္ေသာ ဘုရင္သည္လည္း အဓိကက်ေသာေနရာမွ ပါဝင္ခဲ့သည္။ ၄င္းလက္ထက္တြင္ မိုင္းေမာဝ္ျပည္တည္ေထာင္ရန္အတြက္ နန္ေခ်ာင္းဘုရင္၏ အကူအညီမ်ားစြားရရွိခဲ့သည္။ ခြန္တိုင္းသည္ မင္းသက္ ၇၂၊ သက္ေတာ္ ၈၈ တြင္ကံေတာ္ကုန္ခဲ့သည္။ ၄င္းလက္ထက္တြင္ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးမ်ား ေကာင္းမြန္၍ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံမ်ားသို႔ ကုန္သြယ္မႈမ်ားတိုးတက္၍ တိုင္းသူျပည္သားမ်ား ေအးခ်မ္းစြာေနထိုင္ၾကရသည္။<div style="text-align: center;"><img onclick="self.location.href='/img163/4550/page10vp.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img163.imageshack.us/img163/4550/page10vp.jpg" alt="page10vp.jpg" style="width: 508px; height: 693px;" /></div><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >၁၀။ ခြန္တိုင္း ....</span> မိုင္းေမာဝ္ အစြန္အျဖား ရြာေလးတစ္ရြာတြင္ အိုက္ဟူအမည္တြင္ေသာ ရွမ္းလုလင္ပ်ိဳေလး တစ္ဦးရွိသည္။ အိုက္သည္ ျမစ္ကမ္းေဘး တစ္ေနရာတြင္တည္ရွိေသာ အိမ္တြင္ေနထိုင္ေလသည္။ ယင္းလုလင္ပ်ိဳေလးသည္ နဂါးမင္းသမီးေလး ႏွင့္အိမ္ေထာင္က်ၿပီး ေအဒီ ၇၃၀ တြင္ သားေတာ္ေလးတစ္ပါး ထြန္းကားခဲသည္။ ယင္းသားေတာ္ေလးကို ခြန္တိုင္း ဟုအမည္မွည့္ေခၚခဲ့သည္။<br /><br /><div style="text-align: center;"><img onclick="self.location.href='/img163/6968/page11v.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img163.imageshack.us/img163/6968/page11v.jpg" alt="page11v.jpg" style="width: 508px; height: 699px;" /><br /></div><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >၁၁။ ခြန္တိုင္းငယ္စဥ္ဘဝ ....</span> ခြန္တိုင္းသည္ မိခင္ နဂါးမင္းသမီးႏွင္ အတူ ေရေခ်ာင္း၊ ေရအိုင္ မ်ားတြင္ ေဆာ့ကစား၍ ႀကီးျပင္းခဲ့သည္။ လက္မႈပညာမ်ား ဂီတႏွင့္ အကပညာမ်ား ကိုသာမက ကိုယ္လံုပညာမ်ားကိုပါ စည္းပူးေလ့လာခဲ့သည္။ တိုင္းေရးျပည္ရာမ်ားကို မေလ့လာပဲ အလည္အပတ္ျဖင့္ အခ်ိန္ကုန္ေနေသာေၾကာင့္ မိခင္က သားငယ္အား တိုင္းျပည္ေရးရာကို ေလ့လာရန္ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ခြန္တိုင္းသည္ ေခ်ာေမာခန္႔ညားေသာ ရုပ္ရည္ကို ပိုင္ဆိုင္ေသာ လူငယ္ေလးတစ္ဦးျဖစ္ေလသည္။<br /><br /><div style="text-align: center;"><img onclick="self.location.href='/img42/8051/page12zd.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img42.imageshack.us/img42/8051/page12zd.jpg" alt="page12zd.jpg" style="width: 508px; height: 700px;" /></div><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >၁၂။ ခြန္တိုင္း ဘုရင့္သမီးေတာ္ႏွင့္ အေၾကာင္းပါျခင္း .... </span>နန္ေခ်ာင္းဘုရင္တြင္ အလြန္ေခ်ာေမာလွပေသာ သမီးေတာ္တစ္ပါးရွိေလသည္။ မင္းႀကီးသည္ ၄င္း၏ သမီးေတာ္အား ၾကင္ရာေတာ္ ေရြးခ်ယ္ေပးရန္ စီစဥ္ခဲ့သည္။ ၾကင္ရာေတာ္ေရြးပြဲတြင္ ဘုရင္ႀကီးသည္ သမီးေတာ္အား ေရလည္ပိုင္းတြင္ တပင္တိုင္ျမနန္း ေပၚတြင္စံေစသည္။ ဘုရင္ႀကီးက မည္သူမဆို ေရယာဥ္၊ ေလွစေသာ မည္သည့္အကူအညီမွ်မပါပဲ သမီးေတာ္ထံ သြားႏိုင္ေသာသူသည္ သမီးေတာ္၏ ၾကင္ရာဖက္အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္ မိန္႔ၾကားေလသည္။ သို႔ေသာ္ မင္းသမီးေလး စံရာေနရာႏွင့္ ကမ္းမွာ အလြန္ေဝးကြာေသာေၾကာင့္ မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ် မေရာက္ႏိုင္ပဲရွိေလသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ၁၆ ႏွစ္အရြယ္ ခြန္တိုင္းသည္ မိခင္ နဂါးမင္းသမီး အကူအညီျဖင့္ မင္းသမီးေလးစံရာေနရာ တပင္တိုင္ျမနန္းသို႔ ဆိုက္ေရာက္ႏိုင္ခဲ့ျပီး နန္ေခ်ာင္းမင္းသမီး ႏွင့္ အေၾကာင္းပါခဲ့ေလသည္။<br /><br /><div style="text-align: center;"><img onclick="self.location.href='/img163/3954/page13f.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img163.imageshack.us/img163/3954/page13f.jpg" alt="page13f.jpg" style="width: 508px; height: 700px;" /></div><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >၁၃။ ခြန္တိုင္း မိုင္းေမာဝ္ဘုရင္ ျဖစ္ျခင္း .... </span>နန္ေခ်ာင္းဘုရင္မင္းျမတ္သည္ သမက္ေတာ္ ခြန္တိုင္းအား ဂုဏ္ျပဳသည့္အေနျဖင့္ ေအဒီ ၇၆၂ တြင္ မိုင္းေမာဝ္ဘုရင္ အျဖစ္တင္ေျမွာက္ခဲ့သည္။ နန္ေခ်ာင္းဘုရင္မင္းျမတ္သည္ သမက္ေတာ္၏ ႏိုင္ငံေတာ္ႏွင့္ နန္းေတာ္တည္ေဆာက္ရာတြင္ မိမိ၏ လူအင္အား အေျမာက္အမ်ား ေစလႊတ္ကူညီေစခဲ့သည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ခြန္တိုင္းသည္္ သံလြင္အထက္၊ က်ိဳင္းတံု၊ က်ိန္းမိုင္၊ ေလာဝ္ႏို္င္ငံ ႏွင့္ ဗီယက္နမ္ အထက္ပိုင္း ကိုသိမ္းယူႏိုင္ခဲ့သည္။<br /><br /><div style="text-align: center;"><img onclick="self.location.href='/img502/1083/page14d.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img502.imageshack.us/img502/1083/page14d.jpg" alt="page14d.jpg" style="width: 508px; height: 702px;" /><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">၁၄။ ဘုရင္မ နန္းလူ ....</span></span> ခြန္တိုင္းေခတ္ျပီးေနာက္ ေအဒီ ၇၆၂-၉၄၅ ေနာက္ပိုင္းတြင္ တိုင္းျပည္ ပရမ္းပတာျဖစ္ခဲ့သည္။ သား၊ သမီး၊ ေျမး၊ ျမစ္ မ်ားမသင့္ျမတ္ပဲ အာဏာအတြက္ အခ်င္းခ်င္း တိုက္ခိုက္ၾကသျဖင့္ တိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္ရန္ မင္းသားမရွိျဖစ္ခဲ့ရသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေအဒီ ၉၅၄ တြင္ မင္းသမီး နန္းလူးက ဘုရင္မအျဖစ္ နန္းတက္ခဲ့သည္။ ဘုရင္မ နန္းလူ ၏မ်ိဳးဆက္မ်ားသည္ ေအဒီ ၁၃၃၀ (ရွမ္းႏွစ္ ၁၀၄၈​-၁၄၂၄) ထိ မိုင္းေမာဝ္ကို စိုးစံခဲ့ၾကသည္။<br /><br /><div style="text-align: center;"><img onclick="self.location.href='/img163/5144/page15v.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img163.imageshack.us/img163/5144/page15v.jpg" alt="page15v.jpg" style="width: 508px; height: 697px;" /><br /></div>၁၅။ ခြန္တုန္ဟို .... ဘုရင္မ နန္းလူ၏ သားေတာ္တစ္ပါးျဖစ္ေသာ ခြန္တုန္ဟိုသည္ ေအဒီ ၁၀၂၄ တြင္ ဘုရင္အရိုက္အရာကို ဆက္ခံခဲ့ေလသည္။ ခြန္တုန္ဟိုသည္ နန္းတြင္း မွ မွဴးမတ္မ်ား အျခင္းျခင္း ညီညႊတ္ရန္ လမ္းျပေပးခဲ့သည္။ ဗမာရန္သူမ်ားသည္ က်ဴးေၾကာ္တိုက္ခိုက္ရန္ အႀကိမ္ႀကိမ္ ၾကိဳးပမ္းေသာ္လည္ မေအာင္ျမင္ပဲ ျပန္၍ဆုတ္ခြာသြားခဲရသည္ သာျဖစ္သည္။ ဘုရင္သည္ ယိုယြင္းစျပဳေနေသာ မိုင္းေမာဝ္ျပည္ ကိုလည္း ျပန္လည္ျပဳျပင္ နိုင္ခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ တိုင္းသူျပည္သားမ်ားက ခြန္တုန္ဟိုအား "တိုင္းျပည္ကို ကယ္ဆယ္ေသာမင္းၾကီး "ဟုေခၚေ၀ၚသမုတ္ခဲ့သည္။<br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9081218825666951456-1980641829111369185?l=shanhistory.blogspot.com' alt='' /></div>History Of Taihttp://www.blogger.com/profile/08044715127455213721noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-9081218825666951456.post-49337653392628192502009-11-21T04:02:00.004+06:302011-11-04T17:00:52.587+06:30<div style="text-align: center;"><img onclick="self.location.href='/img402/2493/page6w.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img402.imageshack.us/img402/2493/page6w.jpg" alt="page6w.jpg" style="width: 506px; height: 700px;" /></div><div style="text-align: justify;"><span id="fullpost"><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >၆။ မိုင္းေမာဝ္လံုကိုးစံပီ</span> .... ေအဒီ ၅၆၇ - ၁၄၄၈ (ရွမ္းႏွစ္ ၆၆၁ -၁၅၄၂) ခြန္လူး ၊ ခြန္လွိဳင္းညီေနာင္ႏွစ္ပါးမွ ေမာဝ္ရွမ္း အင္ပါယာကို (မိုင္းေမာဝ္) စတင္တည္ေထာင္ခဲ့သည္။<span style="color: rgb(102, 102, 102); font-style: italic;"> (မွတ္ခ်က္ ... ယင္းညီေနာင္ တို႔မတိုင္ခင္က ၄င္းတို႔၏ ဖခင္ႏွင့္ ၄င္းတို႔၏ ဘိုးေတာ္က စတင္တည္ေထာင္ခဲျခင္းျဖစ္သည္။ ယခုမွာ စာအုပ္ပါအေရးအသားကို ျပင္ဆင္ျခင္းမျပဳလိုသျဖင့္ မူရင္းအတိုင္း ျပန္ဆိုထားျခင္းျဖစ္ေပသည္။)</span><span style="color: rgb(102, 102, 102);"> <span style="color: rgb(0, 0, 0);">ယင္းေမာရွမ္းအင္ပါယာ၏ ျမိဳ႕ေတာ္မွာ ေရႊလီျမစ္ခ်ိဳင့္ဝွမ္း တစ္ေနရာတြင္ တည္ရွိခဲ့သည္။ ထိုေခတ္ကရွမ္းတို႔သည္ နမ့္ကြီ (ဧရာဝတီျမစ္)၊ နမ့္ခံုး (သံလြင္ျမစ္) မွအစျပဳ၍ </span></span></span>က်ိဳင္းတံု၊ က်ိဳင္းဆန္၊ က်ိဳင္းမိုင္ (က်ိန္းမိုင္) အထိ တိုင္ေအာင္ တိုက္ခိုက္ သိမ္းပိုက္ႏိုင္ခဲ့ေလသည္<span id="fullpost"><span style="color: rgb(102, 102, 102);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"></span></span><span style="color: rgb(102, 102, 102);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"></span></span></span>။ <span id="fullpost"><span style="color: rgb(102, 102, 102);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဘုရင္ စဝ္ဦးတင္ လက္ထက္တြင္ </span></span></span> နမ့္ေမေဟာင္ဟို ၊ နမ့္ပရမၼာပုတၱရ ထိ လြမ္းမိုးႏိုင္ခဲ့သည္။ ထိုေခတ္သည္ ရွမ္းလူမ်ိဳးတို႔၏ တန္ခိုးအာဏာ ထြန္းလင္းေတာက္ပ ခဲ့ေသာ ေခတ္ျဖစ္ခဲ့။<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><img onclick="self.location.href='/img402/6007/page7u.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img402.imageshack.us/img402/6007/page7u.jpg" alt="page7u.jpg" style="width: 507px; height: 700px;" /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">၇။ ခြန္လူ၊ ခြန္လႈိင္ နယ္ေျမခ်ဲ႕ထြင္ျခင္း</span></span> .... ၄င္းညီေနာင္ႏွစ္ပါး လက္ထက္တြင္ စီးပြားေရးႏွင့္ လူညီးေရ တိုးတက္စည္ပင္ခဲ့သည္။ စစ္မက္မ်ားအား ေစလြတ္၍ နယ္ေျမမ်ားကို ခ်ဲ႕ထြင္ခဲ့သည္ ။ နယ္ေျမတစ္ေနရာအားရလွ်င္ ၄င္းတို႔၏ သားေတာ္တစ္ပါးအား ေစလြတ္၍ အုပ္ခ်ဳပ္မင္းလုပ္ေစခဲ့ၾကသည္။ ေမာဝ္အင္ပါယာတြင္ ေနထိုင္ၾကေသာ တိုင္းသူျပည္သားမ်ားအား တစ္ႏွစ္လွ်င္တစ္ႀကိမ္ အခြန္ဘဏၰာမ်ား ဆက္သေစခဲ့သည္။<br /><br /><div style="text-align: center;"><img onclick="self.location.href='/img522/37/page8c.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img522.imageshack.us/img522/37/page8c.jpg" alt="page8c.jpg" style="width: 509px; height: 700px;" /><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;"><br /></span></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">၈။ ခြန္လူ၊ ခြန္လႈိင္ ပိုင္ဆိုင္ေသာနယ္ေျမမ်ား</span></span><span style="font-weight: bold;"> <span style="font-size:100%;">... </span></span>ခြန္လူ၏သားေတာ္ အၾကီး ခြန္လံု သည္ တေကာင္းျပည္ကိုအုပ္စိုးသည္။ ခြန္ဖက မိုင္းယန္း ႏွင့္ မိုင္းမိုကို အပိုင္ရျပီး ႏွစ္စဥ္ျမင္းဆက္သရသည္။ ခြန္ကူးက လမ္းပန္း ႏွင့္ က်ိဳင္းရွဲန္ကို အပိုင္ရျပီး ဆင္ဆက္သရသည္။ ခြန္ကို၀န္ဖ က မိုင္းေယာ ကို အပိုင္ရျပီး ႏွစ္စဥ္ ေရႊ ဆက္သရသည္။ ခြန္လွက ၾကာလိင္နယ္ကို အပိုင္ရျပီး ေရၾကက္ ဆက္သရသည္။ ခြန္က်ာ့ က အာ၀နယ္ကို အပိုင္ရျပီး ႏွစ္စဥ္ ေက်ာက္မ်က္ရတနာ ဆက္သရသည္။ ခြန္ဆူက မိုင္းယု ကို အပိုင္ရသည္။<br /></div></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9081218825666951456-4933765339262819250?l=shanhistory.blogspot.com' alt='' /></div>History Of Taihttp://www.blogger.com/profile/08044715127455213721noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-9081218825666951456.post-76025040150067990372009-11-21T03:59:00.000+06:302011-11-04T17:00:52.588+06:30<div style="text-align: center;"><p><img onclick="self.location.href='/img97/7426/page1dz.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img97.imageshack.us/img97/7426/page1dz.jpg" alt="page1dz.jpg" style="width: 509px; height: 700px;" /><br /></p><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-size: 130%;">၁။ တေကာင္းဘုရင္ေခတ္ (တရုတ္အေခၚ ခ်င္ခ်ိဳင္ဂို)</span> </span><span>....</span><span style="font-weight: bold;"> </span><span>တေကာင္းဘုရင္ေခတ္သည္ ႏွစ္ေခတ္စံ(ပုဂံ ၊ တေကာင္း) ျဖစ္သည္။ တေကာင္း (TA KONG) ျမိဳ႕ေဟာင္း၏ တည္ေနရာမွာ နမ့္ေကြီ (NAM KIO) အလယ္ပိုင္း ၊ မႏၱေလး ေျမာက္ဘက္ ၁၂၇ မိုင္တြင္တည္ရွိသည္။ ထိုေခတ္က ဆင္မ်ားကို လယ္ယာထြန္ယက္ျခင္းႏွင့္ စစ္တလင္းတြင္ အသံုးျပဳခဲၾကသည္။ ရွမ္းတို႔သည္ ထိုေခတ္အခါ ကတည္းကပင္ ကိုယ့္ထီးကိုယ့္နန္း ႏွင့္ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ႏိုင္ခဲၾကသည္။</span><br /></div><br /><img onclick="self.location.href='/img405/6273/page2yt.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img405.imageshack.us/img405/6273/page2yt.jpg" alt="page2yt.jpg" style="width: 509px; height: 700px;" /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">၂။ တေကာင္းမွပညာသည္မ်ား လိုယန္သို႔သြားျခင္း</span><span style="font-size: 130%;"> </span>.... တရုတ္ေတာ္ဝင္မွတ္တမ္း (KAW-TI-PAN-KYI) အရ၊ တရုတ္နယ္စပ္ အျပင္ဘက္တြင္ ဆန္ဂိုဟုေခၚေသာ ရွမ္းႏိုင္ငံတည္ရွိသည္။ တေကာင္းဘုရင္ ယံုရိုတာဝ္ (YONG-YEO-TEO) သည္ ေအဒီ ၉၇ ၊ ၁၂၀ ၊ ၁၃၁ ခုႏွစ္တို႔တြင္ လိုယန္ျမိဳ႕ ရွိတရုတ္ဘုရင္ ေလာဝ္ကူး ( LEO-KU) ထံသို႔ ယာဥ္ေက်းမႈအဖြဲမ်ားႏွင့္ သံတမန္မ်ား ကို သံုးၾကိမ္တိုင္တိုင္ ေစလႊတ္ခဲ့သည္။ ထိုအဖြဲမ်ားသည္ တရုတ္ဘုရင္အား လက္ေဆာင္ပဏၰာမ်ားဆက္သေလသည္။ တရုတ္ဘုရင္ကလဲ ၄င္းတို႔အား လက္ေဆာင္မ်ား ျပန္လည္ ေပးအပ္ေလသည္။<br /></div><br /><img style="width: 508px; height: 700px;" alt="http://img233.imageshack.us/img233/7786/page3dy.jpg" src="http://img233.imageshack.us/img233/7786/page3dy.jpg" /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">၃။ တေကာင္း-ပုဂံ</span> .... ေအဒီ ၂၃၃ ခုႏွစ္တြင္ ကယားတို႔သည္ တေကာင္းျပည္ကို လာေရာက္ တိုက္ခိုက္ဖ်က္စီးၾကသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ဘုရင္ ဆန္မူတာ (SAN-MU-DA) အုပ္စိုးေနခ်ိန္ျဖစ္သည္။ ဘုရင္ ဆန္မူတာသည္ တေကာင္းတြင္ မင္းသားတစ္ပါးအား မင္းျပဳေစလ်က္ တေကာင္းႏွင့္ မနီးမေဝးေဒသတြင္ ပုဂံဟုေခၚေသာ ျမိဳ႕သစ္တစ္ျမိဳ႕ကိုတည္၍ မင္းျပဳေတာ္မူ၏ ။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ဗမာလူမ်ိဳးတို႔က ၄င္းေဒသကို အညာပုဂံဟုေခၚၾကေလသည္။ တေကာင္းမင္းဆက္သည္ ပုဂံေဒသတြင္ ဆက္လက္၍ မင္းျပဳအုပ္စိုးခဲၾကေလသည္။<br /></div><br /><img onclick="self.location.href='/img694/2827/page4q.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img694.imageshack.us/img694/2827/page4q.jpg" alt="page4q.jpg" style="width: 514px; height: 700px;" /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 130%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 100%;">၄။ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ ရွမ္းလူမ်ိဳးမ်ား (ေအဒီ ၅၆၅)</span><span style="font-size: 100%;"><span style="font-size: 85%;">.... ေအဒီ ၅၆၅ ခုႏွစ္၌ ပုဂံတြင္ စန္ေလဆိုမြန္ (SAN-LAY-SO MON) ဘုရင္အုပ္စိုးခဲ့သည္။ ထိုဘုရင္ မင္းျမတ္ဦးေဆာင္၍ ရွမ္းအင္ပါယာကို ခ်ဲထြင္ခဲ့သည္။ ရွမ္းအင္ပါယာ ခ်ဲ႕ထြင္စဥ္ တပါတည္း လယ္ယာေျမမ်ားကိုလည္း ခ်ဲ႕ထြင္ခဲ့သည္။ ဘုရင္မင္းျမတ္ႏွင္တကြ တိုင္းသူျပည္သားမ်ားသည္ ဗုဒၶဘာသာကို ယံုၾကည္ကိုးကြယ္၍ ငါးပါးေသာ သီလေတာ္ကို ေစာင့္ထိန္းၾကသည္။ ခိုးဆိုးလုယက္မႈ မရွိေစရန္လည္း တာျမစ္ထားသည္။ လာေရာက္က်ဴးေက်ာ္ သူရန္မွကာကြယ္ႏိုင္ရန္အတြက္လဲ အတားအဆီးမ်ား ေဆာက္လုပ္ခဲ့သည္။</span></span></span><br /><span style="font-size: 130%;"><span style="font-size: 100%;"></span></span></div><span style="font-size: 130%;"><span style="font-size: 100%;"><br /></span></span><img onclick="self.location.href='/img33/6245/page5tt.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img33.imageshack.us/img33/6245/page5tt.jpg" alt="page5tt.jpg" style="width: 508px; height: 700px;" /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 130%;"><span style="font-weight: bold;">၅။ အဘိရာဇာ (ေအဒီ ၈၅၀)</span></span> .... <span style="font-size: 100%;">ကုလားဘုရင္ အဘိရာဇာသည္ ကုလားျပည္ေျမာက္ပိုင္းတြင္ စစ္ရွံဳး၍ ရွမ္းျပည္ တေကာင္းတို႔ တိမ္းေရွာင္လာခဲ့သည္။ ၎တို႔သည္ နမ့္ကြီး (ဧရာဝတိျမစ္) အနီးတြင္ စခန္းခ်ေနထိုင္ၾကသည္။ ထိုေဒသကို ဟသၤာတ (HONG-SA) ဟုေခၚတြင္သည္။ စစ္မက္ျဖစ္ပြားျခင္းမရွိပဲ ေနာက္ပိုင္းတြင္ တေပ (TA-PAY) သို႔ေျပာင္းေရႊ႕ေနထိုင္ၾကသည္။ ၎တို႔သည္ အဆို၊ အတီး၊ အက၊ နကၡတ္ေဗဒ၊ တိုင္းရင္ေဆး အစရွိေသာ ပညာရပ္ အေျမာက္အမ်ား သယ္ေဆာင္လာခဲ့ၾကသည္။ ထို႔သို႔ အဖိုးတန္လွေသာ ပညာရပ္မ်ားေၾကာင့္ ေဒသခံရွမ္းလူမ်ိဳးမ်ား၏ အေလးေပးဆက္ဆံလိုျခင္းကို ခံၾကရသည္။ ၎၏လူမ်ားတိုက္တြန္းခ်က္အရ ကုလားဘုရင္ အဘိရာဇာသည္ တေကာင္းသို႔ေျပာင္းေရႊ႕ေနထိုင္ခဲသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ တေကာင္းဘုရင္ ရွမ္းမင္းသားသည္ ဗန္ဂၽြန္း (Viang Chon) ျမိဳ႕သစ္သို႔ေျပာင္းေရြ႕မင္းျပဳရာ ကုလားဘုရင္က တေကာင္းကို ဆက္လက္မင္းျပဳေလသည္။</span><br /></div><br /><span style="font-weight: bold;"></span><span style="font-weight: bold;"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9081218825666951456-7602504015006799037?l=shanhistory.blogspot.com' alt='' /></div>History Of Taihttp://www.blogger.com/profile/08044715127455213721noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-9081218825666951456.post-80975142617875194542009-11-21T03:50:00.001+06:302011-11-04T17:00:52.590+06:30<div style="text-align: center;"><img style="width: 505px; height: 700px;" src="http://img25.imageshack.us/img25/5276/81224024.jpg" /><br /><b><span style="font-size:85%;">Tai Kingdoms</span> from chinese and tai records</b><br /><br /><img style="width: 505px; height: 700px;" src="http://img233.imageshack.us/img233/5277/coverko.jpg" /><br /><b>ရွမ္းတို႔ ရိုးရာ အိုးစည္ဗံုေမာင္း၊ ကိႏၷရာ အက သရုပ္ျပပန္းခ်ီ</b><br /><br /><img style="width: 506px; height: 700px;" src="http://img263.imageshack.us/img263/1294/cover1cb.jpg" /><br /><b>intro 1</b><br /><br /><img style="width: 506px; height: 700px;" src="http://img204.imageshack.us/img204/2848/cover2l.jpg" /><br /><b>intro 2</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9081218825666951456-8097514261787519454?l=shanhistory.blogspot.com' alt='' /></div>History Of Taihttp://www.blogger.com/profile/08044715127455213721noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-9081218825666951456.post-86141279720087149172009-11-16T15:40:00.004+06:302011-11-04T15:56:46.213+06:30<span id="fullpost"><br /></span><div style="text-align: center;"><br /><img onclick="self.location.href='/img256/1363/pa260272desktopresoluti.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img256.imageshack.us/img256/1363/pa260272desktopresoluti.jpg" alt="pa260272desktopresoluti.jpg" style="width: 508px; height: 381px;" /><br />က်ိဳင္းတံုေက်ာင္းေရွ႕စုရပ္တြင္ ရွမ္းအိုးစည္တီးဗံုေမာင္းတီး၍ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ကခုန္ၾကေနၾကစဥ္။<br /><br /><img onclick="self.location.href='/img35/7065/pa260273desktopresoluti.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img35.imageshack.us/img35/7065/pa260273desktopresoluti.jpg" alt="pa260273desktopresoluti.jpg" style="width: 508px; height: 381px;" /><br /><br /><img onclick="self.location.href='/img261/639/pa260304desktopresoluti.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img261.imageshack.us/img261/639/pa260304desktopresoluti.jpg" alt="pa260304desktopresoluti.jpg" style="width: 508px; height: 381px;" /><br /><br /><img onclick="self.location.href='/img337/629/pa260321desktopresoluti.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img337.imageshack.us/img337/629/pa260321desktopresoluti.jpg" alt="pa260321desktopresoluti.jpg" style="width: 508px; height: 381px;" /><br />ဤကဲသို႔ ကိုယ့္ျမိဳ႕ကိုယ့္ေဒသ ကိုကိုယ္စားျပဳ၍ ေရွ႕မွဦးေဆာင္ေသာ အလံကိုင္မ်ားျဖင့္ လွည့္လည္ၾကသည္။<br /><br /><img onclick="self.location.href='/img5/4971/pa260274desktopresoluti.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img5.imageshack.us/img5/4971/pa260274desktopresoluti.jpg" alt="pa260274desktopresoluti.jpg" style="width: 508px; height: 381px;" /><br /><br /><img onclick="self.location.href='/img694/9941/pa260275desktopresoluti.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img694.imageshack.us/img694/9941/pa260275desktopresoluti.jpg" alt="pa260275desktopresoluti.jpg" style="width: 508px; height: 381px;" /><br />ၾကီး၊ငယ္၊လတ္မေရြး ပါဝင္ဆင္ႏြဲၾကသည္။<br /><br /><img onclick="self.location.href='/img692/5148/pa260277desktopresoluti.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img692.imageshack.us/img692/5148/pa260277desktopresoluti.jpg" alt="pa260277desktopresoluti.jpg" style="width: 508px; height: 381px;" /><br /><br /><img onclick="self.location.href='/img697/6181/pa260281desktopresoluti.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img697.imageshack.us/img697/6181/pa260281desktopresoluti.jpg" alt="pa260281desktopresoluti.jpg" style="width: 508px; height: 381px;" /><br />အမ်ိဳးသား အမ်ိဳးသမီး အိုးစည္ ဗံုေမာင္းမ်ားအဖြဲ႕မ်ားျဖင့္ ေပ်ာ္ရႊင္စြာျဖင့္...<br /><br /><img onclick="self.location.href='/img269/1807/pa260283desktopresoluti.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img269.imageshack.us/img269/1807/pa260283desktopresoluti.jpg" alt="pa260283desktopresoluti.jpg" style="width: 508px; height: 381px;" /><br /><br /><img onclick="self.location.href='/img4/4852/pa260284desktopresoluti.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img4.imageshack.us/img4/4852/pa260284desktopresoluti.jpg" alt="pa260284desktopresoluti.jpg" style="width: 508px; height: 381px;" /><br />တစ္ဦးခ်င္းစီ ပေဒသာပင္မ်ားကိုယ္စီကိုင္၍ လွည့္လည္ ၾကသူမ်ားကို ေတြ႕ရစဥ္။<br /><br /><img onclick="self.location.href='/img692/2231/pa260276desktopresoluti.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img692.imageshack.us/img692/2231/pa260276desktopresoluti.jpg" alt="pa260276desktopresoluti.jpg" style="width: 508px; height: 381px;" /><br /><br /><img onclick="self.location.href='/img33/1276/pa260287desktopresoluti.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img33.imageshack.us/img33/1276/pa260287desktopresoluti.jpg" alt="pa260287desktopresoluti.jpg" style="width: 508px; height: 381px;" /><br />ဤကဲသို႔ ၅ေယာက္ ၆ေယာက္ထမ္းေသာ ပေဒသာပင္ျဖင့္လဲ လွည့္လည္ၾကသည္။<br /><br /><img onclick="self.location.href='/img29/5248/pa260318desktopresoluti.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img29.imageshack.us/img29/5248/pa260318desktopresoluti.jpg" alt="pa260318desktopresoluti.jpg" style="width: 508px; height: 381px;" /><br />တိုးနယား အကမ်ားျဖင့္လည္း ကျပ လွည့္လည္ၾကသည္။<br /><br /><img onclick="self.location.href='/img188/2189/pa260330desktopresoluti.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img188.imageshack.us/img188/2189/pa260330desktopresoluti.jpg" alt="pa260330desktopresoluti.jpg" style="width: 360px; height: 480px;" /><br /><br /><img onclick="self.location.href='/img32/3378/pa260331desktopresoluti.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img32.imageshack.us/img32/3378/pa260331desktopresoluti.jpg" alt="pa260331desktopresoluti.jpg" style="width: 360px; height: 480px;" /><br />ကထိန္လွည့္လည္စဥ္ လိုက္ပါေသာ ရွမ္းလွပ်ိဳျဖဴေလးမ်ား...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9081218825666951456-8614127972008714917?l=shanhistory.blogspot.com' alt='' /></div>History Of Taihttp://www.blogger.com/profile/08044715127455213721noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-9081218825666951456.post-78409774409284078252009-11-16T04:20:00.006+06:302011-11-26T16:13:00.859+06:30<div style="text-align: justify;"><br /><div style="text-align: center;"><img style="width: 362px; height: 253px;" src="http://img94.imageshack.us/img94/4843/peemaitai.jpg" /><br /></div>ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ဆိုသည္မွာ ႏွစ္ေဟာင္းကုန္၍ ႏွစ္သစ္သို႔ ေရာက္ရွိခ်င္းပင္ျဖစ္သည္။ နတ္ေတာ္လတြင္ ရွမ္းလူမ်ိဳးတို႔၏ ႏွစ္သစ္ကူးျခင္းကား ရွမ္းလူမ်ိဳးမ်ားသည္ သီးျခားျပကၡဒိန္ရွိေနျခင္းကို ေဖာ္ညႊန္းလ်က္ရွိသည္။<br /><br />ရွမ္းႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ သမိုင္းအရ သာသနာေတာ္ႏွစ္ ၄၅၀ (ဘီစီ ၉၄) တြင္ ရွမ္းလူမ်ိဳးမ်ားသည္ "မူအန္ေမာဝ္" တိုင္းျပည္ကို တည္ေထာင္ခဲ့သည္။ ထိုႏွစ္သည္ စတုတၳသဂၤါယနာတင္ေသာႏွစ္လဲျဖစ္သည္။ ေသာဏမေထရ္သည္ ရွမ္းေဒသသို႔ သာသနာျပဳႂကြေရာက္ေတာ္မူခဲျပီး မဇၩႏိ ၱကမေထရ္က တရုတ္ျပည္တြင္ သာသနာျပဳႂကြေတာ္မူသည္။ မိန္းဆည္ဘုရင္၏ သားေတာ္အိမ္ေရွ႕မင္းသား ခြန္ေဟာင္သည္ ေနာက္ပါတပည့္ေလးဦးႏွင့္အတူ အေနာက္ႏိုင္ငံ (အိႏိၵယ) သို႔ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားကို ေရကူးျပီး သယ္ေဆာင္၍ ေနျပည္ေတာ္သို႔ ျပန္ေရာက္လာေလသည္။ ထိုအခ်ိန္သည္ ရွမ္းလူမ်ိဳးမ်ား ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္အခ်ိန္ က်ေရာက္ေနသျဖင့္ အထက္ပါ အေၾကာင္းေၾကာင္းတို႔ေၾကာင့္ သာသနာေတာ္ႏွစ္ ၄၅၀ သည္ရွမ္းတို႔၏ ထူးျခားေသာ ႏွစ္ျမတ္ျဖစ္သျဖင့္ ထိုႏွစ္မွစ၍ ရွမ္းႏွစ္သစ္ကို စတင္ေရတြက္ခဲၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ရွမ္းႏွစ္သည္ ေရွးကာလမွစ၍ ယေန႔တိုင္ ရွမ္းလူမ်ိဳးမ်ား အျမတ္ႏိုးဆံုးပြဲေတာ္အျဖစ္ ဆက္လက္ဆင္ႏြဲက်င္းပလာခဲၾကသည္။<br /></div><span id="fullpost"><br />ထိုႏွစ္ကူးပြဲေတာ္တြင္-<br />၁။ ႏွစ္သစ္ကူးအစားအစာေပပို႔လွဴဒါန္းျခင္း<br />၂။ ႏွစ္သစ္ကူးကို ေစာင့္ျခင္း<br />၃။ ႏွစ္သစ္ကို ၾကိဳဆိုျခင္း<br />၄။ ႏွစ္သစ္ဝမ္းေျမာက္ျခင္း<br />၅။ ႏွစ္သစ္မဂၤလာျပဳျခင္း<br />၆။ ႏွစ္သစ္စီမံျခင္း<br />၇။ ႏွစ္သစ္စာ သံုးေဆာင္ျခင္း<br />၈။ ႏွစ္သစ္လက္ေဆာင္ေပးပို႔ျခင္း<br />၉။ ႏွစ္သစ္အားကစားပြဲက်င္းပျခင္းမ်ားကို ျပဳလုပ္ဆင္ႏြဲၾကေလသည္။<br /><br /></span><div style="text-align: justify;">ယခုအခါတြင္ က်င္းပေသာ ရွမ္းႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္သည္ ရွမ္းျပည္နယ္ျမိဳ႕ေတာ္ ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕ႏွင့္ မူဆယ္ျမိဳ႕တို႔တြင္ အစည္ကားဆံုးျဖစ္သည္။ ယင္းရွမ္းႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္တြင္ ရွမ္းျပည္နယ္ရွိ ျမိဳ႕ရြာမ်ားမွ ယဥ္ေက်းမႈ အဖြဲမ်ားသည္။ ပြဲေတာ္က်င္းပရာ ေနရာသို႔ လာေရာက္ေဖ်ာ္ေျဖၾကေလသည္။ ေဖ်ာ္ေျဖမႈမ်ားတြင္ အဆို အတီး မ်ားအျပင္ ရွမ္းရိုးရာ ျပဇာတ္မ်ားကိုလည္း ထည့္သြင္းကျပၾကေလသည္။ ထို႔အျပင္ ရွမ္းရိုးရာ အစားအေသာက္ဆိုင္မ်ား ရွမ္းရိုးရာ အသံုးအေဆာင္ အဝတ္အထည္မ်ား ေရာင္းခ်ေသာ ဆိုင္မ်ားကိုလည္း ဖြင့္လွစ္ထားေလသည္။ </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9081218825666951456-7840977440928407825?l=shanhistory.blogspot.com' alt='' /></div>History Of Taihttp://www.blogger.com/profile/08044715127455213721noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-9081218825666951456.post-42972831251467496852009-10-03T06:03:00.011+06:302011-11-04T16:51:47.452+06:30<div style="text-align: justify;">ဘုရင္ေနာင္ အင္းဝကိုရျပီးေနာ္က အံုးေပါင္ခြန္မႈိင္းစားေသာ စဥ့္ကူးျမိဳ႕ကို ေရေၾကာင္းဆန္၍ လုပ္ၾကံေစျပန္သည္။ ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၉၁၆၊ ေအဒီ (၁၅၅၄) ခုႏွစ္ တေပါင္းလခန္႔တြင္ ဗန္းေမာ္ရွမ္းျပည္ဘက္သို႔ ခ်ီရာ ဓိက်ည္၊ ေကာင္းတံု၊ ေကာင္းစင္၊ ငရင္၊ ဗန္းေမာ္ စသည္တို႔မွ လက္ေဆာင္တို႔ျဖင့္ ခိုဝင္လာသည္။ ထို႔ေနာက္ မိုးေကာင္း၊ မိုးညွင္း၊ မိုးနဲ၊ ေညာင္ေရႊ၊ ရပ္ေစာက္၊ လဲခ်ား၊ မိုင္းကိုင္ စေသာရွမ္းျပည္နယ္တလႊားကို သိပ္ယူေလသည္။ ေအဒီ ၁၅၅၇ တြင္ မိုးနဲကိုရေသာ္ ထားစင္ဆိပ္မွ သံလြင္ျမစ္ကို ကူးျပီးလွ်င္ ဇင္းမယ္သို႔ ခ်ီ၍ လုပ္ၾကံသည္။ ေအဒီ ၁၅၅၈ ခုတြင္ မင္းႏွင့္တကြ ျမိဳ႕ကိုရသည္။ ဇင္းမယ္မင္း ကို မင္းျမဲျပဳေစ၍ ဇင္းမယ္တြင္ ဗမာတပ္ကို အေစာင့္အေနခ်ထားကာျပန္ေလသည္။ အျပန္တြင္ ဇင္းမယ္သား ပညာသည္တို႔ကို ေခၚခဲ၍ ဟံသာဝတီတြင္ အကြက္ခ်၍ ေနေစသည္။ ထိုအခါမွစ၍ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ဇင္းမယ္ ယြန္းထည္ပညာ ေရာက္လာသည္ဟု ဆိုၾကသည္။<br /><br />ဇင္းမယ္ကိုရလွ်င္ သိႏီၷေစာ္ဘြားသစၥာခံလာသည္။ ေအဒီ ၁၅၅၉ ခုႏွစ္တြင္ ကေလး၊ မင္းကင္းနယ္ပယ္မ်ားကို ကသည္းေစာ္ဘြားက သစၥာခံ၍ သမီးေတာ္ကိုဆက္သည္။ ေအဒီ ၁၅၆၂ ခုတြင္တရုတ္ပိုင္ယူနန္နယ္ကို ခ်င္းနင္းဝင္ေရာက္ကာ မိုင္းေမာ၊ စည္ခြင္၊ ဟိုသာ၊ လာသာ၊ မိုးနား၊ စႏၵား စေသာ ရွမ္း တရုတ္ နယ္ပက္တို႔ကို သိမ္းယူေလသည္။ ထိုေဒသတို႔တြင္ ဘုရင့္ေနာင္ႏွင့္ သားေတာ္အိမ္ေရွစံ နႏၵဘုရင္ကို အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ ဗမာတပ္သားတို႔ တိုက္ခိုက္မႈမ်ားမွာ အံ့ဖြယ္သူရဲရွိလွေၾကာင္း ထိုေခတ္တရုတ္သမိုင္းတို႔တြင္ မွတ္တမ္းတင္ထားေလသည္။ အမွန္မွာ ဘုရင့္ေနာင္လက္ထက္ ဗမာတပ္မ်ားသည္ အရွအေရွပိုင္းတြင္ တန္ခိုးထြားလ်က္ရွိေသာ တရုတ္ မင္မင္းဆက္၏ တပ္မ်ားကို ေအာင္ျမင္စြာ တိုက္ခိုက္ႏိုင္ခဲသျဖင့္ အာရွတိုက္ အေရွ႔ပိုင္းႏွင့္ ေတာင္ပိုင္းတြင္ ျပိဳင္ဘက္ကင္းေသာ တပ္ျဖစ္လာခဲ့သည္ဟု ဆိုႏိုင္ေပသည္။<br /><span id="fullpost"><br />သိမ္းသြင္းထားျပီးျဖစ္ေသာ နယ္အသီးသီးမွ စစ္သားမ်ားကို စုေဆာင္း၍ ဖြဲ႔စည္းထားေသာေၾကာင့္ လြန္စြာေတာင့္တင္းေသာ ဘုရင့္ေနာင္၏ တပ္သည္ ေအဒီ ၁၅၆၃ ခုႏွစ္တြင္ယိုးဒယား ျပည္ေတာင္ပိုင္း ကိုခ်ီတက္တိုက္ခိုက္သည္။ ဘုရင့္ေနာင္က ယိုးဒယားသည္ ျမန္မာတို႔၏ လက္နက္ႏိုင္ငံျဖစ္ေၾကာင္း ထင္ရွားေစလိုသည့္ သေဘာႏွင့္ ယိုးဒယားတြင္ရွိေသာ ဆင္ျဖဴေလးစီးမွ တစ္စီးေတာင္းသည္ကို ယိုးဒယားတို႔ မေပးသျဖင့္ ခ်ီတက္ျခင္းျဖစ္သည္။ ယိုးဒယားမင္းကိုယ္တုိင္ ကြပ္ကဲတိုက္ခိုက္ေသာ လံုကလိတပ္ကို သေဘၤာသံုးစီးႏွင့္တကြ ရသည္တြင္ ယိုးဒယားမင္းလက္နက္ခ်၍ ဆင္ျဖဴေတာ္မ်ားကို ဆက္သည္။ ဤတြင္ ဘုရင့္ေနာင္မင္းတရားသည္ ဟံသာဝတီ ဆင္ျဖဴမ်ားရွင္ ဘြဲကိုခံယူရရွိသည္။ ယိုးဒယားကို ေအာင္ျပီးေနာက္ ဟံသာဝတီ ဆင္ျဖဴမ်ားရွင္သည္ ယိုးဒယားေတာ္ၾကီး ျဗမဟိန္အား ယိုးဒယားကို မင္းျပဳေစျပီးလွ်င္ တပ္သား ၃၀၀၀ ခန္႔ပါဝင္ေသာ ဗမာျမိဳ႕ေစာင့္တပ္တစ္ခုခ်ထားခဲသည္။ ယိုးဒယားမင္းၾကီး ျဗသာဓိရာဇာ၊ သားငယ္ ျဗရာမသြန္၊ အမတ္ၾကီး ေအာက္ျဗစကၠီႏွင့္ ဆင္ျဖဴေလးစီးကို ေဆာင္ယူခဲ့သည္။ ထိုမွတပါး အႏုပညာဆိုင္ရာ အဖိုးတန္ပစၥည္း၊ ယိုးဒယားသား အခ်က္အျပဳတ္၊ အတီးအမႈတ္၊ လက္မႈပညာတို႔ ကို သားမယားႏွင့္တကြ ေဆာင္ယူခဲ့၍ အသီးသီး အကြက္အရပ္ခ်၍ ေနေစသည္။<br /><br /><br />ဘုရင့္ေနာင္သည္ ရန္သူကိုပင္ စိတ္သေဘာထားၾကီးစြာျဖင့္ ခြင့္လႊတ္ေတာ္မူတတ္သည့္ ဝါသနာအတိုင္း ယိုးဒယားဘုရင္ ျဗသာဓိရာဇာအား ရဟန္းဝတ္ခြင့္ျပဳျပီးလွ်င္ ယိုးဒယားသို႔ျပန္လို႔သည္ ဆို၍ ျပန္ခြင့္ျပဳသည္။ သို႔ရာတြင္ ယိုးဒယားဘုရင္သည္ ယိုးဒယားသို႔ေရာက္ေသာ္ လူသူလက္နက္စုေဆာင္း၍ ေတာ္လွန္ ပုန္ကန္ေလသည္။ ေအဒီ ၁၅၆၈ ခုႏွစ္တြင္ ဘုရင့္ေနာင္သည္ ယိုးဒယားသို႔ ခ်ီေတာ္မူ၍ ၁၀ လခန္႔ ျမိဳ႕ကိုဝန္းရံ၍ မင္းႏွင့္တကြ တစ္ျမိဳ႕လံုးကိုရသည္။ ယိုးဒယား ကိုရ၍ လင္းဇင္းသို႔ခ်ီေတာ္မူသည္။<br /><br />လင္းဇင္းမင္းျဗဲစဲစစ္ ထြက္ေျပး၍ မရေသာ္လည္း မိဖုရား၊ သမီး၊ ကိုယ္လုပ္ေမာင္းမႏွင့္ မွဴးမတ္ ဆင္၊ ျမင္း လူသူတို႔ကို ရသည္။ မိဖုရား၊ သမိး၊ ကိုယ္လုပ္ေတာ္မ်ားကို အသံုးအေဆာင္ အဝတ္အစား အေစအပါးေပးေတာ္မူ၍ နန္းတြင္းတြင္ ေကာင္းမြန္စြာထားေတာ္မူသည္။ လင္းဇင္းမင္းညီ မိုင္းခံစားေစာ္ဘြားအားလည္း အေဆာင္အေယာင္ အျခံအရံ အိမ္ရာေပးေတာ္မူ၍ အပါးေတာ္တြင္ မျပတ္ျမဲစြဲေစသည္။ လင္းဇင္းမွရခဲ့ေသာ လူတစ္ေထာင္ေက်ာ္ကိုလည္း အၾကီးေခါင္းႏွင့္အတူ အစုအကြက္ခ်၍ အမႈေတာ္ကို ထမ္းေစေလသည္။<br /><br />ယင္းသို႔ ဇင္းမယ္၊ ယိုးဒယား၊ လင္းဇင္းတို႔သို႔ ထြက္၍ တိုက္ေတာ္မူစဥ္ ဟံသာဝတီတြင္ ရွမ္းျပည္ အရပ္ရပ္မွယူခဲေသာ သံု႔ပန္းလူအေပါင္းတို႔သည္ ပုန္ကန္ၾကျပီး ဟံသာဝတိရွိ အေဆာက္အဦးတို႔ ကို မီးတုိက္ၾကေလသည္။ ဘုရင့္ေနာင္မရွိခိုက္ အင္းဝဘုရင္ေဟာင္း နရပတိစည္သူႏွင့္ တာေနာအမတ္တို႔ ဦးစီး၍ သူပုန္တို႔ကို တိုက္ရာ သူပုန္တို႔ပ်က္၍ ဒလသို႔ေျပးသည္။ ဘုရင့္ေနာင္ ၾကားသိေလေသာ္ ၉၂၇ခုတြင္ ဟံသာဝတီသို႔ျပန္၍ အပ်က္အစီးမ်ားကို ျမင္၍ ျပင္းစြာအမ်က္ထြက္ျပီး နန္းေတာ္သို႔ မဝင္ေတာ့ပဲ ဒလသို႔ခ်ီသည္။ ပုန္ကန္သူ ၇၀၀ ေက်ာ္ေသ၍ ၇၀၀၀ ကိုလက္ရဖမ္းမိသည္။ ဗားေတာ္ဆရာေတာ္ အမွဴးရွိေသာမြန္ ျမန္မာဆရာေတာ္မ်ား၏ ေဟာေျပာခ်က္အရ သူပုန္ေခါင္းေဆာင္ ၇ က်ိပ္ကိုသာ ကြပ္မ်က္သည္။ က်န္သူပုန္မ်ားအား ေၾကာက္လန္႔ေစရန္ မီးထင္းတိုက္ဟန္ျပဳျပီးမွ ဆရာေတာ္၏ ေတာင္းပန္ခ်က္အရ ျပန္လႊတ္ေပးေလသည္။<br /><br />ဘုရင့္ေနာင္သည္ ရွမ္းျပည္တစ္ခြင္လံုးကို သိမ္းသြင္းျပီးေနာက္ ေအဒီ ၁၅၅၉ ခုႏွစ္တြင္ ရွမ္းျပည္ကို ျပည္ေထာင္အျဖစ္ ေအာက္ပါအတိုင္း သတ္မွတ္ေပးခဲ့သည္။<br /><br />၁. မိုးေကာင္းနယ္ ---------------- ျမိဳ႕ေပါင္း ၉၉ ျမိဳ႕ရွိသည္။<br />၂. မိုးညွင္းနယ္ ------------------ ျမိဳ႕ေပါင္း ၃၇ ျမိဳ႕ရွိသည္။<br />၃. ေသာင္သြပ္နယ္ -------------- ျမိဳ႕ေပါင္း ၂၈ ျမိဳ႕ရွိသည္။<br />၄. မိုးမိတ္နယ္ -------------------ျမိဳ႕ေပါင္း ၄၉ ျမိဳ႕ရွိသည္။<br />၅. သိႏၷီနယ္ -------------------- ျမိဳ႕ေပါင္း ၄၉ ျမိဳ႕ရွိသည္။<br />၆. အုန္းေပါင္ (သီေပါ) နယ္ ------- ျမိဳ႕ေပါင္း ၂၉ ျမိဳ႕ရွိသည္။<br />၇. မိုးနဲနယ္ --------------------- ျမိဳ႕ေပါင္း ၃၇ ျမိဳ႕ရွိသည္။<br />၈. ေညာင္ေရႊန ----------------- ျမိဳ႕ေပါင္း ၃၉ ျမိဳ႕ရွိသည္။<br />၉. မိုးျဗဲနယ္ -------------------- ျမိဳ႕ေပါင္း ၃၉ ျမိဳ႕ရွိသည္။<br /><br />က်ိဳင္းတံုကား ေခမရ႒တိုင္းျဖစ္၍ ရွမ္းျပည္အေရွ႕ပိုင္း အုပ္ခ်ဳပ္ေရးတြင္ ပါဝင္သည္။ ေမာျပည္ (မိန္းေမာ) ကားတရုတ္လက္ေအာက္ခံသျဖင့္ ထို ၉ နယ္တြင္ မပါဝင္ေခ်။<br /><br />ရွမ္းျပည္တစ္လႊား၌ ေစာ္ဘြားတို႔ ေသလွ်င္ ေစာဘြားစီးေသာ ဆင္ျမင္း၊ ခ်စ္ေသာကၽြန္တို႔ကို သတ္ျပီး တြင္း၌ အတူျမဳပ္ေသာအက်င့္ကိုလည္း တားျမစ္၍ သာသနာေတာ္ကို ျဖန္႔ေပးသည္။<br /><br />ႏိုင္ငံသမိုင္း၏ ထပ္တလဲလဲ ျဖစ္ပ်က္တတ္သည့္ သေဘာတရားအေလ်ာက္ ဗမာတို႔သည္ ပုဂံပ်က္ျပီးေနာက္ အႏွစ္ ၂၄၀ ခန္႔ၾကာမွ် နိမ့္က်ခဲ၏။ ဤကာလမွာ ရွမ္းအမ်ိဳးသားတို႔ ဝင္ေရာက္ခ်ိန္မွ စတင္ခဲ့သည္။ ဤကာလတြင္း ပုဂံေခတ္မွာကဲ့သို႔ ဗမာတို႔ ၏ အရည္အေသြး ထင္ရွားျခင္းမရွိခဲ့ေပ။</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9081218825666951456-4297283125146749685?l=shanhistory.blogspot.com' alt='' /></div>History Of Taihttp://www.blogger.com/profile/08044715127455213721noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9081218825666951456.post-46645693330953779402009-09-25T20:42:00.011+06:302011-11-04T17:08:26.787+06:30<div style="text-align: center;"><img onclick="self.location.href='/img265/8748/p6110168desktopresoluti.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img265.imageshack.us/img265/8748/p6110168desktopresoluti.jpg" alt="p6110168desktopresoluti.jpg" style="width: 362px; height: 270px;" /><br />သွ်မ္းေစာ္ဘြားတို႔၏ ေျခနင္းမ်ား။<br /></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><img onclick="self.location.href='/img39/8049/p6110175desktopresoluti.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img39.imageshack.us/img39/8049/p6110175desktopresoluti.jpg" alt="p6110175desktopresoluti.jpg" style="width: 320px; height: 240px;" /><br />ေညာင္ေရႊ ေရွးေဟာင္းျပတိုက္တြင္ရွိေသာ သွ်မ္းေစာ္ဘြား၏ သလြန္။<br /></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><img onclick="self.location.href='/img69/306/p6110174desktopresoluti.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img69.imageshack.us/img69/306/p6110174desktopresoluti.jpg" alt="p6110174desktopresoluti.jpg" style="width: 361px; height: 270px;" /><br />ေညာင္ေရႊ ေရွးေဟာင္းျပတိုက္တြင္ရွိေသာ ေစာ္ဘြားမ်ားအသံုးျပဳေသာ လူထမ္းေဝါ။<br /></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><img onclick="self.location.href='/img682/6329/p6110171desktopresoluti.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img682.imageshack.us/img682/6329/p6110171desktopresoluti.jpg" alt="p6110171desktopresoluti.jpg" style="width: 360px; height: 270px;" /><br />ေညာင္ေရႊ ေရွးေဟာင္းျပတိုက္တြင္ရွိေသာ သွ်မ္းေစာ္ဘြား၏ ရာဇပလႅင္ ႏွင့္ ထီးျဖဴမ်ား။<br /></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><img onclick="self.location.href='/img524/5997/p6110170desktopresoluti.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img524.imageshack.us/img524/5997/p6110170desktopresoluti.jpg" alt="p6110170desktopresoluti.jpg" style="width: 360px; height: 481px;" /><br />ေညာင္ေရႊ ေရွးေဟာင္းျပတိုက္တြင္ရွိေသာ သွ်မ္းေစာ္ဘြားသံုး နယားပလႅင္။<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9081218825666951456-4664569333095377940?l=shanhistory.blogspot.com' alt='' /></div>History Of Taihttp://www.blogger.com/profile/08044715127455213721noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9081218825666951456.post-39643762621306846752009-09-21T06:04:00.002+06:302011-11-04T16:51:47.454+06:30<div style="text-align: justify;">တပင္ေရႊထီးလက္ထက္ ျမန္မာသကၠရာဇ္ (၉၀၆) ခုတြင္ စလင္းစည္သူေက်ာ္ထင္ႏွင့္ ပဲခူးစည္သူေက်ာ္ထင္သည္ ဆင္စီးခ်င္းတိုက္ခိုက္ၾကရာ စလင္းစည္သူေက်ာ္ထင္ အေရးမသာသျဖင့္ ဆင္တစ္ေကာင္ႏွင့္ ေလာင္းရွည္ေၾကာင္း ခ်င္းေတာင္ကိုေျပးေလ၏။ စလင္းစည္သူေက်ာ္ထင္ကို ခ်င္းတို႔ဖမ္းမိျပီး မိုးညွင္းစဝ္လံုငယ္သို႔ ဆက္သ၏။ မိုးညွင္းစဝ္လံုငယ္၏ အကူအညီျဖင့္ အင္းဝကိုလုပ္ၾကံရန္အတြက္ ဆင္ေျခာက္ဆယ္၊ ျမင္းရွစ္ရာ၊ စစ္သည္သူရဲငါးေသာင္းေပး၍ သကၠရာဇ္ (၉၀၇) ခုတြင္ ယခုစစ္ကိုင္းျမိဳ႕ကို တည္ေတာ္မူသည္။<br /><br />ေအဒီ ၁၅၅၁ ခုတြင္ စစ္ကိုင္းစည္သူေက်ာ္ထင္သည္ ဆင္ျမင္းအလံုးအရင္းႏွင့္ အင္းဝသို႔ခ်ီတက္ တိုက္ခိုက္သည္။ အင္းဝဘုရင္နရပတိသည္ မခုခံႏိုင္သျဖင့္ ျပည္သို႔ေရာက္လာေသာ ဘုရင့္ေနာင္ထံသို႔ သားေတာ္သမီးေတာ္ႏွင့္တကြ ဆင္ျမင္းအလံုးအရင္းကိုယူ၍ ကၽြန္ခံလာသည္။ စစ္ကိုင္းစည္သူေက်ာ္ထင္လည္း နရပတိဟူေသာအမည္ျဖင့္ အင္းဝနန္းတက္၍ မင္းျပဳေလသည္။<br /><br />ျမန္မာသကၠရာဇ္ (၉၁၅) ခုႏွစ္၊ ေအဒီ ၁၅၅၃ ခုတြင္ ဥပရာဇာ ဦးေဆာင္ေသာ ဟံသာဝတီတပ္သည္ အင္းဝသို႔ခ်ီတက္ေလသည္။ အင္းဝဘုရင္လည္း အုန္းေပါင္း၊ ဗန္းေမာ္၊ မိုးေကာင္း၊ မိုးညွင္းေစာ္ဘြားတို႔၏ အကူအညီျဖင့္ အခိုင္အလံုရွိသျဖင့္ ဥပရာဇာတို႔ ျပန္ဆုတ္ခဲ့ၾကသည္။ ေအဒီ ၁၅၅၄ ခုတြင္ ဘုရင့္ေနာင္ကိုယ္တိုင္ ဦးေဆာင္၍ တိုက္ခိုက္လုပ္ၾကံရာ အလိုျပည့္ေလသည္။ အင္းဝဘုရင္ နရပတိကိုကား အသက္အရြယ္ၾကီးရင့္၍ သနားသျဖင့္ သစၥာေတာ္ေပးျပီးလွ်င္ ဟံသာဝတီသို႔ပို႔ကာ အလုပ္အေကၽြး ၃၀ ေက်ာ္ေပး၍ ေကာင္းမြန္စြာထားသည္။ ညီေတာ္ မင္းရဲေက်ာ္ထင္ကိုလည္း သတိုးမင္းေစာ အမည္ေပး၍ အင္းဝဘုရင္ခံအျဖစ္ ခန္႔ျပီးလွ်င္ မိဖုရားေခါင္ၾကီးတြင္ျမင္ေသာ သမီးေတာ္ၾကီးႏွင့္ စုလ်ားရစ္ပတ္ လက္ထပ္ေပးေတာ္မူသည္။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">မွတ္ခ်က္။ ။ အရွင္သုခမိႏၵ (တန္႔ယန္း) ၏ ရွမ္းတိုင္းရင္းသားမ်ား၏ ယံုၾကည္မႈႏွင့္ ဓေလ့ထံုးစံမ်ား စာအုပ္မွေကာက္ႏႈတ္တင္ျပသည္။</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9081218825666951456-3964376262130684675?l=shanhistory.blogspot.com' alt='' /></div>History Of Taihttp://www.blogger.com/profile/08044715127455213721noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9081218825666951456.post-74748200229859138732009-09-20T21:02:00.006+06:302011-11-04T16:51:47.455+06:30<div style="text-align: justify;">ျမန္မာသကၠရာဇ္ (၉၀၇) ခု၊ ေအဒီ ၁၅၄၅ ခုတြင္ မိုးၿဗဲမင္းသည္ နရပတိဟူေသာအမည္ႏွင့္ အင္းဝေရႊနန္းကို တက္ေတာ္မူသည္။ စစ္ကိုင္းစည္သူေက်ာ္ထင္လည္း စစ္မက္ မျပက္ျဖစ္ၾကသည္။ မိုးၿဗဲနရပတိသည္ အင္းဝကိုတက္လွ်င္ အုန္းေပါင္း ေဆြၾကီးတို႔ကိုလည္း မဆက္ဆံ။ ရွမ္းအသံုးအေဆာင္ အက်င့္အာစာရကိုလည္းမၾကိဳက္၊ မင္းတရား ေရႊထီးသို႔ ေစပါ၍ မဟာမိတ္ေဆြခင္ပြန္းျပဳေတာ္မူ၏။ စစ္ကိုင္း စည္သူေက်ာ္ထင္ကိုလည္း မျပတ္လႈပ္ေခ်ာက္ရ၏။ ခ်စ္ကၽြန္လည္းျပဳ၏။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">မွတ္ခ်က္။ ။အရွင္သုခမိႏၵ (တန္႔ယန္း) ၏ ရွမ္းတိုင္းရင္းသားမ်ား၏ ယံုၾကည္မႈႏွင့္ ဓေလ့ထံုးစံမ်ား စာအုပ္မွေကာက္ႏႈတ္တင္ျပသည္။</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9081218825666951456-7474820022985913873?l=shanhistory.blogspot.com' alt='' /></div>History Of Taihttp://www.blogger.com/profile/08044715127455213721noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9081218825666951456.post-8730655388131216572009-09-03T18:35:00.004+06:302011-11-04T16:51:47.456+06:30<div style="text-align: justify;">သိုဟန္ဘြားအနီစၥေရာက္ျပီးေနာက္ အင္းဝတြင္ရွိေသာ မွဴးမတ္အေပါင္းတို႔က မင္းၾကီးရန္ေနာင္အား မင္းျပဳရန္ ေတာင္းဆိုေသာ္လည္း မင္းၾကီးရန္ေနာင္အလိုမရွိသျဖင့္ အုန္းေပါင္ခြန္မႈိင္းငယ္ကို အင္းဝမင္းျပဳေစသည္။ မင္းၾကီးရန္ေနာင္အား တလုပ္ျမိဳ႕ကို ပိုင္စားေစေသာ္လည္း ေနာက္တစ္ႏွစ္တြင္ မင္းၾကီးရန္ေနာင္သည္ မကၡရာအရပ္၌ ရဟန္းဝတ္သြားေလေတာ့သည္။ ေအဒီ ၁၅၄၃ ခုႏွစ္ အုန္းေပါင္းခြန္မိန္းသည္ အင္းဝမင္းျဖစ္ေသာအခါ ေညာင္ေရႊ၊ မိုးနဲ၊ ဗန္းေမာ္၊ မိုးမိတ္၊ မိုးညွင္းေစာ္ဘြားမ်ားႏွင့္ တိုင္ပင္၍ ၾကည္းအားေရအားျဖင့္ ျပည္သို႔ခ်ီတက္ တိုက္ခိုက္ေတာ္မူသည္။ ျပည္သတိုးဓမၼရာဇာလည္း အင္အားမမွ်သျဖင့္ ထြက္မတိုက္ဝံ့ေပ။ တပင္ေရႊထီးသည္လည္း ေရအားၾကည္းအား ဆင္ျမင္းအလံုးအရင္းႏွင့္ ဟံသာဝတိမွ ျပည္သို႔ခ်ီတက္လာသည္။ ထိုတိုက္ပြဲတြင္ တပင္ေရႊထီးတပ္က ရွမ္းေစာ္ဘြားမ်ား၏ ေရတပ္ကိုစတင္တိုက္ခိုက္ရာ ရွမ္းေရတပ္ပ်က္၍ ရိကၡာမ်ားမလံုေလာက္ ျဖစ္ရသည္။ ရွမ္းေစာ္ဘြားမ်ား ျပန္ဆုတ္သည့္ အေၾကာင္းကိုသိ၍ တပင္ေရႊထီးသည္ ဘုရင့္ေနာင္ေက်ာ္ထင္ေနာ္ရထာႏွင့္တကြ ငါးတပ္လံုး ဆင္ပါျမင္းပါႏွင့္ လိုက္၍တိုက္ခိုက္ေလရာ ေစာ္ဘြားမ်ားတပ္ပ်က္၍ အင္းဝသို႔ဝင္ေလသည္။ တပင္ေရႊထီးသည္ အင္ဝပိုင္ နယ္ေျမအခ်ိဳကို သိမ္းပိုက္ႏိုင္ခဲ့သည္။ ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၉၀၇ ခု၊ ေအဒီ ၁၅၄၅ တြင္ အုန္းေပါခြန္မိန္း အနိစၥေရာက္ေလသည္။ ထိုေနာက္ အင္းဝနန္းကို ယင္း၏သားေတာ္ မိုးျဗဲနရပတိမင္း နန္းတက္ေတာ္မူသည္။ ေအဒီ ၁၅၄၉ တပင္ေရြထီးသည္ ယိုးဒယားသို႔ ခ်ီတက္တိုက္ခိုက္သည္။ ေအးဒီ ၁၅၅၀ ခုႏွစ္တြင္ စစ္ေတာင္းစား ငမိန္ေစာထြန္းလုပ္ၾကံ၍ တပင္ေရႊထီးနတ္ရြာစံျပီး ဘုရင့္ေနာင္က ေတာင္ငူထီးနန္းကို ဆက္ခံသည္။<br /><br /><b>မွတ္ခ်က္။ ။အရွင္သုခမိႏၵ (တန္႔ယန္း) ၏ ရွမ္းတိုင္းရင္းသားမ်ား၏ ယံုၾကည္မႈႏွင့္ ဓေလ့ထံုးစံမ်ား စာအုပ္မွေကာက္ႏႈတ္တင္ျပသည္။</b><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9081218825666951456-873065538813121657?l=shanhistory.blogspot.com' alt='' /></div>History Of Taihttp://www.blogger.com/profile/08044715127455213721noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9081218825666951456.post-82688931856779702112009-08-26T06:52:00.006+06:302011-11-04T16:51:47.458+06:30<div style="text-align: justify;">ျမန္မာသကၠရာဇ္ (၈၈၈) ခု၊ ေအဒီ ၁၅၂၇ ခု အင္းဝပ်က္သည့္ႏွစ္သည္ မင္းဝမင္းနရပတိ၊ ျပည္ဘုရင္ ဆင္ျဖဴရွင္ သတို႔မင္းေစာ၊ ဟံသာဝတီမင္း ဗညားရံတို႔ အနိစၥေရာက္သည့္ ႏွစ္လည္းသည္။ ထိုအခ်ိန္ကား ရွမ္းျပည္တြင္ သိုဟန္ဘြား ဒုတိယအႀကိမ္ နန္းတက္ျခင္းျဖစ္သည္။<br /><br />သကၠရာဇ္ (၇၂၆)၊ ေအဒီ ၁၃၆၄ ခုတြင္ အင္းဝကို သတိုးမင္းဖ်ားက တည္ေထာင္ၿပီး ဘုရင္နရပတိ တိုင္ေအာင္ မင္း ၁၄ ပါးတြင္ မင္းစဥ္ျပတ္၍ မိုးညွင္းစဝ္လံုသား သိုဟန္ဘြားသည္ အင္းဝကိုတက္၍ မင္းျပဳေတာ္မူသည္။ သိုဟန္ဘြားကို အဘစဝ္လံုေပးေသာ အလံုးအရင္းကား တိုက္ဆင္ႏွစ္ရာ၊ ျမင္းေလးေထာင္၊ စစ္သူရဲေျခာက္ေသာင္း ေပးသည္ဟူ၏။ နရပတိ၏တူေတာ္ မင္းႀကီးရန္ေနာင္သည္ အင္းဝပ်က္ေသာအခါ ၿမိဳ႔ျပင္ေတာအရပ္မွာ ေရွာင္ရွားေနသည္ကို မိုးညွင္းစဝ္လံုက်ခၚ၍ "ငါ့သား သိုဟန္ဘြားသည္ ဗမာအမႈ၌ မလိမၼာပါ။ မင္းႀကီးသြန္သင္ပဲ့ျပင္၍ စီရင္ခင္းစီရင္ဖြယ္ရွိေသာအခါ ငါ့သားႏွင့္ တိုင္ပင္၍ စီရင္ကြပ္ညွပ္ပါ" ဟူ၍ ဆို၏။ ျပင္စည္ၿမိဳ႔ကိုလည္း ေပး၍ စား၏။ စဝ္လံုလည္း အင္းဝႏိုင္ငံကို စီရင္ေတာ္မူၿပီးလွ်င္ မိုးညွင္းသို႔ျပန္ေလ၏။ သိုဟန္ဘြားလည္း စလင္းၿမိဳ႔ကို စည္သူေက်ာ္ထင္အားေပး၏။ ပုဂံကို သတို႔အားေပးၿမဲေပး၍ စားရ၏။ ကမ္းနီၿမိဳ႔ကို ေနာ္ရထာအားေပး၏။ ေပါင္းတည္ကို ပ်ံခ်ီကိုေပး၏။ အျမင့္ကို သက္ေတာ္ရွည္အားေပး၏။<br /><span id="fullpost"><br />အင္းဝဘုရင္သိုဟန္ဘြားလည္း ျပည္ေတာင္ငူသို႔ခ်ီ၍ သိမ္းယူမည့္အေၾကာင္းကို မင္းၾကီးရန္ေနာင္အား တိုင္ပင္ေတာ္မူေသာ္ မင္းၾကီးရန္ေနာင္လည္း "ဤေစာ္ဘြားခ်ီ၍ လုပ္ၾကံေခ်က ျပည္ေတာင္ငူမွ်သည္ ခံႏိုင္ခ်ိမ့္မည္မဟုတ္။ ယင္းသို႔မခံႏိုင္၍ ပ်က္ခဲ့လွ်င္ ဗမာႏိုင္ငံ ဟူ၍ မရွိျပီ။ ရွမ္းတို႔သာ ဗမာတို႔ကို အစိုးရေလေတာ့မည္။ ႂကြင္းမိသည့္ ဗမာႂကြင္းပါေစ" အမွတ္ရွိ၍ ဤသို႔ေလွ်ာက္၏။ "ျပည္ေတာင္ငူကိုခ်ီ၍ လုပ္ၾကံေတာ္မူမည္ မိန္႔ေတာ္မူရာမွာ ဆင္ျမင္းဗိုလ္ပါသာ ပင္ပန္းေတာ့မည္။ ဘုန္းေတာ္ေၾကာင့္ အလိုလိုညြတ္လာေလမည္။ အင္းဝကို အလိုေတာ္ျပည့္ေလျပီးသည္ကို ေနဝံ့မည္ေလာ" ဟူ၍ ေလွ်ာက္၏။<br /><br />"သိုဟန္ဘြားကား ေကာင္းမႈ မေကာင္းမႈကိုမသိ။ ရတနာသံုးပါး ကိုလည္း မရိုေသ။ ခ်ီ၍ လုပ္ၾကံက ပ်က္ေခ်ေတာ့မည္။" ဟုယူဆ၍ သိုဟန္ဘြားထံ လက္ေဆာင္ပဏၰာမ်ား ဆက္သျပီး ရင္းႏွီးမႈကို ရယူမွ ႏိုင္ငံအရွည္တည္တံ့မည့္ အေၾကာင္းကို ျပည္ေတာင္ငူမင္းတို႔အား မင္းၾကီးရန္ေနာင္က စကားဆိုသည္။ ျပည္ေတာင္ငူမင္းတို႔လည္း ပဏၰာကာရပို႔သၾက၍ အခ်စ္ကိုယ္တူျဖစ္ၾက၏။ ေတာင္ငူနယ္စပ္ႏွင့္ အင္းဝေက်းစပ္တြင္ ရွမ္းတို႔ေနလာမည္စိုး၍ ကန္ေခ်ာင္းဆည္ေျမာင္းရွိသမွ်ကိုလည္း ေတာင္ငူ မဟာသီရိေဇယ်သူရက ဖ်က္ဆီးရ၏။ သကၠရာဇ္ (၈၉၂) ခုတြင္ ေတာင္ငူမဟာသီရိ ေဇယ်သူရ အနိစၥေရာက္၍ သားေတာ္မင္းတရား ေရႊထီးမင္းျဖစ္သည္။<br /><br />သကၠရာဇ္ (၈၉၄) ေအဒီ ၁၅၃၂ ခုႏွစ္တြင္ မိုးညွင္း စဝ္လံုသည္ အင္းဝသို႔ခ်ီလာျပီး သားသိုဟန္ဘြားကိုေခၚျပီး ျပည္သို႔ခ်ီေလသည္။ ျပည္ဘူရင္ေထြးလည္း မိုးညွင္းစဝ္လံု တို႔တိုက္ခိုက္လွ်င္ အထူးထူးေသာ ပုဆိုးေကာင္းမ်ားကိုယူ၍ အေႁခြအရံ (၁၀၀၀) ခန္႔ႏွင့္ မိုးညွင္းစဝ္လံုကို ဆက္သေလ၏။ မိုးညွင္းစဝ္လံုလည္း အေႁခြအရံႏွင့္တကြ သိမ္းၿပီးလွ်င္ အင္းဝသို႔ျပန္ေလသည္။ အင္းဝသို႔ေရာက္လွ်င္ အင္းဝတြင္ စီမံခန္႔ခြဲၿပီး ျပန္ေလ၏။ ဒီပဲယင္းသို႔ေရာက္လွ်င္ ျပည္ဘုရင္ေထြးကို အေႁခြအရံႏွင့္တကြ လႊတ္ေပးေလ၏။ မိုးညွင္းစလံုလည္း ေျမတူးအလြန္သို႔ ေရာက္လွ်င္ အတြင္းရွမ္းအျပင္ရွမ္း အခ်င္းတမ်ားရွိရာတြင္ မိမိကၽြန္အမတ္တို႔ လုပ္ၾကံ၍ အနိစၥေရာက္ေတာ္မူေလ၏။<br /><br />ေအဒီ ၁၅၃၉ ခုႏွစ္တြင္ ေတာင္ငူဘုရင္ တပင္ေရႊထီးသည္ ဟံသာဝတီကို တိုက္ခိုက္သိမ္းပိုက္သည္။ မြန္ဘုရင္သူရွင္တကာရြတ္ပိ မခံႏိုင္သျဖင့္ ေယာက္ဖေတာ္ ျပည္ဘုရင္ နရပတိထံသို႔ ပူးေပါင္းေလသည္။ တပင္ေရႊထီးတို႔သည္ ျပည္အထိ လိုက္၍တိုက္ခိုက္သည္။ ျပည္ဘုရင္လည္း အင္းဝဘုရင္ သိုဟန္ဘြားကို အကူအညီေတာင္းသျဖင့္ အင္းဝဘုရင္ သိုဟန္ဘြားသည္ ေရတပ္ျဖင့္ ျပည္သို႔ေရာက္လာ၏။ ေရတပ္တုိက္ပြဲ ျဖစ္ပြားခဲ့ျပီး ထိုႏွစ္ ျပည္ကို တပင္ေရႊထီးတို႔က မေအာင္ႏိုင္ေသးေခ်။ ေအဒီ ၁၅၄၁ ခုႏွစ္တြင္ တပင္ေရႊထီး ၾကည္းတပ္အလံုးအရင္းျဖင့္ ျပည္ကို ခ်ီတက္တိုက္ခုိက္ျပန္၏။<br /><br />ျပည္ကိုဝန္းရံတိုက္ခိုက္စဥ္ အင္းဝဘုရင္သိုဟန္ဘြား၊ အုန္းေပါင္းခြန္မႈိင္း၊ မိုးမိတ္သိုခ်ည္ဘြား၊ မိုးညွင္းစဝ္လံုငယ္ တို႔သည္ ျပည္ဘုရင္ကို ကူညီရန္အတြက္ျပည္သို႔ဆင္းလာစဥ္ ေက်ာ္ထင္ေနာ္ရထာတို႔က လမ္းတြင္ဆီးၾကိဳ တိုက္ခိုက္သျဖင့္ ရွမ္းေစာ္ဘြားမ်ား ပ်က္၍ အင္းဝသို႔ ဆုတ္ခြာၾကရေလသည္။<br /><br />အင္းဝတြင္ သိုဟန္ဘြားသည္ "ရဟန္းသံဃာတို႔သည္ သားမယားမရွိဘဲလ်က္ တပည့္တပန္းထား၍ အေႁခြအရံဆည္းပူးၾကသည္။ ပုန္ကန္ေသာင္းက်န္းလိုက ပုန္ကန္ေသာင္းက်န္းႏိုင္ဖြယ္ ရွိသည္" ဟု သံဃာေတာ္မ်ားကို အလွဴဒါန လုပ္ဟန္ျဖင့္ ပင့္ေဆာင္၍ သတ္ပစ္ေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေအဒီ ၁၅၄၈ ခုတြင္ မင္းႀကီးရန္ေနာင္က ပရိယာယ္ဆင္၍ သိုဟန္ဘြားကို လုပ္ၾကံသတ္ျဖတ္ပစ္ေလသည္။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">မွတ္ခ်က္။ ။အရွင္သုခမိႏၵ (တန္႔ယန္း) ၏ ရွမ္းတိုင္းရင္းသားမ်ား၏ ယံုၾကည္မႈႏွင့္ ဓေလ့ထံုးစံမ်ား စာအုပ္မွေကာက္ႏႈတ္တင္ျပသည္။</span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9081218825666951456-8268893185677970211?l=shanhistory.blogspot.com' alt='' /></div>History Of Taihttp://www.blogger.com/profile/08044715127455213721noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9081218825666951456.post-30383321619021634322009-08-15T20:25:00.009+06:302011-11-04T16:51:47.459+06:30<div style="text-align: justify;">မိုးညင္း (မိုင္းယန္း)သည္ မြန္ဂိုတို႔လက္ထက္ ၁၂၈၉ ခုႏွစ္မွစ၍ ရွိေနေၾကာင္းသိရသည္။ တရုတ္မင္မင္းေခတ္ (၁၄၀၃) ခုႏွစ္တြင္ ေရွးဦးစြာေဖာ္ျပထားသည္။ ဧရာဝတီႏွင့္ ခ်င္းတြင္းျမစ္ႏွစ္သြယ္အၾကားတြင္ က်ယ္ဝန္းလွေသာ နယ္ႀကီးတစ္ခုျဖစ္ခဲသည္။ ေအဒီ ၁၄၁၆ ခုႏွစ္တြင္ မိုးညွင္းႏွင့္ ကေလးၿမိဳ႕တို႔ စစ္ျဖစ္ၾကရာ မင္းႀကီးစြာကဲက ႏွစ္နယ္လံုးကို သိမ္းပိုက္ခဲ့သည္။ ေအဒီ ၁၅၀၄ ခုႏွစ္တြင္ မိုးညွင္းစဝ္လံုသည္ ဆင္ျမင္းအလံုးအရင္းႏွင့္ ဒီပဲယင္းၿမိဳ႕ကို တိုက္ခိုက္သိမ္းယူေတာ္မူသည္။ ေအဒီ ၁၅၂၄ ခုႏွစ္တြင္ မိုးညွင္းစဝ္လံုသည္ မင္းကင္းျမိဳ႕ကို ဝန္းရံတိုက္ခိုက္သည္။ အင္းဝဘုရင္နရပတိတို႔လည္း ေျမတူးသို႔ခ်ီတက္၍ ခုခံသည္။ နရပတိတို႔ မခုခံႏိုင္၍ ေျမတူးျမိဳ႕ကို မိုးညွင္းတို႔ရေလသည္။ ေအဒီ ၁၅၂၄ ခုႏွစ္တြင္ မိုးညွင္းစဝ္လံုသည္ စစ္ကိုင္းသို႔ ခ်ီတက္ေလသည္။<br /><br />ျပည္ဘုရင္သတိုးမင္းေစာသည္ မိုးညွင္းစဝ္လံု ႏွင့္ပူးေပါင္း၍ အင္းဝကိုတိုက္ခိုက္ေလသည္။ အင္းဝဘုရင္နရပတိႏွင့္ အုန္းေပါင္ခြန္ငယ္ တို႔ပူးေပါင္း၍ ခုခံေလသည္။ ျပည္ဘုရင္ သတိုးမင္းေစာသည္ ေရေၾကာင္းမွေန၍ အင္းဝကို ခ်ီတက္တိုက္ခိုက္ၿပီး မိုးညွင္းစဝ္လံုတို႔က ၾကည္းေၾကာင္းျဖင့္ ဝန္းရံတိုက္ခိုက္ေသာေၾကာင့္ အင္းဝဘုရင္ႏွင့္ အုန္းေပါင္းခြန္မိန္းငယ္ တို႔သည္ မခံႏိုင္သျဖင့္ အေရွ႕ဆင္ေခါင္းသို႔ ဆုတ္ခြာ၍ ေနရေခ်၏။ မိုးညွင္းစဝ္လံုသည္ ျပည္သတိုးမင္းေစာကို အင္းဝနန္းတင္ေလသည္။ ဆင္ေကာင္းျမင္းေကာင္းကို သိမ္းယူျပီး စစ္ကိုင္းဘက္သို႔ကူး၍ မိုးညွင္းသို႔ ျပန္ေလ၏။ <span id="fullpost"> ျပည္ဘုရင္သတိုးမင္းေစာလည္း မိုးညွင္းစဝ္လံု ျပန္လွ်င္ အင္းဝတြင္ရွိေသာ လူႀကီးတို႔ကိုသိမ္းယူ၍ စုန္ေတာ္မူ၏။ ျပည္ဘုရင္သတိုးမင္းေစာ ျပည္သို႔စုန္လွ်င္ နရပတိ ႏွင့္ အုန္းေပါင္းခြန္မိန္းငယ္သည္ အင္းဝသို႔ျပန္ဝင္ေလ၏။ ေတာင္ငူဘုရင္ မဟာသီရိေဇယ်သူရလည္း အင္းဝကို မိုးညွင္းရွမ္းတို႔တိုက္ခိုက္ေၾကာင္း ၾကားသိေလလွ်င္ အင္းဝနယ္ ေတာင္ဘက္တလႊား ျမိဳ႕ရြာတို႔ကို တိုက္ခိုက္သိမ္းယူေလသည္။ အင္းဝဘုရင္နရပတိ ႏွင့္အုန္းေပါင္းခြန္မိန္းသည္လည္း လူအင္အားစုရံုး၍ ေတာင္ငူၿမိဳ႕အထိျပန္လည္တိုက္ခိုက္ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ေတာင္ငူၿမိဳ႕ကိုကား မသိမ္းႏိုင္ခဲ့ေခ်။<br /><br />နရပတိသည္ အင္းဝတြင္ ျပန္လည္အင္အားစုေဆာင္းေနေလသည္။ ေအဒီ ၁၅၂၇ ခုႏွစ္ ျမန္မာသကၠရာဇ္ (၈၈၈) တြင္ မိုးညွင္းစဝ္လံုသည္ စစ္အင္အားမ်ားစြာျဖင့္ အင္းဝသို႔ ခ်ီတက္လာျပန္သည္။ ပုခန္းႀကီးတြင္ တိုက္ပြဲႀကီးစြာျဖစ္ပြားခဲ့ၿပီး အင္းဝအိမ္ေရွ႕မင္း အနိစၥေရာက္ခဲ့ရသည္။ မိုးညွင္းစဝ္လံုတို႔သည္ ဟန္လင္းမွတဆင့္ စစ္ကိုင္းသို႔ခ်ီလာ၍ အင္းဝကို ဝန္းရံေလသည္။ ေရႊနန္းေက်ာ့ရွင္နရပတိလည္း အုန္းေပါင္းခြန္မိန္း ငယ္မေရာက္ေသးေသာေၾကာင့္ အင္အားမမွ်ေသး၍ ထြက္မတိုက္ေသးေခ်။ မိုးညွင္းတပ္မ်ားသည္ အင္းဝျမိဳ႕တြင္းသို႔ ဝင္ေရာက္ တိုက္ခိုက္ေလသည္။ ေရႊနန္းေက်ာ့ရွင္သည္ ေရႊစာတိုက္ဟူေသာဆင္ကိုစီး၍ ထြက္လာေသာအခါ မိုးညွင္းစဝ္လံုႏွင့္ သားေတာ္အိမ္ေရွ႕မင္း သိုဟန္ဘြားသည္ ဆင္ႏွင့္ခံ၍တိုက္ေလသည္။ နရပတိသည္ ဦးေခါင္းတြင္ အေျမာက္ဆံသင့္၍ နတ္ရြာစံေလသည္။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">မွတ္ခ်က္။ ။အရွင္သုခမိႏၵ (တန္႔ယန္း) ၏ ရွမ္းတိုင္းရင္းသားမ်ား၏ ယံုၾကည္မႈႏွင့္ ဓေလ့ထံုးစံမ်ား စာအုပ္မွေကာက္ႏႈတ္တင္ျပသည္။</span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9081218825666951456-3038332161902163432?l=shanhistory.blogspot.com' alt='' /></div>History Of Taihttp://www.blogger.com/profile/08044715127455213721noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9081218825666951456.post-8954454130235432682009-08-11T17:38:00.006+06:302011-11-04T16:51:47.461+06:30<div style="text-align: justify;">အခါတပါး ဘိႏၷၿမိဳ႕ကိုအစိုးရေသာ ေစာ္ဘြားႀကီးတြင္ သားေတာ္ႏွစ္ပါးရွိ၏။ ေစာ္ဘြားႀကီးမရွိ၍ သားေတာ္ႀကီးက ဘိႏၷကၿမိဳ႕ကို မင္းျပဳေတာ္မူ၏။ ေနာင္ေတာ္၏ လုပ္ႀကံမႈကိုစိုးရိမ္သျဖင့္ ညီေတာ္အငယ္ သိဂၤဗိုလ္သည္ အလုပ္အေႂကြးတို႔ႏွင္႔တကြ ျမင္ဆိုင္းအရပ္သို႔ တိမ္းေရွာင္လာသည္။ ျမင္ဆိုင္းတြင္ အသည္သူႂကြယ္ သမီးႏွင့္ အိမ္ေထာင္ျပဳျပီး ရာဇသၾကၤန္၊ အသခၤရာ၊ သီဟသူဟူေသာ သားေတာ္သံုးပါး ထြန္းကားသည္။ အခါတပါး သိဂၤဗိုလ္သည္ တူးရြင္းထမ္းျပီး ေတာသို႔ သြားရာတြင္ ေနာက္ကတူးရြင္းကို မိုးၾကိဳးပစ္ေလ၏။ သိဂၤဗိုလ္သည္ "ငါကား အိုမင္းျပီ၊ ငါ့သားေျမးတို႔သည္ ေရွ႕သို႔အထင္အရွား ေကာင္းစားရစ္လိမ့္မည္" ဟူ၍နိမိတ္ကိုဖတ္ျပီး သားသံုးေယာက္ကို နရသီဟပေတ့မင္းၾကီးအား ဆက္သေလ၏။နရသီဟပေတ့မင္းၾကီးသည္လည္း ထိုသူတို႔၏ အသြင္အျပင္ကို ျမင္ေတာ္မူသည္ျဖစ္၍ အပါးေတာ္တြင္ခစားေစ၏။ ထိုသံုးေယာက္တို႔သည္ နရသီဟပေတ့မင္း ေပးအပ္ေသာ တာဝန္တို႔ကို ေက်ပြန္စြာ ထမ္းေဆာင္ႏိုင္သျဖင့္ ဆုလာဘ္ေတာ္ႏွင့္တကြ ေက်းရြာေပးေတာ္မူ၏။ နရသီဟပေတ့မင္းၾကီး မရွိ၍သားေတာ္ေက်ာ္စြာမင္း လက္ထက္တြင္လည္း အမႈေတာ္ကို ထမ္းသည္။ ေအာင္ျမင္မႈမ်ား၍ ေက်နပ္အားရေတာ္မူေသာေၾကာင့္ အစ္ကိုအၾကီးကို ရာဇသၾကၤန္ဟူေသာ အမည္ျဖင့္ ျမင္ဆိုင္းျမိဳ႕ကို ေပးေတာ္မူ၏။ ညီအလတ္ကိုလည္း အသခၤရာ ဟူေသာအမည္ျဖင့္ မကၡရာၿမိဳ႕ကိုေပးေတာ္မူ၏။ ညီေတာ္အငယ္ကိုလည္း သီဟသူဟူေသာ အမည္ျဖင့္ ပင္လယ္ျမိဳ႔ (ပင္လယ္ဘူး) ကိုေပးေတာ္မူ၏။<br /><br />AD- ၁၂၈၇ ခုႏွစ္တြင္ မြန္ဂိုတပ္မ်ား ပုဂံသို႔ လာေရာက္ တိုက္ခိုက္သျဖင့္ နရသီဟပေတ့မင္းသည္ ျပည္သို႔ထြက္ေျပး တိမ္းေရွာင္ခဲ့ရသည္။ သားေတာ္ သီဟသူက ခမည္းေတာ္ကို အဆိပ္ခတ္၍ လုပ္ၾကံသျဖင္႔ နရသီဟပေတ့ (ေခၚ) တရုတ္ေျပးမင္း နတ္ရြာစံေလသည္။ သီဟသူသည္လည္း ပဲခူးစား ငပမြန္ငယ္ကို ေလးႏွင္ပစ္ရာ မိမိျမွားျဖင့္ မိမိကိုယ္ကိုထိ၍ နတ္ရြာစံေလသည္။ ထို႔ေနာက္ နရသီဟပေတ့မင္း၏ သားေတာ္အငယ္ ေက်ာ္စြာမင္းသည္ ၁၂၈၉ ခုႏွစ္တြင္ ပုဂံထီးနန္းကို သိမ္းျမန္းအုပ္စိုးသည္။<br /><br />ေက်ာ္စြာမင္း မင္းျဖစ္ေတာ္မူလာျပီးေနာက္ မိဖုရားဖြားေစာကို တိုင္ပင္ျခင္းမရွိသျဖင့္ မင္း (၃) ဆက္တိုင္ေအာင္ မိဖုရားျဖစ္ခဲေသာ မိဖုရားဖြားေစာသည္ ေက်ာ္စြာမင္းအေပၚ မေက်နပ္မႈမ်ား ေပၚေပါက္လာခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ မိဖုရားေစာသည္ ရွမ္းညီေနာင္သံုးဦးကို တိုင္ပင္၍ ေက်ာ္စြာမင္းကို နန္းခ်ရန္စီစဥ္ေလသည္။<br /><br />ရွမ္းညီေနာင္သံုးဦးတို႔သည္ အစတြင္ ပုဂံ၏ေက်းဇူးသစၥာကို ခံယူဟန္ေဆာင္ခဲ့ၾကသည္။ မြန္ဂိုတို႔ကို ေၾကာက္ရြံ႔၍လည္း ပုန္ကန္သူမ်ားအျဖစ္ မခံယူလိုေပ။ သို႔ရာတြင္ သီဟသူသည္ ေအဒီ ၁၂၉၅ ခုႏွစ္တြင္ ဧကရာဇ္ အျဖစ္ေၾကညာသည္။ ေက်ာ္စြာမင္းသည္ မြန္ဂိုတို႔ႏွင့္ အဆက္အသြယ္ရွိေနရကား ရာဇသၾကၤန္ႏွင့္ သီဟသူတို႔တို႔သည္ တေကာင္းတြင္ရွိေသာ မြန္ဂိုတို႔ကို တိုက္ခိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ ပုဂံကိုတိုက္ခိုက္၍ AD ၁၂၉၈ တြင္ ေက်ာ္စြာမင္းကိုနန္းခ်ၾကသည္။ မိဖုရားေစာႏွင့္တိုင္ပင္၍ ေက်ာ္စြာမင္းကို သားႏွင့္တကြ ျမင္စိုင္းသို႔ပင့္ေဆာင္၍ သကၤန္းဝတ္ေစျပီး ျမင္စိုင္း၌ အေစာင့္အေရွာက္ႏွင့္တကြ ထား၏။ ဤအတြင္း ေက်ာင္ဆည္ခရိုင္၏ အေနာက္ဘက္ပိုင္းတြင္ သီရိရာဇာ အမည္ျဖင့္ ဗမာဘုရင္တစ္ပါးေပၚေပါက္၍ ရွမ္းတို႔ကိုတိုက္ခိုက္သည္။ ရွမ္းတို႔သည္ ပပိုင္ဆီပူ (ဇင္းမယ္)မွ စစ္ကူေတာင္းကာ စားေရရိကၡာႂကြယ္ဝလွေသာ ျမစ္သာဆယ္တစ္ခရိုင္လံုးကိုသိမ္းပိုက္ၾကသည္။ ၁၂၉၉ ခုႏွစ္တြင္ ရွမ္းတို႔သည္ ေစာနစ္မင္းကိုပုဂံ၌ နန္းတင္၍ ရုပ္ေသးရုပ္အျဖစ္ထားကာ မြန္ဂိုတို႔ကို တစ္ဘက္တြင္ လွည့္ျဖား၍ ပိရိစြာလိမ္လည္ ထားၾကသည္။<br /><br /><strong></strong><span id="fullpost">ေအဒီ ၁၃၀၁ ခုႏွစ္တြင္ မြန္ဂိုတပ္မ်ား မင္းရိုးကို နန္းတင္ရန္အတြက္</span><span id="fullpost"> ျမင္စိုင္းသို႔ ေရာက္လာၾကသည္။ ရွမ္းညီေနာင္သံုးဦးတို႔သည္ ထိုအေၾကာင္းကို</span><span id="fullpost"> ၾကားသိသျဖင့္ နန္းက်ေက်ာ္စြာကို သတ္ၿပီး မင္းရိုးမရွိၿပီ ဟုေျပာကာ</span><span id="fullpost"> ေက်ာ္စြာမင္း၏ ေခါင္းကို မြန္ဂိုတို႔အားျပေလ၏။ မြန္ဂိုစစ္သူႀကီးတို႔လဲ</span><span id="fullpost"> "မင္းရိုးမရွိလွ်င္ ငါတို႔ျပန္မည္။ လက္ေဆာင္ပဏၰာကရသာ ေပးေတာ့"</span><span id="fullpost"> ဟုဆိုလာသျဖင့္ ရွမ္းညီေနာင္သံုးပါးတို႔သည္လည္း လက္ေဆာင္ပဏၰာ၊</span><span id="fullpost"> လက္နက္မ်ားစြာစီရင္၍ ပို႔ေလသည္။ မြန္ဂိုတို႔သည္ မိမိတို႔၏စစ္သည္အင္အားကို</span><span id="fullpost"> ျပလို၍ အလ်ားတာ (၇၀၀၀)၊ အနံ (၂) တာ၊ ေစာက္ (၂) တာရွိသည့္</span><span id="fullpost"> နယ္ျခားေျမာင္းကို ေနဝင္ၿပီးမွ စတင္တူးေဖာ္ရာ ေနမထြက္ခင္</span><span id="fullpost"> တူးၿပီးသည္ဟုဆိုသည္။ တူးရြင္းသြားထိုးမိ၍ ျပတ္ေလေသာ</span><span id="fullpost"> လက္ဖ်ားေျခဖ်ားတို႔ကို ေကာက္ယူစုပံုထားသျဖင့္ ဆယ္တင္းဝင္ပုတ္ႏွင့္</span><span id="fullpost"> ျပည့္သည္ဟူ၏။ ထိုမြန္ဂိုတပ္မ်ားထဲတြင္ တရုတ္စစ္သည္ေတာ္မ်ား၊</span><span id="fullpost"> ေမာရွမ္းစစ္သည္ေတာ္မ်ား၊ မိုးမိတ္၊ မိုးေကာင္း စစ္သည္ေတာ္မ်ား၊</span><span id="fullpost"> ရွဲန္ဆည္စစ္သည္ေတာ္မ်ား ပါဝင္လာၾကသျဖင့္ ေျမာင္းကိုဦးေဆာင္တူးသူမွာ</span><span id="fullpost"> မိုးမိတ္ေစာဘြား ခြန္ယီကြဲခမ္းႏွင့္ ရွဲန္ဆည္မွ ေတာဝ့္ႏြဲ႔ခ်ယ္</span><span id="fullpost"> တို႔ျဖစ္သည္။ မြန္ဂိုတို႔သည္လည္း ေက်ာ္စြာမင္း၏</span><span id="fullpost"> ဦးေခါင္းကိုယူ၍ျပန္ေလသည္။</span><br /><br /><span id="fullpost">(<span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(102, 102, 102);">ျမန္မာ့စြယ္စံုက်မ္းတြင္မူ ေအဒီ ၁၃၀၁ ခုႏွစ္တြင္ မြန္ဂိုတပ္မ်ားသည္</span></i></span></span><span id="fullpost"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(102, 102, 102);"> ရွမ္းညီေနာင္တို႔၏ ျမိဳေတာ္ျဖစ္ေသာ ျမင္စိုင္းျမိဳကို</span></i></span></span><span id="fullpost"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(102, 102, 102);"> ခ်ီတက္တိုက္ခိုက္ၾကသည္။ မိမိတို႔ထံ ထြက္ေျပးလာေသာ (နန္းက်ေက်ာ္စြာ၏သား)</span></i></span></span><span id="fullpost"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(102, 102, 102);"> ရဟန္းေတာ္ ကုမာရကႆပ ကိုလည္း နန္းတင္ရန္ တစ္ပါတည္းေခၚလာၾကသည္။</span></i></span></span><span id="fullpost"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(102, 102, 102);"> ျမင္စိုင္းကို ရံ၍တိုက္ရာ ေအာင္လုနီးပါးတြင္ ရွမ္းညီေနာင္တို႔၏</span></i></span></span><span id="fullpost"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(102, 102, 102);"> ပရိယာယ္ေၾကာင့္ အလံကိုျဖဳတ္ျပီးလွ်င္ မြန္ဂိုတပ္မ်ား</span></i></span></span><span id="fullpost"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(102, 102, 102);"> ဆုတ္ခြါသြားၾကေလသည္။ တက္ေတာ္မူမင္းႀကီး အမည္ခံယူေသာ ကုမာရကႆပသည္လည္း</span></i></span></span><span id="fullpost"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(102, 102, 102);"> မြန္ဂိုတပ္မ်ားႏွင့္ ျပန္လည္လိုက္ပါသြားရေလသည္။</span></i></span>)</span><br /><br /><span id="fullpost">ေအဒီ ၁၃၁၂ ခုႏွစ္တြင္ သီဟသူသည္ ျမစ္ငယ္ျမစ္ႏွင့္</span><span id="fullpost"> ေပါင္းေလာင္းျမစ္ဆံုရာတြင္ ပင္းယျမိဳ႕ကိုတည္ေထာင္စိုးစံေတာ္မူေလသည္။</span><span id="fullpost"> ပင္းယျမိဳ႕ကိုတည္ေထာင္၍ (၆) ႏွစ္ရွိေသာအခါ သားေတာ္ဥဇနာကို အိမ္ေရွ႕အရာ</span><span id="fullpost"> ေပးေတာ္မူ၏။ သားေတာ္အလတ္ေက်ာ္စြာအား ပင္လယ္ဘူးျမိဳ႕ကို ေပးေတာ္မူ၏။</span><span id="fullpost"> သားေတာ္အငယ္ ေနာ္ရထာကို ရွစ္ရွားျမိဳ႕ကိုေပးေတာ္မူ၏။ တရံေရာအခါေတာင္ငူစား</span><span id="fullpost"> သဝန္ငယ္သည္ ဆက္ကပ္ျမဲ မဆက္ေသာေၾကာင့္ သားေတာ္အိမ္ေရွ႕ဥပစာႏွင့္</span><span id="fullpost"> သားေတာ္ အလတ္ေက်ာ္စြာကို အလံုးအရင္း ဆင္ျမင္းမ်ားႏွင့္ခ်ီရေလ၏။</span><span id="fullpost"> ေတာင္ငူသဝန္ငယ္သည္ မေထာင္သာဝန္႔သျဖင့္ သစၥာေတာ္ခံျပီး လက္ေဆာင္ပဏၰာမ်ား</span><span id="fullpost"> ဆက္သခဲ့ရသည္။ ညီေနာင္သံုးပါးသည္ (၁၂) ႏွစ္တိုင္ ျမင္စိုင္း၊ မကၡရာ၊</span><span id="fullpost"> ပင္လယ္ဘူး တို႔၌ တိုင္းျပည္ကို အျပိဳင္အုပ္စိုးခဲ့ၾကသည္။ နန္းသက္ (၁၂)</span><span id="fullpost"> ႏွစ္ရွိေသာအခါ ေအဒီ ၁၃၁၅ ခုတြင္ ညီေတာ္သီဟသူသည္ ေနာင္ေတာ္ အသခၤရာအား</span><span id="fullpost"> ေဆးျဖင့္လုပ္ၾကံသျဖင့္ ေနာင္ေတာ္ အသခၤရာနတ္ရြာစံေလသည္။ ေအဒီ ၁၃၂၇ တြင္</span><span id="fullpost"> ရာဇသၾကၤန္သည္ မက်န္းမာ၍ နတ္ရြာစံေလသည္။</span><br /><br /><span id="fullpost">တစ္စီးရွင္သီဟသူသည္ အိမ္နိမ့္ (၃၃)၊ စည္းစိမ္ (၂၂)၊ သက္ေတာ္ (၅၅)</span><span id="fullpost"> ႏွစ္တြင္နတ္ရြာစံေလသည္။ ထို႔ေနာက္ သားေတာ္ဥဇနာသည္ ခမည္းေတာ္၏ ထီးနန္းကို</span><span id="fullpost"> ဆက္ခံေလသည္။ ဥဇနာမင္းသည္ အိမ္နိမ့္ (၂၂)၊ စည္းစိမ္ (၂၀)၊ သက္ေတာ္</span><span id="fullpost"> (၄၂)ႏွစ္တြင္ ညီေတာ္ေက်ာ္စြာအား ထီးနန္းလႊဲအပ္ေတာ္မူေလသည္။</span><span id="fullpost"> ေက်ာ္စြာမင္းသည္ အိမ္နိမ့္ (၃၆)၊ စည္းစိမ္ (၉)၊ သက္ေတာ္ (၄၅)ႏွစ္တြင္</span><span id="fullpost"> နတ္ရြာစံေလသည္။ ယင္းေနာက္ သားေတာ္ေက်ာ္စြာသည္ (၁၀) ႏွစ္မင္းျဖစ္ေတာ္မူ၏။</span><span id="fullpost"> ၄င္းေနာက္ ေအဒီ (၁၃၆၃) ခုတြင္ ေက်ာ္စြာ၏ညီေတာ္ နရသူသည္ (၃)</span><span id="fullpost"> ႏွစ္မင္းျဖစ္ခဲျပီး ေမာရွမ္းတို႔ကဖမ္းဆီးသြားေသာေၾကာင့္ "ေမာပါနရသူ" ဟူ၍</span><span id="fullpost"> အမည္တြင္ေလသည္။</span><br /><br /><span id="fullpost">ေအဒီ ၁၃၁၅ ခုႏွစ္တြင္ သီဟသူ၏သားေတာ္ငယ္ အသခၤရာေစာယြန္း</span><span id="fullpost"> (ေျမာက္နန္းမိဖုရား၏သားေတာ္) သည္ စစ္ကိုင္းျမိဳ႕ကိုတည္ေတာ္မူသည္။</span><span id="fullpost"> (စစ္ကိုင္းကို ရွမ္းဘာသာျဖင့္ "ေစက်ိဳင္း" ဟုေခၚသည္။ "ေစ" သည္ "ေဒသ"</span><span id="fullpost"> ျဖစ္၍၊ "က်ိဳင္း" သည္ "မန္က်ည္းပင္" ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ "ေစက်ိဳင္း"</span><span id="fullpost"> ဆိုသည္မွာ မန္က်ည္းပင္ ေပါေသာေဒသ" ဟုအဓိပၸာယ္ရသည္။) ေအဒီ ၁၃၆၃ ခုႏွစ္</span><span id="fullpost"> ကဆုန္လတြင္ နရသူ၏ ဖိတ္ေခၚခ်က္အရ ေမာရွမ္းတို႔သည္ စစ္ကိုင္းကို</span><span id="fullpost"> တိုက္ခိုက္၍ ထိုႏွစ္ နယုန္လတြင္ ပင္းယကို တိုက္ခိုက္ေလသျဖင့္</span><span id="fullpost"> စစ္ကိုင္းႏွင့္ပင္းယ ႏွစ္ျမိဳ႕လံုးပ်က္ရသည္။ ေမာရွမ္းတို႔သည္</span><span id="fullpost"> ပင္းယျမိဳ႕ကိုႏိုင္ျပီး နရသူႏွင့္တကြ ဆင္ျဖဴ (၃) စီးကိုယူကာ ျပန္ေလလွ်င္</span><span id="fullpost"> နရသူ၏ေနာင္ေတာ္ ဥဇနာေပ်ာင္ကို အမွဴးအမတ္အေပါင္း ညွိ၍ ေစာဥမၼာႏွင့္စံုဖက္၍</span><br /><span id="fullpost">နန္းတင္ၾကသည္။ ဥဇနာေပ်ာင္နန္းတက္၍ သံုးလရွိေသာအခါ သတိုးမင္းဖ်ားသည္</span><span id="fullpost"> ၾကခတ္ဝမွလာ၍ ဥဇနာေပ်ာင္ကို လုပ္ၾကံၿပီးေသာ္ ေစာဥမၼာကို မိဖုရားေျမွာက္၍</span><span id="fullpost"> ပင္းယကို မင္းျပဳေတာ္မူ၏။ အင္းဝသည္ မင္းဆက္ (၆) ဆက္၊ မင္းသက္ (၅၂) ႏွစ္</span><span id="fullpost"> ရွိခဲ့ၿပီး စစ္ကိုင္းသည္ မင္းဆက္ (၇) ဆက္၊ မင္းသက္ (၃၉) ႏွစ္ရွိခဲ့သည္။</span><br /><br /><span id="fullpost">အင္းဝမင္းႀကီးစြာေစာ္ကဲ (ေအဒီ ၁၃၆၈-၁၄၀၁) ႏွင့္ ယင္း၏သားေတာ္ မင္းေခါင္</span><span id="fullpost"> (ေအဒီ ၁၄၀၁-၁၄၂၁) တို႔လက္ထက္တြင္ အင္းဝႏွင့္ ဟံသာဝတီတို႔ ႏွစ္ေပါင္း (၄၀)</span><span id="fullpost"> ကာလၾကာစစ္ပြဲမ်ား ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ္လည္း မည္သူက မည္သူ႔ကိုႏိုင္ေအာင္</span><span id="fullpost"> မတိုက္ႏိုင္ခဲ့ေပ။ ထိုေခတ္ဟံသာဝတီ မင္းကား ရာဇာဓိရာဇ္မင္းျဖစ္ေပသည္။ ေအဒီ</span><span id="fullpost">၁၄၁၇ ခုႏွစ္တြင္ ၄င္းတို႔စစ္ပြဲမ်ား ရပ္တန္႔ခဲ့ေလသည္။ အင္းဝႏွင့္</span><span id="fullpost"> ဟံသာဝတီတို႔စစ္ျဖစ္ေနေသာအခ်ိန္တြင္ ဗမာလူမ်ိဳးတို႔သည္ ေတာင္ငူတြင္</span><span id="fullpost"> စိုးစံခဲ့ျပီး ဗမာႏိုင္ငံေတာ္ကို ထူေထာင္ႏိုင္ရန္အတြက္ အင္အားစုေဆာင္းေသာ</span><br /><span id="fullpost">အခ်ိန္ျဖစ္သည္။</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;" id="fullpost">မွတ္ခ်က္။ ။ အရွင္သုခမိႏၵ (တန္႔ယန္း) ၏ ရွမ္းတိုင္းရင္းသားမ်ား၏ ယံုၾကည္မႈႏွင့္ ဓေလ့ထံုးစံမ်ား စာအုပ္မွေကာက္ႏႈတ္တင္ျပသည္။</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9081218825666951456-895445413023543268?l=shanhistory.blogspot.com' alt='' /></div>History Of Taihttp://www.blogger.com/profile/08044715127455213721noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-9081218825666951456.post-54767330911552375342009-08-09T14:14:00.003+06:302011-11-04T17:11:43.466+06:30<span id="fullpost"><b>AD ၁၂၈၀-၁၅၅၄</b><br />ျမန္မာရာဇဝင္သမိုင္းမ်ား၊ ကုန္းေဘာင္သီေပါရာဇဝင္မ်ားအရ ရွမ္းျပည္ကို စတင္တည္ေထာင္ခဲ့သူမွာ ဘိႏၷကမင္းျဖစ္သည္ဟု ဆိုသည္။ ထို႔ေၾကာင္႔ <span style="font-weight: bold;">"ရွမ္းမင္းအစ ဘိႏၷက"</span> ဟုပင္ေရးသားခဲ့ၾကေလသည္။ ထိုရာဇဝင္အရ တေကာင္းမင္းအဘိရာဇာ၏ အဖဆက္အႏြယ္ျဖစ္ေသာ ဘိႏၷကရာဇာမင္းလက္ထက္တြင္ တေကာင္းျပည္အား တရုတ္တို႔ ဝင္ေရာက္တိုက္ခိုက္လာသျဖင့္ ထိုမင္းသည္ တေကာင္းနန္းကို စြန္႔ခြာၿပီးလွ်င္ ဧရာဝတီျမစ္အေနာက္ဘက္ မလယ္အရပ္တြင္ စိုးစံေနစဥ္ ထိုမင္းနတ္ရြာစံ၍ ပါလာေသာဗိုလ္ေခ်ခပင္း သံုးသင္းကြဲေလသည္။ တစ္သင္းကိုဦးေဆာင္ေသာ ထိုမင္း၏ညီေတာ္ ဘိႏၷကရာဇ္သည္ ေရႊလီျမစ္ အထက္ပိုင္းသို႔ ဆန္တက္သြားၿပီးလွ်င္ ထိုျမစ္၏ လက္ယာဘက္ကမ္းတြင္ <span style="font-weight: bold;">"မိုင္းေမာ" </span>ဟုေခၚတြင္ေသာေဒသတြင္ အေျခခ်ကာ ရွမ္းတစ္ဆယ္ကိုးခရိုင္ကို တည္ေထာင္ခဲ့သည္ဟုဆိုသည္။ ထိုေၾကာင့္ <span style="font-weight: bold;">"ရွမ္းျပည္ေထာင္အစ မိုင္းေမာက"</span> ဟုလည္းဆိုရိုးျပဳခဲ့ၾကေလသည္။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">မွတ္ခ်က္။ ။အရွင္သုခမိႏၵ (တန္႔ယန္း) ၏ ရွမ္းတိုင္းရင္းသားမ်ား၏ ယံုၾကည္မႈႏွင့္ ဓေလ့ထံုးစံမ်ား စာအုပ္မွေကာက္ႏႈတ္တင္ျပသည္။</span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9081218825666951456-5476733091155237534?l=shanhistory.blogspot.com' alt='' /></div>History Of Taihttp://www.blogger.com/profile/08044715127455213721noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9081218825666951456.post-49690636494696714562009-07-27T16:08:00.006+06:302011-11-04T16:43:08.996+06:30<div style="text-align: justify;" id="post_message_620" class="post_message"><u><b>တိုင္းေမာဝ္</b></u>(Tai Mao)<br />ေရႊလီျမစ္ကို ရွမ္းလူမ်ိဳးမ်ားက<span style="font-weight: bold;"> နမ့္ေမာဝ္ (Nam Mao) </span>ဟုေခၚသည္။ ထိုျမစ္ဝွမ္း တစ္ေလွ်ာက္တြင္ ေနထိုင္ေသာ ရွမ္းမ်ားကို တိုင္းေမာဝ္ (ေမာရွမ္း) ဟုေခၚသည္။ တိုင္းေမာဝ္တို႔သည္ တာပိန္ျမစ္ဝွမ္းတြင္လည္း ေနထိုင္ၾကသည္။ ေအဒီ ၁၂၃၅ ခုႏွစ္ နန္ေခ်ာင္းႏိုင္ငံေတာ္ၾကီး ပ်က္စီးခဲ့ရျပီးေနာက္ တိုင္း (ရွမ္း) လူမ်ိဳးတို႔သည္ အာရွအေရွေတာင္ဘက္သို႔ အစုလိုက္ဝင္ေရာက္ေနထိုင္လာၾကသည္။ မဲေခါင္ျမစ္၊ မဲနမ္ျမစ္၊ သံလြင္ျမစ္၊ ေရႊလီျမစ္၊ ဧရာဝတီျမစ္၊ ခ်င္းတြင္းျမစ္၊ ျဗဟၼပုၾတျမစ္ အတိုင္းစုန္ဆင္း၍ လုပ္ကိုင္စားေသာက္ရန္ လြယ္ကူေသာ ေနရာမ်ားတြင္ အေျခခ်ေနထိုင္ၿပီး အိုးအိမ္ၿမိဳ႕ရြာမ်ား တည္ေထာင္ၾကသည္။ ေအဒီ ၁၂-၁၃ ရာစုတြင္ တိုင္းေမာဝ္မ်ားသည္ <span style="font-weight: bold;">ေမာအင္ပါယာ (Mao Empire) </span>ကိုတည္ေထာင္ခဲ့သည္။ တိုင္းတုမ္း၊ တိုင္းဝမ္း ၊တိုင္းခြမ္၊ တိုင္းဆာ တို႔သည္လည္း တိုင္းေမာဝ္းလူမ်ိဳးမ်ားပင္ျဖစ္သည္။ ၄င္းတို႔သည္ နန္ေခ်ာင္မင္းဆက္ကို တည္ေထာင္ေသာ ရွမ္းအုပ္စုမ်ားျဖစ္သည္။ တရုတ္လူမ်ိဳးမ်ားႏွင့္ အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ပဋိပကၡျဖစ္ေသာ္လည္း ၾကံၾကံခံ၍ ခုခံတိုက္ခိုက္ခဲ့သျဖင္ယင္းတို႔ကို <span style="font-weight: bold;">တိုင္းေခ </span>ဟုေခၚသည္။ <span style="font-weight: bold;">ရွမ္းေျခာက္ျပည္ေတာင္စု</span> ဟုလဲေခၚသည္။ ေအဒီ ၁၂၃၅ ခု တြင္ ေမာရွမ္းတို႔သည္ မြန္ဂိုတို႔ကို ခုခံတိုက္ခိုက္ျခင္းမရွိပဲ ေျပလည္ေအာင္ ဆက္ဆံခဲသျဖင့္ ေမာအင္ပါယာ မပ်က္စီးခဲ့ေပ။<br /><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">ရွမ္းႀကီး (ခ) တိုင္းလံု (ခ) တိုင္းယိုင္</span><br />ရွမ္းႀကီးတို႔သည္ ရွမ္းျပည္နယ္ အႏွံ႔အျပားတြင္လည္းေကာင္း၊ ကခ်င္ျပည္နယ္၊ ကယားျပည္နယ္တို႔တြင္လည္းေကာင္း ေနထိုင္ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ ရွမ္းၾကာ ဗမာျဖစ္ ဆို႔သည့္အတိုင္း ရွမ္းမ်ားသည္ ဗမာ ျဖစ္ကုန္ၾကသည္လဲရွိသည္။ ရွမ္းႀကီးတို႔သည္ အိုက္ေလာဝ္ Ai-Lao တို႔ျဖစ္ၾကၿပီး လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ေထာင္ခန္႔က တရုတ္တို႔ကို စစ္ရွံဳးၿပီး သံလြင္ျမစ္၊ ဧရာဝတီျမစ္အတိုင္း စုန္ဆင္းလာခဲ့သူမ်ားျဖစ္သည္။ နန္ေခ်ာင္းေခတ္တြင္ ရွမ္းႀကီးတို႔သည္ <span style="font-weight: bold;">မိန္းမင္းဆက္ (Mong Dynasty) </span>မ်ားျဖစ္ၾကၿပီး နန္ေခ်ာင္းထီးနန္းကို စိုက္ထူခဲ့ၾကသူမ်ားျဖစ္သည္။ လံုႏိုင္ငံေတာ္မွ လာေသာ ရွမ္းမ်ားျဖစ္သျဖင့္ တိုင္းလံု (ရွမ္းႀကီး) ဟုေခၚသည္။ လံု သည္ ရွမ္းစကားတြင္ ႀကီးသည္ဟုအဓိပၸာယ္ရသည္။ ယိုင္ သည္လဲ ႀကီးသည္ဟုအဓိပၸာယ္ရသျဖင့္ ရွမ္းႀကီးကို တုိင္းယိုင္ဟုလဲေခၚသည္။<br /><br /><br /></div><div style="text-align: justify;" id="post_message_654" class="post_message"><b><u>တိုင္းလူး (ဆစ္ေဆာင္ပန္းနား)</u></b><br />ဆစ္ေဆာင္ပန္းနား ေဒသသည္ ေတာင္ဘက္တြင္ ရွမ္းျပည္နယ္ (ျမန္မာ)၊ အေရွ႕ဘက္တြင္ ေလာႏိုင္ငံ၊ အေနာက္ဘက္တြင္ ယူနန္နယ္ႏွင့္စပ္လွက္ရွိၿပီး တရုတ္ျပည္၏ ေတာင္ပိုင္းတြင္ရွိသည္။ ဆစ္ေဆာင္ပန္းနားေဒသတြင္ ေနထိုင္ေသာရွမ္းမ်ားကို <span style="font-weight: bold;">တိုင္းလူး (လူးရွမ္း)</span> ဟုေခၚသည္။ ဆစ္ေဆာင္ပန္းနားသည္ လူးရွမ္းတို႔၏ တိုင္းျပည္ျဖစ္ၿပီး <span style="font-weight: bold;">"ဆယ္ႏွစ္ျပည္ေထာင္တိုင္းျပည္"</span> ဟုအဓိပၸာယ္ရသည္။ ထိုကဲသို႔ ဆယ္ႏွစ္ျပည္ေထာင္ အုပ္ခ်ဳေရးစနစ္သည္ ေရွးေခတ္ ရွမ္းလူမ်ိဳးတို႔၏ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ျဖစ္သည္။ ျမန္မာျပည္ရွိ ရွမ္းတို႔သည္လဲ ေအဒီ ၉၅၇ ခုတြင္ ကေမာၻဒီးယားမွ <span style="font-weight: bold;">"တိုင္းခိုရတ္" (ခိုရတ္ရွမ္း)</span> တို႔ထံမွ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ ကိုယူ၍ (၁၂) ျပည္ေထာင္စနစ္ျဖင့္ အုပ္ခ်ဳပ္လာခဲ့ၾကသည္။ ဘုရင့္ေနာင္လက္ထက္သို႔ေရာက္ေသာအခါ (၉) ျပည္ေထာင္စနစ္ျဖင့္ တိုင္းျပည္ကို စီမခန္႔ခြဲသည္ကို ေတ႔ြရသည္။ မဲေခါင္ျမစ္ အေနာက္ဘက္တြင္ (၁၂) ၿမိဳ႕၊ အေရွ႕ဘက္တြင္ (၁) ၿမိဳ႕ရွိသည္။ "ဆစ္ေဆာင္" သည္ (၁၂) ဟုအဓိပၸာယ္ရွိသည္။ ငါးၿမိဳမွ ဆယ္ၿမိဳ႕ ရွိေသာေဒသကို "တစ္ပန္းနား" ဟုေခၚသည္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ "ပန္း" သည္ ရွစ္ဆယ္ျဖစ္ၿပီး "နား" သည္ လယ္ ျဖစ္သည္။တိုင္းလူးမ်ားကို တရုတ္တို႔က<span style="font-weight: bold;"> ပါးယီ (Pa Yi) </span>ဟုေခၚသည္။ လူးရွမ္းမ်ားသည္ က်ိဳင္းတံုေဒသ၊ လမ္းပြန္ေဒသ၊ က်ိဳန္းဟိုင္းေဒသ၊ ေလာႏိုင္ငံအတြင္းပိုင္း နမ့္ဦးေဒသ၊ ေလာႏိုင္ငံရွိ မဲေခါင္ျမစ္ဝွမ္း တစ္ေလွ်ာက္မွ<span style="font-weight: bold;"> စီထန္ထရြန္ (Si Tan Dorn) </span>ကၽြန္းစုေလးေထာင္ အထိေနထိုင္ၾကသည္။ ေအဒီ ၁၉၁၈ ခုတြင္ တရုတ္ျပည္အတြင္၌ လူးရွမ္းဦးေရ ၃၅၀,၀၀၀ ဦး၊ က်ိဳင္းတံုေဒသတြင္ ၅၀၀,၀၀၀ ဦး၊ ေလာႏိုင္ငံႏွင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ ၇၅၀,၀၀၀ ဦးရွိသည္။ ဆစ္ေဆာင္ပန္းနား၏ ၿမိဳ႕ေတာ္သည္ <span style="font-weight: bold;">က်ိဳင္းဟုန္ (Chieng Rung = အာရံုဦးၿမိဳ႕ေတာ္)</span> ျဖစ္သည္။ ဆစ္ေဆာင္ပန္းနားေဒသသည္ မူလက ျမန္မာျပည္ရွိ ရွမ္းလူမ်ိဳးမ်ားႏွင့္ အတူရွိခဲ့ၿပီး ေအဒီ ၁၈၇၄ ခုတြင္ က်ိဳင္းတံုေစာ္ဘြားႏွင့္ ျမန္မာဘုရင္တပ္မ်ားက သြားေရာက္တိုက္ခိုက္သျဖင့္ လူးရွမ္းမ်ားက တရုတ္တို႔ကို အကူအညီေတာင္းခဲ့သည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ တရုတ္တို႔ႏွင့္သာ အဆက္အသြယ္မ်ားခဲ့သည္။ ေအဒီ ၁၈၉၂ ခုတြင္ အဂၤလိပ္တို႔က ဆစ္ေဆာင္ပန္းနားေဒသကို တရုတ္ျပည္သို႔ ခြဲေပးခဲ့သည္။ လူးရွမ္းတို႔၏ သမိုင္းဝင္ၿမိဳေတာ္မ်ားက သံုးၿမိဳ႕ရွိသည္။ ၎တို႔မွာ<span style="font-weight: bold;"> က်ိဳင္းတံု (ျမန္မာ)</span>၊<span style="font-weight: bold;"> မိန္းလ်ဲန္း (တရုတ္)</span>၊ <span style="font-weight: bold;">က်ိဳင္းဟုန္႔ (တရုတ္) </span>တို႔ျဖစ္သည္။ လူးရွမ္းမ်ားသည္ ေအဒီ ၁၃ ရာစုတြင္ က်ိဳင္းတံုမွ တဆင့္ ဗုဒၶဘာသာ (ေထရဝါဒ) ကိုစတင္ရရွိခဲ့သည္။ နတ္ကိုးကြယ္သူတခ်ိဳ႕လည္း ရွိေနေသးသည္။ ႏွစ္သစ္ေရာက္လွ်င္ ဝက္ျဖင့္နတ္ကို ပူေဇာ္ၾကသည္ကို ေတြရသည္။<br /><br /><b>မွတ္ခ်က္။ ။အရွင္သုခမိႏၵ (တန္႔ယန္း) ၏ ရွမ္းတိုင္းရင္းသားမ်ား၏ ယံုၾကည္မႈႏွင့္ ဓေလ့ထံုးစံမ်ား စာအုပ္မွေကာက္ႏႈတ္တင္ျပသည္။<br /><br /></b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9081218825666951456-4969063649469671456?l=shanhistory.blogspot.com' alt='' /></div>History Of Taihttp://www.blogger.com/profile/08044715127455213721noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9081218825666951456.post-31278589922488679742009-07-24T21:03:00.003+06:302011-11-04T17:09:23.261+06:30<div style="text-align: center;"><br /><span id="fullpost"><span class="Apple-style-span" style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:13;" ><div id="post_message_436" class="post_message" style="color: rgb(84, 84, 84); font-family: Zawgyi-One,zawgyi1,Myanmar3,verdana,geneva,lucida,'lucida grande',arial,helvetica,sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; font-size: 12px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; text-decoration: none;"><a href="http://www.postimage.org/" target="_blank" style="border-bottom: 1px dotted rgb(77, 82, 140); color: rgb(51, 51, 51); text-decoration: none; font-family: Zawgyi-One,zawgyi1,Myanmar3,verdana,geneva,lucida,'lucida grande',arial,helvetica,sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; font-size: 12px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-stretch: normal;"><img style="width: 361px; height: 270px;" src="http://img188.imageshack.us/img188/5161/94469579.jpg" alt="" border="0" /></a></div></span></span><br /><br /><br /><br /><span id="fullpost"><span class="Apple-style-span" style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:13;" ><div id="post_message_436" class="post_message" style="color: rgb(84, 84, 84); font-family: Zawgyi-One,zawgyi1,Myanmar3,verdana,geneva,lucida,'lucida grande',arial,helvetica,sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; font-size: 12px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; text-decoration: none;"><a href="http://www.postimage.org/" target="_blank" style="border-bottom: 1px dotted rgb(77, 82, 140); color: rgb(51, 51, 51); text-decoration: none; font-family: Zawgyi-One,zawgyi1,Myanmar3,verdana,geneva,lucida,'lucida grande',arial,helvetica,sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; font-size: 12px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-stretch: normal;"><img style="width: 360px; height: 270px;" src="http://img188.imageshack.us/img188/8223/48536398.jpg" alt="" border="0" /></a></div></span></span><br /><br /><br /><span id="fullpost"><span class="Apple-style-span" style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:13;" ><div id="post_message_436" class="post_message" style="color: rgb(84, 84, 84); font-family: Zawgyi-One,zawgyi1,Myanmar3,verdana,geneva,lucida,'lucida grande',arial,helvetica,sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; font-size: 12px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; text-decoration: none;"><a href="http://www.postimage.org/" target="_blank" style="border-bottom: 1px dotted rgb(77, 82, 140); color: rgb(51, 51, 51); text-decoration: none; font-family: Zawgyi-One,zawgyi1,Myanmar3,verdana,geneva,lucida,'lucida grande',arial,helvetica,sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; font-size: 12px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-stretch: normal;"><img style="width: 360px; height: 270px;" src="http://img193.imageshack.us/img193/7215/42801137.jpg" alt="" border="0" /></a></div></span></span><br /><br /><br /><span id="fullpost"><span class="Apple-style-span" style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:13;" ><div id="post_message_436" class="post_message" style="color: rgb(84, 84, 84); font-family: Zawgyi-One,zawgyi1,Myanmar3,verdana,geneva,lucida,'lucida grande',arial,helvetica,sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; font-size: 12px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; text-decoration: none;"><a href="http://www.postimage.org/" target="_blank" style="border-bottom: 1px dotted rgb(77, 82, 140); color: rgb(51, 51, 51); text-decoration: none; font-family: Zawgyi-One,zawgyi1,Myanmar3,verdana,geneva,lucida,'lucida grande',arial,helvetica,sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; font-size: 12px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-stretch: normal;"><img style="width: 364px; height: 270px;" src="http://img195.imageshack.us/img195/1219/29822948.jpg" alt="" border="0" /></a></div></span></span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9081218825666951456-3127858992248867974?l=shanhistory.blogspot.com' alt='' /></div>History Of Taihttp://www.blogger.com/profile/08044715127455213721noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9081218825666951456.post-80550770045652519512009-07-23T07:09:00.007+06:302011-11-04T17:09:23.262+06:30<div style="text-align: center;">ကဲ...လူတိုင္းျမင္ဖူးတဲ့ ရွမ္းအိုးစည္ ေတာ့တင္ျပီးျပီ.....<br />ခုကတခ်ိဳ႕ရွမ္းေတြေတာင္မသိတဲ့ အိုးစည္လာပါျပီ<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><img onclick="self.location.href='/img175/4193/p624005450.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img175.imageshack.us/img175/4193/p624005450.jpg" alt="p624005450.jpg" style="width: 300px; height: 400px;" /><br /><br /><br />ဒါကေတာ့ ေရွးယခင္က ေမာရွမ္းေတြတီးတဲ့ ရွမ္းအိုးစည္ပါ ဓႏုအိုးစည္နဲ႔ဆင္ပါတယ္....ဒါေပမဲ့အဝပိုက်ယ္ပါတယ္... ၾကည့္ရင္သိသာပါတယ္.... ေနာက္ပိုင္းမလုပ္ေတာ့ပါဘုူး... သစ္လံုးၾကီးၾကီးန႔ဲလုပ္ရလို႔ပါ....<br /><br /><br /><img onclick="self.location.href='/img297/8466/p519035550.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img297.imageshack.us/img297/8466/p519035550.jpg" alt="p519035550.jpg" style="width: 300px; height: 400px;" /><br />ဒါကေတာ့ ကြမ္ထြမ့္ လို႔ေခၚပါတယ္ ... (ရွမ္းလိုေရးထားလို႔ အသံထြက္ေတာ့ သိပ္အဆင္မေျပပါဘူး သီးခံဖတ္ၾကပါ)<br /><br /><br /><img onclick="self.location.href='/img517/7843/p625006250.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img517.imageshack.us/img517/7843/p625006250.jpg" alt="p625006250.jpg" style="width: 300px; height: 400px;" /><br />ဒါကေတာ့ ဆစ္ေဆာင္ပန္းနား ဖက္ကတီးတဲ့ အိုးစည္ပါ ... ဗမာ ေရႊအိုးစည္နဲ႔ ေတာ့ဆင္ပါတယ္... ဒါေပမဲ့ မတူပါဘူး အရြယ္အစားေရာ ပံုစံပါ အနည္းငယ္ကြာပါတယ္<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9081218825666951456-8055077004565251951?l=shanhistory.blogspot.com' alt='' /></div>History Of Taihttp://www.blogger.com/profile/08044715127455213721noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9081218825666951456.post-74372632027636107092009-07-22T06:56:00.004+06:302011-11-04T15:46:33.605+06:30<div style="text-align: center;"><img onclick="self.location.href='/img517/4871/shanosi.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img517.imageshack.us/img517/4871/shanosi.jpg" alt="shanosi.jpg" style="width: 300px; height: 400px;" /><br /></div><br /><div style="text-align: center;">အားလံုးသိၾကတဲ့ ရွမ္းအိုးစည္ပါ<br /></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><img onclick="self.location.href='/img188/6872/p718003050.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img188.imageshack.us/img188/6872/p718003050.jpg" alt="p718003050.jpg" style="width: 300px; height: 400px;" /><br /><br /></div><div style="text-align: center;">ရွမ္းအမ်ိဳးသားေဆာင္း ခေမာက္ပါ...အခ်င္း ၂ ေပ ၃ လက္မ ေလာက္ရွိပါတယ္....</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9081218825666951456-7437263202763610709?l=shanhistory.blogspot.com' alt='' /></div>History Of Taihttp://www.blogger.com/profile/08044715127455213721noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9081218825666951456.post-43817233817428302792009-07-21T17:21:00.004+06:302011-11-04T15:46:40.190+06:30<div style="text-align: center;"><img onclick="self.location.href='/img684/1264/kyayteehawsauntdarandsh.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img684.imageshack.us/img684/1264/kyayteehawsauntdarandsh.jpg" alt="kyayteehawsauntdarandsh.jpg" style="width: 444px; height: 590px;" /><br /></div><div style="text-align: center;">ေဟာ္ေစာင့္ဓါးပါ.. အရြယ္သိေအာင္ ရွမ္းဓါးနဲ႔ ယွဥ္ျပထားပါတယ္...<br />၇ ေပေက်ာ္ေက်ာ္ရွည္ပါတယ္ လူတရပ္ထက္ျမင့္ပါတယ္.. ။<br /></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><img onclick="self.location.href='/img39/4912/shansword.jpg'; pageTracker._trackEvent('blue-click','full_image_click');" class="border" src="http://img39.imageshack.us/img39/4912/shansword.jpg" alt="shansword.jpg" style="width: 445px; height: 332px;" /><br /></div><div style="text-align: center;">ဒါကေတာ့ရွမ္းဓါးပါ.....</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9081218825666951456-4381723381742830279?l=shanhistory.blogspot.com' alt='' /></div>History Of Taihttp://www.blogger.com/profile/08044715127455213721noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9081218825666951456.post-864084899175103042009-06-21T14:52:00.003+06:302011-11-04T16:38:27.400+06:30<h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: normal;">"ရွမ္း"ဟူေသာေဝါဟာရမွာ အျခာလူမ်ိဳးမ်ားကရွမ္းလူမ်ိဳးမ်ားကိုေခၚေသာ ေဝါဟာရျဖစ္ပါသည္။ ရွမ္လူမ်ိဳးတို႔က မိမိကိုယ္ကို"တိုင္း" (Tai) ဟုေခၚၾကသည္။ ယိုးဒယားႏိုင္ငံသားမ်ားကမူ “ထိုင္း” (Thai) ဟုေခၚၾကသည္။ “ရွမ္း” ေခၚ “တိုင္း ” ၏ အဓိပၸါယ္ႏွင့္ပတ္သက္၍ အမ်ိဳးမ်ိဳး ဖြင့္ဆိုထား ေၾကာင္းေတြရပါသည္။ ေရွျမန္မာေက်ာက္စာတို႔တြင္ “သ်မ္” (သို႔) “သ်ံ” ဟုေရးသားၾကသည္။</span><br /></span></h3><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"> ေရွးယခင္က “ရွမ္း” ကို “သွ်မ္း” ဟုေရးသားၾကသည္။ ရွမ္းလူမ်ိဳးမ်ားသည္ “ရွမ္း” ဟုေရးသားျခင္းကို ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ျခင္းမရွိဟုသိရသည္။“ရွမ္း” ဟူေသာအေရးအသားမွာ ယခုေခတ္သစ္ရွမ္းစာေပတြင္ “ဖြဲႏု”ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ “ခ်သည္၊ တိုက္ခိုက္သည္၊ ရိုက္ႏွက္သည္” ဟူ၍လည္းေကာင္း အဓိပၸာယ္ရွိေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။<br /> ျမန္မာအဘိဓာန္တြင္ “ရွမ္း” ကို ထိုင္းတရုတ္အုပ္စုဝင္ ဘာသာစကားတမ်ိဳးကိုု ေျပာဆိုေသာ ျမန္မာတိုင္းရင္းသားတစ္မ်ိဳး ဟု ဖြင့္ဆိုထားသည္ကိုေတြ႕ရသည္။<br /> သွ်မ္း (သို႔) ရွမ္း ဟူေသာအဓိပၸာယ္ကိုအဆင့္ဆင့္ ေျပာင္းလဲလာေသာ စကားလံုး အနက္အဓိပၸာယ္္မ်ား အရ -<br /> -အရွင္သခင္အျဖစ္ျဖင့္ အစိုးရတတ္ျခင္း၊<br /> -ေရႊအဆင္းႏွင့္တူေသာ ဝါဝင္းေသာ ကိုယ္အဆင္းရွိျခင္း၊<br /> -မညီညာေသာ ေတာင္ကုန္းေတာင္တန္းေဒသတို႔ တြင္ေနထိုင္ျခင္း၊<br /> -ကုန္သြယ္မႈကိုျပဳတတ္ျခင္း၊<br /> -တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး စိတ္ဝမ္းမကြဲမျပား ေဆာင္ရြက္လုပ္ကိုင္ႏိုင္စြမ္း “သာမသတၱိ” ရွိျခင္းဟူ၍ အဓိပၸာယ္ရသည္။<br /><br /></span></div><h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;">“တိုင္း”ေဝါဟာရရွင္းလင္းခ်က္</span></h3><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"> “တိုင္း”ဟူေသာ ေဝါဟာရသည္ ကမၻာေပၚတြင္ရွိေသာ ရွမ္းလူမ်ိဳးမ်ားက မိမိကိုယ္ကိုမိမိ ျပန္လည္၍ ေခၚေသာ ေဝါဟာရ ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ရွမ္းလူမ်ိဳးမ်ားသည္ မိမိကိုယ္မိမိ “တိုင္း” ဟုေခၚေဝၚခဲၾကသည္မွာ မည္သည့္ေခတ္ မည္သည့္ကာလတြင္ စတင္ေခၚေဝၚၾကသည္ကို တိတိက်က် မသိရွိရေပ။ အခ်ဳိ႕ေသာ သမိုင္းပညာရွင္မ်ားကမူ “တိုင္း” ေခၚရွမ္းလူမ်ိဳးမ်ားသည္ အန္တိုင္းေတာင္ (Altai mountain) မွဆင္းသက္လာသျဖင့္ “တိုင္း” ဟုေခၚတြင္လာေၾကာင္း။ တရုတ္လူမ်ိဳးတို႔သည္ ရွမ္းကို “တာ့၊ တိုက္၊ တိုင္ ၊ေဒြလ္” ဟုေခၚၾကသည္။အခ်ိဳကမူ လြန္ခဲေသာ ႏွစ္ေပါင္း ၆၀၀၀ ေက်ာ္ (ဘီစီ-၄၀၀၀)ခန္႔တြင္ ရွမ္းလူမ်ိဳးတို႔သည္ အီရတ္ႏိုင္ငံအတြင္းရွိ တိုင္းဂရစ္ Tigris ျမစ္ဝွမ္းတြင္ ႏွစ္ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာ ေနထိုင္လာသျဖင့္ “တိုင္း” ဟုေခၚေၾကာင္းလည္း ယူဆၾကသည္။<br /> အခ်ိဳေသာ သမိုင္းပညာရွင္မ်ား၏ ယူဆခ်က္အရ “တိုင္း” ေခၚ “ရွမ္း” လူမ်ိဳးမ်ားသည္ တရုတ္လူမ်ိဳးတို႔ထက္ေစာ၍ ၿမိဳျပတိုင္းႏိုင္ငံကို တည္ေထာင္ခဲ့သျဖင့္ တရုတ္လူမ်ိဳးမ်ားက ရွမ္းလူမ်ိဳးမ်ားကို “တာ့ေကာ-အစ္ကို” ဟုေခၚၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ “တိုင္း” ဟူေသာ ေဝါဟာရသည္ တရုတ္စကား “တာ့” (ႀကီးသည္) ဟူေသာတရုတ္စကားလံုးမွ ဆင္းသက္လာသည္ဟု ယူဆၾကသည္။<br /> ေက်းကၽြန္ပိုင္ေခတ္တြင္ လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးႏွင့္တစ္မ်ိဳး ဖမ္းဆီး၍ ေက်းကၽြန္ျပဳေစျခင္း၊ စစ္သံု႔ပန္းမ်ားကို ေက်းကၽြန္ျပဳျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္လာၾကသည္။ မ်က္ေမွာက္ေခတ္သို႔ ေရာက္လာေသာအခါ “တိုင္း” ေဝါဟာရကို “ႀကီးျမတ္ျခင္း၊ အရွင္သခင္၊ လြတ္လပ္သူ=Freeman” ဟုအဓိပၸါယ္ ဖြင့္ဆိုလာၾကသည္။ ထိုင္း၊ ေလာ၊ ယြန္း၊ လူး၊ ဂံုႏွင့္္ လ်န္း(မ္) တို႔၏စကားတြင္ “ခါ-စဝ္ = ကၽြန္သခင္” အစား “ခါ-တိုင္း” ဟု ယခုတိုင္ေအာင္ သံုးႏႈန္းထားသည္ကို ေတြ႔ရသည္။<br /> သာသနာသကၠရာဇ္ ၂၅၃၀ ထုတ္ ထိုင္းအဘိဓာန္တြင္ “တိုင္း”ကို “ႀကီးျမတ္သူ၊ ရွမ္း Siam ႏိုင္ငံေတာ္၏ ေရွးေဟာင္းၿမိဳ႕အမည္၊ ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါး လြတ္လပ္ျခင္း၊ ကၽြန္မဟုတ္ျခင္း” ဟုဖြင့္ဆိုထားသည္။<br /> အခ်ဳပ္အားျဖင့္ဆိုေသာ္ “တိုင္း” ေသာေဝါဟာရသည္ တရုတ္စကား၊ အဂၤလိပ္စကား၊ ပါဠိစကား မဟုတ္ေပ။ စင္စစ္ ေရွးေခတ္ ရွမ္းလူမ်ိဳးတို႔၏ စကားပင္ျဖစ္သည္။</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9081218825666951456-86408489917510304?l=shanhistory.blogspot.com' alt='' /></div>History Of Taihttp://www.blogger.com/profile/08044715127455213721noreply@blogger.com